رای گيری در ميان تدابير شديد امنيتی برگزار شد

بر اساس بيانيه مقامات دولت چچن، نتايج به دست آمده از شمارش بيش از نيمی از آرای ريخته شده به صندوق های اخذ رای در روز يکشنبه، 27 نوامبر، نشان می دهد که نامزدهای حزب روسيه متحد، که طرفدار ادامه اتحاد چچن با روسيه است، توانسته اند شصت و پنج درصد کل آرا را به خود اختصاص دهند.

گزارش ذوالفقار اسماعيليان از مسکو؛ برنامه جام جهان نما

مقامات چچنی ميزان شرکت رای دهندگان در انتخابات را حدود 57 درصد از واجدان شرايط اعلام داشته اند.

نتيجه انتخابات از پيش قابل پيش بينی بود زيرا مقامات روسيه به نامزدهای هوادار جدايی چچن از اين کشور اجازه شرکت در انتخابات را نداده بودند.

بيانيه مقامات چچنی افزوده است که نامزدهای حزب کمونيست چچن با کسب تنها ده درصد از آرای شمارش شده با فاصله ای زياد در رده دوم قرار گرفته و ساير آرا نصيب کانديداهای منفرد و نامزدهای گروه های کوچکتر شده است.

در پی اعلام نتايج اوليه شمارش آرا، ولاديمير پوتين، رييس جمهوری روسيه، از نحوه برگزاری انتخابات ابراز رضايت کرد و گفت که اين انتخابات روند استقرار نظم و قانون و عمل به قانون اساسی در جمهوری چچن را تکميل می کند.

گروههای جدايی طلب چچنی انتخابات پارلمانی اخير را نمايشی و نتايج آن را فاقد مشروعيت خوانده و برخی نهادهای اروپايی نحوه برگزاری آن را منصفانه ندانسته اند و بعيد به نظر می رسد که اين انتخابات بتواند به شورش طولانی جدايی طلبان چچنی خاتمه دهد

مبارزات انتخاباتی و رای گيری در اين انتخابات در ميان تدابير شديد امنيتی و حضور گسترده نيروهای ارتش روسيه در نقاط مختلف چچن صورت گرفت.

گروه های جدايی طلب انتخابات پارلمانی را نمايشی و فاقد ارزش خوانده و نتايج آن را پيشاپيش رد کرده اند.

به دليل ملاحظات امنيتی در چچن، ناظران خارجی از حضور در اين جمهوری به منظور نظارت بر انتخابات خودداری ورزيده اند.

با اينهمه، رييس هيات حقيقت ياب اتحاديه اروپا در مورد چچن گفته است که انتخابات در جو ارعاب برگزار شد و نمی توان نتيجه آن را به عنوان ابراز اراده آزادنه مردم چچن مورد تاييد قرار داد.

به اين ترتيب، بعيد به نظر می رسد برگزاری انتخابات پارلمانی اخير بتواند به شورش طولانی چچن خاتمه دهد.

جمهوری جدايی طلب

سرزمين کوهستانی چچن در شمال منطقه قفقاز، در جنوب روسيه، واقع شده، پايتخت آن گروزنی است، جمعيت اين جمهوری، که اکثرا مسلمان هستند، به حدود يک ميليون نفر می رسد و دارای ذخاير قابل توجه نفت است.

از قرن شانزدهم، امپراتوری عثمانی بر اين منطقه تسلط يافت که باعث گرويدن اکثر اهالی آن به اسلام شد هرچند چچنی ها در خلال قرن های بعد به شورش های پراکنده ای کسب استقلال دست زدند.

از اواسط قرن هجدهم، اين سرزمين محل رقابت روسيه و عثمانی بود و سرانجام تحت نفوذ روسيه قرار گرفت.

قيام استقلال طلبانه مردم چچن در برابر روسيه به رهبری امام شميل در سال 1859 شکست خورد و چچن رسما تحت تسلط روسيه تزاری قرار گرفت.

اين سرزمين برای مدتی کوتاه پس از انقلاب بلشويکی روسيه در سال 1917 به استقلال دست يافت اما در سال 1922 مجددا به عنوان بخشی از فدراسيون روسيه تحت کنترل مسکو قرار گرفت.

	تنها نامزدهای طرفدار ادامه وحدت چچن و روسيه اجازه شرکت در انتخابات را يافتند

پس از فروپاشی اتحاد شوروی در سال 1991، جوهر دودايف، از افسران امنيتی در رژيم شوروی، به عنوان رهبر چچن اعلام استقلال کرد و گرچه دولت روسيه واحد کوچکی از ماموران پليس خود را به اين جمهوری اعزام داشت، اما آنان در برابر شورشيان مسلح مجبور به فرار شدند.

در سال 1994، روسيه واحدهايی از ارتش خود را به چچن اعزام کرد که بازهم موفق به سرکوب شورشيان مسلح نشدند.

براساس پيمان صلح سال 1996، قرار شد چچن همچنان يک جمهوری فدراسيون روسيه باقی بماند اما از خودمختاری داخلی گسترده تری برخوردار شود و اصلان مسخدوف به رياست جمهوری اين سرزمين انتخاب شد.

وی نتوانست جنگ سالاران نيرومند را به ترک عمليات مسلحانه وادار سازد و در اوت 1999، هنگامی که نيروهای شورشی به منظور گسترش عمليات استقلال طلبانه وارد جمهوری داغستان، از جمهوری های مسلمان نشين روسيه شدند، دولت روسيه، که شورشيان چچنی را مسئول چندين حمله تروريستی معرفی می کرد، به عمليات گسترده نظامی عليه جدايی طلبان دست زد.

عمليات ارتش روسيه در چچن ويرانی گسترده ای به بار آورده است.

در سال 2003، رفراندوم قانون اساسی تحت نظارت روسيه در چچن برگزار و در پی آن، احمد قادروف، به رياست جمهوری انتخاب شد اما وی در اثر انفجار بمب در سال 2004 به قتل رسيد.

پس از وی، علا الخانوف مقام رياست جمهوری را در راس دولتی طرفدار ادامه وحدت با روسيه در دست گرفته اما عمليات مسلحانه جدايی طلبان در داخل چچن، و خرابکاری آنان در ساير مناطق روسيه ادامه داشته است.