نيروهای دولتی کنترل پايتخت چاد را در دست دارند

پس از تقريبا دو ساعت درگيری در سحرگاه روز پنجشنبه، پرزيدنت ادريس دبی گفت که نيروهای دولتی کنترل کامل اوضاع را در دست دارند.

چاد سودان را به حمايت و مسلح کردن عاملان اين حمله متهم می کند درحالی که سودان می گويد چاد از شورشيان در ناحيه دارفور حمايت می کند.

شورای امنيت سازمان ملل هر دو کشور را ترغيب کرد اختلافات خود را از طريق مذاکره حل کنند و از اقدامات خصومت آميز بپرهيزند.

شورای امنيت "هر تلاشی برای غصب قدرت از طريق زور را محکوم کرد .... و از شورشيان خواست به خشونت پايان دهند و در فرآيند دمکراتيک شرکت جويند."

کوفی عنان، دبير کل سازمان ملل متحد نيز گفت او "از وخيم تر شدن اوضاع امنيتی در چاد به شدت نگران است."

آتشبار

يک خبرنگار بی بی سی در انجامنا، پايتخت چاد، گفت که بارش گلوله مسلسل و توپ بر شهر سحرگاه پنجشنبه آغاز شد.

رئيس جمهور چاد گفت يک ستون کوچک از شورشيان برای ورود به پايتخت تلاش کرد اما "کاملا منهدم شد."

استفانی هنکاک، خبرنگار بی بی سی، گفت که نيروهای دولتی اجساد کسانی را که می گويند اعضای گروه شورشی "نيروی متحد برای تغيير" بودند در برابر ساختمان مجلس ملی روی هم پشته کردند. تعداد زياد ديگری نيز دستگير شدند.

رييس جمهوری چاد گفته است که انتخابات رياست جمهوری طبق برنامه اعلام شده در اوايل ماه آينده برگزار می شود هرچند شورشيان گفته اند که دولت آقای دبی را تا قبل از اين تاريخ سرنگون خواهند کرد.

با شدت گرفتن نبرد در اطراف پايتخت، شهروندان خارجی به نقاط تعيين شده در پايتخت پناهنده شده اند تا در صورت لزوم، عمليات تخليه آنان به اجرا گذاشته شود.

سربازان فرانسوی حاضر در پايتخت چاد، که تعدادشان به حدود 1500 نفر می رسد، در نقاط حساس شهر موضع گرفته اند تا از شهروندان و منافع خارجيان حمايت کنند.

چاد ميزبان هزاران تن از آوارگانی است که از جنگ داخلی در منطقه دارفور در سودان به اين کشور گريخته و در اردوگاه های پناهندگان در نقاط مرزی دو کشور اسکان يافته اند.

کوفی عنان، دبيرکل سازمان ملل متحد، گفته است که اوضاع بحرانی چاد می تواند تلاش برای ثبات بخشيدن به وضعيت دارفور را به طور جدی مختل کند.

بحران سياسی

کشور چاد که تا سال 1960 مستعمره فرانسه بود، با حدود 10 ميليون جمعيت، يک کشور محصور در خشکی در مرکز قاره آفريقاست و در همسايگی ليبی، کامرون، جمهوری آفريقای مرکزی، نيجر، نيجريه و سودان واقع است.

	شورشيان چاد متعهد شده اند تا ماه آينده دولت را سرنگون کنند

در خلال سه دهه پس از کسب استقلال، اين کشور، که جمعيت آن به حدود دويست قوم و طايفه گوناگون تعلق دارد، دستخوش جنگ داخلی و در مواردی، اشغال نظامی توسط ليبی بود و تنها از سال 1990 نوعی ثبات در اين کشور برقرار بوده است.

حدود نيمی از مردم چاد مسلمان هستند، 35 درصد از اديان بومی تبعيت می کنند و سايرين نيز پيرو اديان و مذاهب ديگر هستند.

زبان های فرانسه و عربی زبان های رسمی چاد محسوب می شوند اما اهالی اين کشور به بيش از يکصد زبان و گويش محلی نيز سخن می گويند.

در دهه 1990، قانون اساسی جديدی برای چاد تصويب شد و انتخابات رياست جمهوری در سال های 1996 و 2001 برگزار شد که اعتبار نتايج آن به دليل تخلف های گسترده مورد بحث بوده است.

از سال 1998، مناطق شمال چاد دستخوش شورش های پراکنده بوده است و از سال 2005، گروه های شورشی که در سودان تشکيل شده اند در شرق چاد نيز به نبرد در برابر نيروهای دولتی دست زده اند.

در ماه ژوئن سال 2005، سپهبد ادريس دبی، که از سال 1990 رياست جمهوری را در دست داشته است، با برگزاری يک همه پرسی محدوديت انتخاب مجدد خود به رياست جمهوری را رسما لغو کرد و برای يک دوره پنج ساله ديگر رياست جمهوری خود را نامزد کرده است.

پارلمان چاد از مجمع ملی با يکصد و پنجاه و پنج عضو تشکيل يافته که با رای مستقيم رای دهندگان برای دوره های چهارساله انتخاب می شوند و گرچه تشکيل يک مجلس سنا نيز در قانون اساسی پيش بينی شده، سنای چاد تا کنون تشکيل نشده است.

اقتصاد چاد عمدتا بر کشاورزی سنتی متکی است اما از سال 2000، سرمايه گذاری خارجی برای اکتشاف نفت در اين کشور صورت گرفته است.

از سال 2003، استخراج نفت در نواحی جنوب و از اوايل سال 2004 صادرات نفت از چاد آغاز شد.