احمد زيدآبادی تحليلگر مسايل ايران و خاورميانه

	گروه اسلامگرای جهاد اسلامی فلسطين مسئوليت انفجار را برعهده گرفته است

پيش از اين با انتخاب امير پرتز به عنوان رئيس حزب کارگر اسراييل و جدايی آريل شارون از حزب راستگرای ليکود و تاسيس حزب ميانه‌روی به نام کاديما (پيشرو) توسط وی، تبليغات انتخاباتی احزاب گوناگون اسراييل برای انتخابات پارلمانی ۲۵ مارس سال آينده بر محور مسائلی چون بيکاری، فقر و روند صلح با فلسطينی‌ها سامان گرفته بود.

اما انفجار نتانيا که گروه اسلامگرای جهاد اسلامی فلسطين مسئوليت آن را به عهده گرفته است، تبليغات انتخاباتی در اسراييل را به سمت و سوی مسائل امنيتی سوق می‌دهد و احزاب چپ و راست و ميانه را بر آن می‌دارد که برنامه‌های خود را در جهت چگونگی تامين امنيت اسراييل هدايت کنند.

اين اتفاق در درجه نخست به زيان امير پرتز رئيس سوسياليست حزب کارگر است که بنا داشت با تکيه بر اقشار محروم جامعه اسراييل که از سياست‌های اقتصادی بنيامين نتانياهو در طول تسلط او بر وزارت دارايی دولت شارون آسيب ديده‌اند، شمار بيشتری از رای دهندگان اسراييلی را به حمايت از حزب کارگر ترغيب کند.

حزب تازه تاسيس آريل شارون نيز متضرر بعدی انفجار نتانياست.

آقای شارون با اعلام اينکه تنها رهبری است که از توانايی و آمادگی لازم برای دستيابی به صلح با فلسطينی‌ها برخوردار است، اقدام به تاسيس حزب کاديما کرده و با جذب چهره‌های منعطف حزب ليکود و برخی ميانه‌روهای حزب کارگر و شينويی، توانسته است حمايت شمار زيادی از شهروندان اسراييل را به دست آورد.

به اين ترتيب، سود اصلی انفجار نتانيا به حساب حزب تندرو ليکود نوشته می‌شود.

اين حزب که پس از جدايی شارون و همفکرانش از آن، محبوبيتش در بين افکار عمومی مردم اسراييل به شدت سقوط کرده و طبق نظرسنجی‌های مختلف در انتخابات مارس آينده کمتر از ده کرسی از پارلمان ۱۲۰ عضوی اسراييل را به خود اختصاص خواهد داد، با مطرح کردن موضوع امنيت اسراييل می‌تواند از يکسو شعارهای امير پرتز را به حاشيه براند و از ديگر سو با متهم کردن آقای شارون به «سازش» بر سر امنيت اسراييل از طريق برچيدن شهرک‌های يهودی نشين در نوار غزه، بار ديگر سياست‌های سنتی سرسختانه خود را به عنوان تنها راه حفظ امنيت اسراييل به شهروندان اين کشور عرضه کند.

بدون شک موفقيت حزب ليکود در انتخابات پارلمانی آينده اسراييل بويژه اگر چهره تندروی مانند بنيامين نتانياهو به رهبری آن دست يابد، روند صلح با فلسطينی‌ها را وارد مرحله‌ای سخت‌تر از پيش خواهد کرد و منطقه خاورميانه را با تنش‌های جديدی روبرو خواهد ساخت.

اين موضوع، احتمالا همان چيزی است که عاملان عمليات انتحاری در پی آن بوده‌اند.

گروه جهاد اسلامی فلسطين که به خلاف همتای اسلامگرای خود يعنی جنبش حماس، انتخابات پارلمانی ژانويه آينده در فلسطين را تحريم کرده است، نفعی در پيشرفت روند صلح برای خود نمی‌بيند و معمولا در شرايطی که انتظار آن نمی‌رود و اوضاع کاملا آرام به نظر می‌رسد، با انجام عمليات انتحاری در خاک اسراييل، روند تحولات را به نقطه‌ای بحرانی می‌رساند.

قاعدتا آقای شارون و پرتز برای آنکه بازنده عمليات نتانيا نباشند، تلاش می‌کنند تا موضع سرسختانه‌ای عليه دولت خودگردان و گروههای مسلح فلسطينی بگيرند. اين مساله ممکن است افکار عمومی را از نزديک شدن به حزب ليکود باز دارد، اما فضای داخلی اسراييل را نيز افراطی می‌کند، مساله‌ای که به نوبه خود باعث سرخوردگی فلسطينی‌ها و کندی هر چه بيشتر روند صلح می‌شود.

عمليات انتحاری در نتانيا در عين حال می‌تواند تاثير مهم منطقه‌ای نيز بر جا بگذارد.

از آنجا که جهاد اسلامی فلسطين به تبعيت از ايران و تا حدودی از سوريه شهرت دارد، به عهده گرفتن مسئوليت عمليت نتانيا از سوی اين گروه، آريل شارون را قادر می‌سازد که ضمن اعمال فشار شديد به دولت خودگردان برای خلع سلاح نيروهای جهاد اسلامی، سوريه را نيز به عنوان کشوری که رهبران جهاد اسلامی در آن پناه گرفته‌اند، بيش از پيش در معرض انتقاد جامعه جهانی قرار دهد و در عين حال با معرفی ايران به عنوان عامل هدايت عمليات انتحاری نتانيا، در جهت انزوای بيشتر جمهوری اسلامی گام بردارد.