راجاپاکسه (راست) با حمايت احزاب کمونيست و بودايی بر ويکراماسينگه پيروز شد

براساس آماری که روز جمعه، 18 نوامبر، از سوی مقامات انتخاباتی سريلانکا انتشار يافت، آقای راجاپاکسه توانسته است با کسب اندکی بيش از نيمی از آرا بر رانيل ويکراماسينگه، از حزب اصلی مخالف، غلبه کند در حاليکه ميزان شرکت رای دهندگان در جنوب و غرب 75 درصد گزارش شده و ساکنان مناطق تاميل نشين عمدتا انتخابات را تحريم کرده اند.

آقای ويکراماسينگه در انتخابات سال 1999 نيز رقيب اصلی خانم چاندريکا باندرانايکه کوماراتونگا بود اما با کسب حدود 42 درصد آرا در برابر 51 درصد آرا که خانم کوماراتونگا به دست آورد از وی شکست خورد.

آقای راجاپاکسه در سال 2004 به سمت نخست وزير سريلانکا منصوب شده بود.

سيزده نفر به عنوان نامزدهای انتخاباتی در مبارزات شرکت کردند و براساس گزارش های رسيده از کلمبو، پايتخت، مقامات انتخاباتی پس از ملاقات با نامزدهای اصلی نتايج به دست آمده را رسما اعلام خواهند کرد.

اوايل روز جمعه، 18 نوامبر، ستاد انتخاباتی آقای راجاپاکسه، از حزب حاکم آزادی سريلانکا، پيروزی وی در انتخابات را اعلام کرده بود.

به گفته تحليلگران، استقبال اندک رای دهندگان ساکن مناطق شمال و شرق سريلانکا - که جدايی طلبان ببرهای تاميل خواستار استقلال آنها بوده اند - به منزله کاستن از آرای آقای ويکراماسينگه بوده و به پيروزی آقای راجاپاکسه کمک کرده است.

ببرهای تاميل ضمن تحريم انتخابات گفته بودند از شرکت کسانی که مايل به رای دادن در انتخابات هستند جلوگيری نمی کنند هرچند تسهيلات خاصی را نيز در اختيار اينگونه افراد قرار نمی دهند.

در حاليکه ماهيندا راجاپاکسه از سختگيری در مذاکرات صلح با ببرهای تاميل حمايت می کند، رقيب اصلی وی وعده داده بود در صورت انتخاب به رياست جمهوری، آتش بس کنونی با جدايی طلبان ادامه خواهد داشت و وی خواهد کوشيد اين بحران را از راه های سياسی حل و فصل کند.

در مقابل، آقای راجاپاکسه در تلاش برای کسب حمايت احزاب مارکسيست و مذهبی بودايی قبل از انتخابات، اتخاذ موضعی سرسختانه و تجديد مذاکرات آتش بس به منظور کسب امتيازات بيشتر را در دستور کار خود قرار داد.

بحران تاميل

مهمترين مساله ای که رييس جمهوری جديد با آن مواجه خواهد بود حل و فصل بحران ناشی از شورش جدايی طلبان تاميل است.

کشور سريلانکا، که اعراب آن را جزيره سرانديب می خواندند، تا کسب استقلال در سال 1948 تحت عنوان سيلان از مستعمرات بريتانيا در جنوب آسيا بود.

جزيره سريلانکا در اقيانوس هند و در جنوب کشور هند واقع است و جمعيت آن به حدود 20 ميليون نفر می رسد که بيش از 74 درصد آن را قوم سينهالی بودايی مذهب و حدود هشت و نيم درصد را تاميل های هندی و سريلانکايی، که اکثرا پيرو مذهب هندو هستند، تشکيل می دهند

حدود 70 درصد جمعيت اين کشور پيرو مذهب بودايی، اندکی بيش از 7 درصد هندو مذهب، حدود 3 درصد مسلمان و حدود 7 درصد نيز مسيحی هستند.

	ببرهای تاميل انتخابات رياست جمهوری را تحريم کردند

از دهه 1980، تاميل ها برای کسب خودمختاری و حتی استقلال کامل از سريلانکا به مبارزه مسلحانه روی آورده اند و جدايی طلبان ببرهای تاميل رهبری اين مبارزات را برعهده داشته اند.

عمليات مسلحانه تاميل ها عمدتا در مناطق شمال و شرق اين کشور متمرکز بوده اما در مواردی، بمب گذاری و ترور در ساير نقاط نيز وجود داشته و گفته می شود که در جريان جنگ داخلی سريلانکا، بيش از 60 هزار نفر جان خود را از دست داده اند.

در سال 2002، مذاکرات بين دولت سريلانکا و ببرهای تاميل به برقراری آتش بس منجر شد اما مذاکرات برای حل و فصل نهايی اين بحران، که با حمايت دولت نروژ آغاز شده بود، از سال 2003 تا کنون پيشرفت چندانی نداشته است.

رييس جمهوری سابق سريلانکا از جمله کسانی بوده که با نشان دادن انعطاف در برابر شورشيان مخالفت می ورزيده است و به نظر می رسد که اين سياست، احتمالا با شدت بيشتری، توسط رييس جمهوری جديد دنبال خواهد شد.

سريلانکا دارای حکومت جمهوری است و رييس جمهوری هر شش سال يک بار با رای مستقيم مردم به اين سمت انتخاب می شود و برای اداره امور دولت، شخصی را که مورد قبول اکثريت نمايندگان مجلس باشد به عنوان نخست وزير مامور تشکيل کابينه می کند.

قوه مقننه از يک مجلس با 225 نماينده تشکيل يافته که با رای مستقيم مردم برای دوره های شش ساله انتخاب می شوند.

سريلانکا از جمله کشورهايی بود که در سونامی اقيانوس هند که در اواخر سال 2004 روی داد، به شدت آسيب ديد و حدود 40 هزار تن از اهالی اين کشور در اين حادثه جان خود را از دست دادند.