|
ناظران سازمان ملل دعوت به گوانتانامو را نپذيرفتند | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
هيات ناظران حقوق بشر سازمان ملل متحد به دليل ناکافی بودن امکانات پيشنهادی ايالات متحده در بازديد از بازداشتگاه گوانتانامو از پذيرش دعوت مقامات آمريکايی خودداری ورزيده اند. در خواست ناظران حقوق بشر سازمان ملل متحد برای ديدار از کسانی که در بازداشتگاه گوانتانامو زندانی هستند سه سال پيش و کوتاه مدتی پس از ايجاد بازداشتگاه تسليم مقامات آمريکايی شد و وزارت دفاع آمريکا گفته است که با قبول اين درخواست می خواهد نشان دهد که در صدد نيست چيزی را در گوانتانامو از ديد جهانيان مخفی کند. در مقابل، ناظران حقوق بشر سازمان ملل متحد گفته اند که گرچه به دليل وضعيت خاص بازداشتگاه وضع برخی محدوديت ها را در جريان بازديد خود منطقی می دانند اما نمی توانند با ممنوعيت مصاحبه خصوصی با بازداشتيان موافقت کنند. در حال حاضر، چند صد شهروند خارجی به اتهام ارتباط با اقدامات تروريستی در بازداشتگاه واقع در پايگاه نيروی دريايی ايالات متحده در خليج گوانتانامو، کوبا، زندانی هستند.
اين زندانيان در جريان جنگ افغانستان يا در کشورهای ديگر اکثرا به ظن ارتباط با طالبان و شبکه القاعده و ساير سازمان های تروريستی دستگير و در گوانتانامو در بازداشت به سر می برند. دولت ايالات متحده اين زندانيان را افراد مسلح غير ارتشی می داند و در حاليکه از رفتار با آنان به عنوان اسير جنگی خودداری می ورزد، به دليل تابعيت خارجی و بازداشت در خارج از خاک آمريکا، اين بازداشتيان از حقوق قضايی مندرج در قوانين ايالات متحده برخوردار نيستند. بازداشتگاه گوانتانامو در ژانويه سال 2002 و پس از سرنگونی رژيم طالبان در افغانستان در پايگاه دريايی گوانتانامو ايجاد شد که از اوايل قرن جاری به طور استيجاری در اختيار دولت ايالات متحده قرار دارد هرچند دولت کنونی کوبا خواستار فسخ قرارداد اجاره و بازپس گرفتن آن بوده است. اعتراض زندانيان و ناظران پيش از اين در چندين مورد گزارش هايی از اعتصاب غذای زندانيان در اعتراض به ادامه بازداشت آنان مخابره شده و مورد تاييد مقامات آمريکايی قرار گرفته است. تاکنون تعدادی از افراد بازداشتی در گوانتانامو آزاد شده و مقامات آمريکايی گفته اند که آزادی اين افراد ديگر خطری را متوجه امنيت اين کشور نمی کند.
با اينهمه، هنوز هم حدود پانصد تبعه خارجی در اين محل زندانی هستند و وزارت دفاع آمريکا، که مسئوليت بازداشتگاه را برعهده دارد، گفته است اين افراد در دادگاه های نظامی محاکمه خواهند شد. تا کنون تنها نمايندگان کميته بين المللی صليب سرخ اجازه دسترسی مستقيم به زندانيان گوانتانامو را داشته اند. هيات ناظران سازمان ملل متحد، متشکل از سه نفر، با صدور بيانيه ای گفته است که نمی توانند شرط مقامات آمريکايی در مورد خودداری از مصاحبه خصوصی با زندانيان را بپذيرند زيرا اين شرط مغاير ماموريت حقيقت يابی آنان بوده و با هدف اصلی از بازديد که کسب اطلاعات عينی به منظور ارزيابی منصفانه است تضاد دارد. ناظران همچنين از اينکه ماموريت آنان تنها يک روز به طول می انجامد و مقامات آمريکايی به دو ناظر ديگر اجازه همراهی در اين ماموريت را نداده اند ابراز ناخرسندی کرده اند. گروه های مدافع حقوق بشر در ايالات متحده و ساير نقاط جهان بارها شرايط بازداشتگاه گوانتانامو را مورد انتقاد شديد قرار داده و دولت آمريکا را به نقض حقوق اساسی زندانيان متهم کرده اند. | مطالب مرتبط اعتصاب غذای بازداشتيان گوانتانامو ادامه دارد09 سپتامبر، 2005 | صفحه نخست شهروند ايرانی از گوانتانامو آزاد شد23 اوت، 2005 | صفحه نخست کشف سه مورد نقض مقررات در گوانتانامو14 ژوئيه، 2005 | صفحه نخست رسيدگی ديوانعالی آمريکا به وضعيت بازداشتشدگان در خليج گوانتانامو20 آوريل، 2004 | صفحه نخست همايش بررسی وضعيت زندان گوانتانامو پايان يافت12 آوريل، 2004 | صفحه نخست نگرانی های تازه درباره زندانيان گوانتانامو03 دسامبر، 2003 | صفحه نخست وضعيت زندانيان گوانتانامو مورد انتقاد قرار گرفت10 اکتبر, 2003 | صفحه نخست اعتراض به وضعيت بازداشتيان گوانتاناموگرينويچ 11/01/2003 | صفحه نخست | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||