 | | | | | | | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
شارون از ليکود استعفا داد | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
آريل شارون، نخست وزير اسرائيل، با رييس جمهوری اين کشور ملاقات و درخواست انحلال پارلمان را با وی مطرح کرده و گفته است که از حزب ليکود که رهبری آن را برعهده داشته کناره گيری می کند. ديدار آقای شارون با موشه کاتساو، رييس جمهوری، بامداد روز دوشنبه، 21 نوامبر، صورت گرفت و نخست وزير اسرائيل، که با خارج شدن حزب کارگر از دولت ائتلافی و اختلافات درونی حزب حاکم ليکود ادامه کار دولت را دشوار می ديد، اعلام داشت که از رييس جمهوری خواسته است تا با صدور فرمان انحلال دوره کنونی پارلمان، زمينه برگزاری انتخابات پيش از موعد را فراهم آورد. انتخابات دوره کنونی کنست در ماه ژانويه سال 2003 برگزار شد و دوره کنونی می توانست تا نوامبر سال 2006 به کار خود ادامه دهد. رييس جمهوری اسرائيل پس از ديدار با آريل شارون گفت که نخست وزير گفته است پارلمان کنونی نمی تواند در شکل حاضر به کار خود ادامه دهد و افزود که پس از مشورت با ساير سياستمداران در خلال روز دوشنبه، تصميم خود در زمينه صدور فرمان انحلال پارلمان را اتخاذ خواهد کرد.
روز يکشنبه، حزب چپگرای کارگر، که دومين حزب بزرگ در پارلمان بوده و اخيرا رهبری آن تغيير يافته است، اعلام داشت که از دولت ائتلافی به رهبری آقای شارون خارج می شود. امير پرتز، که به جای شيمون پرز رهبری حزب کارگر را در دست گرفته، اعلام داشت که مايل است با برنامه ای حاوی بهبود شرايط اقتصادی در انتخابات آينده شرکت کند اما احتمالا وی انتظار دارد با بهره برداری از شکاف موجود در حزب ليکود، بتواند قدرت را دست بگيرد. گفته شده بود که آقايان شارون و پرتز در مورد زمان برگزاری انتخابات پيش از موعد، احتمالا در ماه مارس سال آينده، به توافق رسيده اند. در مقايسه با حزب ليکود، حزب کارگر معمولا خواستار نرمش بيشتری در برابر فلسطينيان برای خاتمه دادن به بحران خاورميانه است و در گذشته معمولا يا به عنوان حزب حاکم يا شريک اصلی در دولت ائتلافی و يا حزب مخالف اصلی در پارلمان فعاليت داشته است. با خروج حزب کارگر از ائتلاف حاکم، ادامه کار دولت شارون به دستيابی به ائتلاف جديدی با احزاب کوچکتر، به خصوص احزاب راستگرا، بستگی می يافت که، مانند گروهی از اعضای ليکود، به شدت با برنامه دولت آريل شارون برای خروج از باريکه غزه مخالف بوده اند. کناره گيری از ليکود ساعاتی پس از ملاقات با رييس جمهوری اسرائيل، آريل شارون متن نامه خود خطاب به حزب ليکود حاوی کناره گيری از اين حزب را انتشار داد. وی در اين نامه نوشته است که تصميم دارد با تشکيل حزب جديدی در مبارزات انتخاباتی شرکت کند. پارلمان اسرائيل 120 عضو دارد که برای دوره های چهار ساله انتخاب می شوند و در دوره کنونی، حزب ليکود 38 کرسی، حزب کارگر 19 کرسی و دو حزب مذهبی شينويی و شاس به ترتيب 15 و 11 کرسی را در اختيار داشته اند و ساير کرسی ها بين نه حزب ديگر تقسيم شده است. با مخالفت احزاب راستگرای مذهبی با برنامه خروج از غزه، از اواخر سال 2004 دولت ائتلافی با حمايت حزب کارگر و حزب يهوديت توراتی و شبث با 5 کرسی به کار خود ادامه می داده است.
روز يکشنبه، نزديکان آقای شارون اعلام داشته بودند که وی در نظر دارد از حزب ليکود خارج شود و حزب جديدی را تاسيس کند که در مقايسه با جناح تندروی ليکود، احتمالا دارای گرايش ميانه رو خواهد بود. در صحنه سياسی اسرائيل در سال های اخير، تقسيم بندی احزاب به چپ و راست بيشتر بر اساس تمايل يا عدم تمايل آنها به مصالحه با فلسطينيان صورت می گرفته است. حزب ليکود در سال 1973 با گرايش های راستگرايانه تاسيس شد و آريل شارون، به عنوان يکی از نمايندگان کنست، از جمله پايه گذاران اين حزب بود. جناح تندرو حزب ليکود به شدت با دادن هر نوع امتيازی به فلسطينيان و تخليه اراضی اشغالی مخالفت می ورزد و در صدد برکناری آريل شارون از رهبری حزب بوده است و به نظر می رسد وی خود را قادر به متحد ساختن تمامی حزب در حمايت از برنامه خود ندانسته است. ناظران سياسی گفته اند که با وجود خصومت جناح تندرو ليکود نسبت به سياست آقای شارون در قبال فلسطينيان، وی توانسته است حمايت بخش قابل توجهی از افکار عمومی مردم اسرائيل را جلب کند و انتظار دارد حزب جديد وی بتواند با کسب آرای اين گروه، اکثريت لازم برای تشکيل دولت بعدی را به دست آورد. آريل شارون از مارس سال 2001 و سقوط دولت حزب کارگر مقام نخست وزيری را در دست داشته است. دولت ائتلافی به رهبری آريل شارون تا اواخر سال 2004 با مشارکت احزاب راستگرا و مذهبی به کار خود ادامه داد اما با اصرار نخست وزير بر اجرای برنامه خروج از غزه، اکثر اين احزاب به مخالفت با نخست وزير روی آوردند و از آن زمان دولت ائتلافی جديدی با مشارکت ليکود و حزب کارگر، رقيب اصلی آن، تا کنون به کار خود ادامه داده است. | مطالب مرتبط  'تصميم' آريل شارون برای خروج از حزب ليکود21 نوامبر، 2005 | صفحه نخست | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
گزارش اسماعيل مهاجر را بشنويد
