مردم اوکراين مراسم شبانه ای را به يادبود قربانيان انفجار چرنوبيل برگزار کردند

در ساعت 1 و 23 دقيقه بامداد به وقت محلی روز چهارشنبه، 26 آوريل، زنگ کليساها در اوکراين به صدا در آمدند زيرا در چنين زمانی در سال 1986 ميلادی بود که در نيروگاه هسته ای چرنوبيل، در نزديک شهر پريپيات واقع شمال اوکراين و نزديکی مرز اين کشور با بلاروس، انفجاری روی داد.

همزمان، مردم در سرتاسر اوکراين به نشانه سوگواری برای قربانيان واقعه چرنوبيل يک دقيقه سکوت کردند و پس از آن، مراسم شبانه بزرگداشت کشته شدگان با حضور هزاران نفر که شمع و شاخه های گل ميخک سرخ در دست داشتند در نقاط مختلف کشور برگزار شد.

ويکتور يوشچنکو، رييس جمهوری، در مراسم بزرگداشت در يکی از کليساهای کيف، يايتخت، شرکت کرد و قرار است روز چهارشنبه به چرنوبيل سفر کند.

گزارش سفر همکارمان ذوالفقار اسماعيليان را از سفری به چرنوبيل بشنويد

در اين سفر، رييس جمهوری اوکراين با گروهی از بازماندگان کسانی که در زمان انفجار يا بعدا در اثر تشعشعات راديو اکتيو جان خود را از دست دادند و همچنين، کسانی که همچنان با انواع بيماری های ناشی از اين تشعشعات دست به گريبانند ملاقات می کند.

انفجار در نيروگاه چرنوبيل پر تلفات ترين حادثه از اين نوع در تاريخ استفاده از نيروگاه های هسته ای توصيف شده است و انتظار می رود خسارت های جانی و زيست محيطی آن برای چندين نسل و صدها سال همچنان باقی باشد.

تمامی تاسيسات چرنوبيل در حال حاضر با لايه ضخيمی از بتون پوشانده شده و منطقه واقع در شعاع سی کيلومتری آن منطقه آلوده و غيرقابل سکونت محسوب می شود.

انفجار مهيب

در ساعات اوليه بامداد روز 16 آوريل سال 1986، انفجاری در يکی از رآکتورهای نيروگاه هسته ای چرنوبيل واقع در حدود 110 کيلومتری شمال کيف، يايتخت اوکراين، که در آن زمان يکی از جمهوری های اتحاد شوروی سابق بود، روی داد اما مقامات شوروی تنها دو هفته پس از اين واقعه و با ظاهر شدن آثار آلودگی راديو اکتيو در مناطق مجاور، اخباری در مورد "احتمال وقوع حادثه" در اين تاسيسات را انتشار دادند.

	انفجار در رآکتور شماره 4 بخشی از نيروگاه را ويران کرد و باعث نشت مواد راديواکتيو شد

بر اساس نخستين گزارش رسمی که در سال 1986 و تحت نظر دولت شوروی منتشر شد، کارمندان نيروگاه مسئول اين انفجار شناخته شدند اما گزارش ديگری که پس از فروپاشی شوروی در سال 1991 انتشار يافت، نواقص موجود در طراحی نيروگاه را مقصر قلمداد کرده است.

گروهی از کارشناسان نيز گفته اند که علت اصلی وقوع حادثه نا آگاهی و فقدان تخصص مديران نيروگاه بود که از نحوه استفاده صحيح از آن اطلاعی نداشتند.

در مورد روند حوادث منتهی به وقوع انفجار، گفته شده است که در روز 25 آوريل سال 1986، قرار شد رآکتور شماره 4 نيروگاه تحت آزمايش قرار گيرد اما در ساعات بعد، اشتباه محاسبه در مورد اجرای بخشی از برنامه آزمايش باعث بی ثباتی در کارکرد رآکتور و انفجار آن انجاميد.

در مورد شمار قربانيان اين حادثه آمار متفاوتی انتشار يافته است و سازمان ملل متحد مرگ حدود 9هزار نفر در زمان انفجار و آلودگی بعد از آن را محتمل دانسته است.

با اينهمه، هفته گذشته گروه صلح سبز، از سازمان های زيست محيطی، اعلام کرد که تعداد تلفات به حدود نود و سه هزار نفر می رسد و انتظار می رود با محاسبه مرگ و مير ناشی از بيماری های مرتبط با آلودگی راديو اکتيو، اين رقم در آينده به حدود دويست هزار نفر افزايش يابد.