استفن اوانز تحليلگر امور بريتانيا در بی بی سی

	شورشيان عراقی در بصره تظاهراتی عليه نيروهای بريتانيايی به راه انداختند

ديدن صحنه سربازان بريتانيايی که در حالی که لباسشان آتش گرفته از يک تانک که هدف بمب آتش زا قرار گرفته خارج می شوند سبب شده در بريتانيا از نحوه اداره جنگ نارضايی هايی ابراز شود.

در روزهای گذشته طيف وسيعی از شخصيت های برجسته مذهبی و نيز سياسی بريتانيا در ارتباط با اين مسئله ابراز نگرانی کرده اند.

لرد برامال، که زمانی بلندپايه ترين مقام نظامی بريتانيا بود وضعيت را اينطور شرح ميدهد:" با توجه به اينکه ما به اين موضوع که عراق به وضع پرهرج و مرج و پيچيده کنونی برسد کمک کرده ايم، اگر عراقی ها برای باثبات کردن وضعيت امنيتی خود به ما احتياج داشته باشند، رها کردن عراق کار آسانی نخواهد بود. به نظر من اکنون ارزيابی مجدد اين موضوع لازم است که سربازان ما دقيقا در عراق چه می کنند. بايد ببينيم آيا آنها قادر به انجام وظيفه خود هستند؟ آيا آنها به نيروی تقويتی احتياج دارند؟ چيزی که در حال حاضر بهيچوجه مورد قبول نخواهد بود و ما امکانات لازم برای اين کار را نيز نخواهيم داشت. يا اين که ما بايد استراتژی روشنی برای خروج از عراق داشته باشيم و اين کار را زودتر انجام دهيم."

درخواست هايی مبنی بر خروج از عراق مطرح شده است ولی جزئيات اين درخواست ها روشن نيست. سئوالی که بطور سرپوشيده مطرح می شود اين است که آيا ممکن است اوضاع طوری پيش برود که دفاع از آن امکانپذير نباشد؟ سياست دولت اين است که بريتانيا نمی تواند اوضاع را به حال خود رها کرده و از عراق خارج شود.

حزب محافظه کار که مهمترين حزب مخالف دولت است از جنگ دفاع کرده بود ولی مايکل هوارد، رهبر کنونی اين حزب در حالی که مخالف خروج از عراق است می گويد بايد وضعيت را مجددا ارزيابی کرد:" اگر دولت اکنون بگويد که نيروهای بريتانيايی از عراق خارج خواهند شد اين خطر بسيار واقعی وجود دارد که ما کشوری را پشت سر خواهيم گذاشت که کانون تروريسم بين المللی خواهد شد."

در بريتانيا دو گروه با جنگ مخالف بودند: چپ ها، که غالبا خارج از حزب حاکم کارگر قرار می گرفتند و نيز برخی از محافظه کاران پرتجربه که فکر می کردند اشغال عراق از نظر نظامی عاقلانه نيست.

کنت کلارک يکی از اين دسته از مخالفين است که اکنون خود را برای رهبری حزب محافظه کار کانديدا کرده است. البته معلوم نيست توانايی او در اين که توانسته پيش بينی درست کند، سبب خواهد شد که شانس او برای رهبری حزب محافظه کار، و حتی، نهايتا، نخست وزير شدن افزايش يابد.