|
مشرف: وعده کمک به زلزله زدگان 'ناکافی است' | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
رييس جمهوری پاکستان کمک های خارجی برای کمک به زلزله زدگان اين کشور را کاملا ناکافی دانسته و سازمان ملل متحد در نظر دارد از سازمان پيمان اتلانتيک شمالی - ناتو - درخواست کند امکانات بيشتری را برای کمک به زلزله زدگان جنوب آسيا اختصاص دهد. پرويز مشرف، رييس جمهوری پاکستان، در سخنانی در روز جمعه، 21 اکتبر، ميزان کمک های وعده داده شده خارجی برای زلزله زدگان اخير اين کشور را کاملا ناکافی دانسته و خواستار آن شده است تا ميزان اين کمک ها به شکلی قابل توجه افزايش يابد. ژنرال مشرف در مصاحبه ای با بی بی سی گفته است که تا کنون کشورهای مختلف متعهد شده اند که کمک هايی بالغ بر 620 ميليون دلار را در اختيار پاکستان قرار دهند. در مقابل، وی گفته است که برای بازسازی مناطق ويران شده در زلزله اخير در پاکستان دست کم به حدود 5 ميليارد دلار نياز است. از جمله، برای تامين نياز حدود سه ميليون نفری که در اثر زلزله بی خانمان شده يا مسکن آنان آسيب جدی ديده و قابل بازسازی نيست، لازم است بيش از نيم ميليون خانه ساخته شود. تلاش برای صلح آقای مشرف همچنين اظهار داشته است که وقوع زلزله اخير می تواند فرصتی را برای تلاش در راه رفع اختلاف هند و پاکستان و استقرار صلح پايدار در منطقه فراهم آورد. مرکز اين زلزله در نزديکی شهر مظفرآباد، مرکز کشمير تحت کنترل پاکستان قرار داشت و بيشترين خسارت نيز به اين ناحيه وارد آمد اما کشمير تحت کنترل هند نيز متحمل خسارات و تلفاتی شد. رييس جمهوری پاکستان مجددا از هند خواسته است تا با فراهم آوردن تسهيلاتی برای رفت و آمد ساکنان دو بخش کشمير به دو سوی مرز موافقت کند و افزود که زمان برای تلاش در جهت حل نهايی بحران کشمير فرا رسيده است. مقامات هندی نگران آن هستند که اجازه آزادی رفت و آمد مرزی در کشمير باعث شود تا پيکارجويان مسلمان کشميری که خواستار جدايی سرزمين خود از هند هستند از اين فرصت برای نفوذ به داخل بخش هندی اين سرزمين و دست زدن به اقدامات خشونت آميز بهره برداری کنند. هند و پاکستان از زمان کسب استقلال بر سر مالکيت کشمير اختلاف داشته اند که گاه باعث بروز برخوردهای نظامی و در سه مورد به جنگ تمام عيار بين دو کشور منجر شده است. درخواست کمک از ناتو همزمان، يان اگلند، سرپرست برنامه کمک های اضطراری سازمان ملل متحد، روز جمعه، 21 اکتبر، عازم بروکسل، پايتخت بلژيک و مقر سازمان ناتو می شود تا از کشورهای عضو اين سازمان درخواست کند تعداد کافی هلی کوپتر و هواپيما برای حمل اقلام مورد نياز آسيب ديدگان اختصاص دهند تا ابعاد فاجعه انسانی در اين منطقه گسترش بيشتری نيابد. وی گفته است که لازم است ناتو به اجرای عملياتی مشابه "انتقال هوايی برلين" مبادرت ورزد که اشاره به تامين هوايی مواد مورد نياز ساکنان و نيروهای خارجی مستقر در بخش تحت کنترل کشورهای غربی در پايتخت آلمان طی سال های 1948 و 1949 است.
پس از آنکه در ماه مه سال 1948، اتحاد شوروی در اعتراض به اقدام کشورهای غربی در به جريان انداختن پول جديد آلمان ارتباط زمينی بخش های تحت کنترل غرب را با ساير نقاط آلمان قطع کرد، کشورهای غربی با انجام هزاران پرواز در طی بيش از سيصد روز، توانستند احتياجات بخش محاصره شده را مرتفع سازند. درخواست اقای اگلند پس از آن مطرح می شود که سازمان ملل متحد اعتراف کرد در کمک به آسيب ديدگان زلزله جنوب آسيا با دشوارترين عمليات امدادرسانی در تاريخ خود مواجه شده است. پراکندگی جغرافيايی نقاط زلزله زده و از ميان رفتن راه های ارتباطی مستلزم استفاده از هلی کوپتر و هواپيما برای ارسال کمک به هزاران تن از آسيب ديدگان بوده است. نياز آسيب ديدگان روز پنجشنبه، 20 اکتبر، ناتو حمل هوايی حدود نهصد تن اقلام کمکی را آغاز کرد اما آقای اگلند گفته است که انتقال زلزله زدگان باقی مانده در نقاط دور افتاده نيز ضرورت دارد. زمين لرزه جنوب آسيا به کشته شدن حدود پنجاه هزار نفر در کشمير تحت کنترل پاکستان و ساير نقاط اينک کشور و دست کم يکهزار و چهارصد نفر ديگر در کشمير تحت کننرل هند منجر شده است و تخمين زده می شود که حدود سه ميليون نفر ديگر نيز خانه های خود را از دست داده اند و در حاليکه هوای منطقه به تدريج به سردی گراييده است، نيازمند سرپناه هستند. آقای اگلند گفته است که هرگاه هزاران تن از افراد بی سرپناه و زخمی های زلزله به سرعت به مناطق امن انتقال نيابند، آمار کشته شدگان زلزله بازهم افزايش خواهد يافت. همچنين، گروه های امدادی پزشکی از فقدان امکانات لازم برای رسيدگی به وضعيت هزاران تن از آسيب ديدگان جدی زلزله خبر داده اند. به گفته اين گروه ها، اين نگرانی وجود دارد که در صورتيکه برخی از آسيب ديدگان به سرعت به مراکز درمانی منتقل نشوند، با خطر مرگ يا دست کم لزوم قطع دست و پای خود مواجه شوند. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||