آقای مالکی از اعضای قديمی حزب الدعوه است

در زمانی که دولت بعثی عراق مخالفان خود را تعقيب و سرکوب می کرد، آقای مالکی به دنبال ساير رهبران حزب الدعوه به تبعيد رفت. وی در سال 1980 از اين کشور گريخت و در نهايت در سوريه پناه گرفت.

پس از سرنگونی صدام حسين در سال 2003، حزب الدعوه به عنوان يک نيروی عمده سياسی سربرآورد و آقای مالکی از جمله پيشقراولان آن بود.

وی اخيرا به عنوان سخنگوی حزب الدعوه و همچنين ائتلاف گسترده تر احزاب شيعه که در انتخابات پارلمانی دسامبر 2005 صاحب اکثريت کرسی ها شد، خدمت کرده است.

آقای مالکی مشاور ارشد ابراهيم جعفری، رهبر حزب الدعوه و نخست وزير دولت موقت، بوده است.

مخالفت احزاب سنی و کرد با نامزدی ابراهيم جعفری برای ابقا در مقام نخست وزيری پس از انتخابات، نهايتا ائتلاف احزاب شيعه را واداشت روز جمعه (21 آوريل) آقای مالکی را به عنوان نامزد تازه نخست وزيری معرفی کند.

منتقد تاکتيک های آمريکا

قائم مقام حزب الدعوه در سال 1950 در شهر حله متولد شده است.

وی در دانشگاه بغداد ادبيات عرب خواند. او متاهل و دارای چهار فرزند است.

با اينکه آقای مالکی تاکنون در سطح بين المللی چهره شناخته شده ای نبود، اما نقشی اساسی در شکل دادن به عراق پس از حمله آمريکا ايفا کرد.

وی به تهيه پيش نويس قانون اساسی تازه کشور کمک کرد و عضو کميته ای بود که توسط آمريکا ايجاد شد تا عراق را از ميراث حزب بعث بزدايد.

اقدامات آن کميته به خاطر آنچه تصور می شد تعميم برنامه پاکسازی به مقام هايی است که تنها اسماً بعثی بوده اند مورد انتقاد قرار گرفت.

در پی انتخابات، آقای مالکی به عبارت بندی موافقتنامه هايی بر سر ساختار احتمالی دولتی که می تواند گروه های مختلف سياسی و مذهبی را متحد کند کمک کرد.

وی از منتقدان صريح اللهجه حملات نظامی به گروه های شيعه (مانند سپاه مهدی) و تاکتيک های ارتش آمريکا در مقابله با شورش های سنی ها شناخته می شود.

'عراق کثرت گرا'

ابتدا احتمال داده نمی شد وی نامزد نخست وزيری شود، تا حدودی به اين دليل که به آقای جعفری نزديک است.

به گفته جيمز رينولدز، خبرنگار بی بی سی، اينکه آقای مالکی اکنون بتواند دل برخی از مخالفان آقای جعفری را به دست آورد بيشتر بستگی به شخصيت او دارد تا سياست هايش.

پيش از بازگشت از تبعيد از او سوال شد مايل است عراق به چه نوع کشوری بدل شود.

آقای مالکی در پاسخ گفت او خواهان عراقی کثرت گراست که گروه های گوناگون قومی و فرقه ای در آن همديگر را به چشم برابری می نگرند.