در مجموع شانزده کشور در نشست روز چهارشنبه حضور خواهند داشت

در اين اجلاس چين، کره جنوبی و ژاپن به همراه ده کشور ديگر آسيای جنوب شرقی و نيز هند، استراليا و نيوزيلند حضور خواهند داشت.

انتظار می رود تمرکز مذاکرات بر تجارت، توسعه و امنيت باشد.

عامل وحدت بخش اين کشورها که در مجموع مسکن نيمی از جمعيت جهان هستند حوزه جغرافيائی آنهاست.

اما آنها که در اين اجتماع لوازم تشکلی نظير اتحاديه اروپا را می بينند احتمالا به تفاوت های اين جمع توجه ندارند.

جمعيت ٣/١ ميلياردی چين در برابر ٤ مليون جمعيت سنگاپور يا توليد ناخالص ملی سرانه ٣٧٠٠٠ دلاری ژاپن در مقابل توليد سرانه ٣٢٠ دلاری کامبوج نمونه اين تفاوتها هستند.

از نظر فرهنگی نيز اين منطقه آميخته ای از اديان، نژادها و سيستم های متفاوت سياسی ست.

بعضی از کشورهای شرکت کننده حتی با حضور ممالکی نظير استراليا و نيوزيلند که ترکيب اصلی جمعيت آنها سفيد پوست هستند مخالفند.

به همين خاطر رهبران کشورهای شرق آسيا می کوشند سطح توقع از اين اجلاس را پائین نگه دارند.

اما فصل مشترک همه اين کشورها تمايل به گسترش بازرگانی و بهبود امنيت منطقه است و اگر اين نخستين گام ها در جهت همکاری های منطقه ای باشد قطعا اين عوامل زمينه های قابل بررسی و توافق را فراهم خواهند کرد.

کشورهای آسيائی شرکت کننده در اين اجلاس مايلند از اين منطقه تصويری به عنوان محل تمرکز فعاليت های بازرگانی و حل اختلافات سياسی ارائه دهند.