مارک دويل گزارشگر امور جهانی بی بی سی

تصاوير کودکان گرسنگی کشيده توجه جهانيان را به نيجر جلب کرده است

به گفته آنها مردم سراسر آفريقا از نيجر در مرکز اين قاره گرفته تا سومالی در سواحل اقيانوس هند دستخوش اين بحران قرار دارند.

آخرين گزارش ها از شبکه "اخطار زودهنگام قحطی" می گويد بيش از 20 ميليون نفر در معرض خطر کمبود مواد غذايی هستند.

اين شبکه متشکل از طيف وسيعی از آژانس های کمک رسانی بين المللی می گويد که اقدامات عاجل در هفت کشور آفريقايی ضرورت دارد.

تصاوير تکان دهنده تلويزيونی از وضعيت مردم نيجر ممکن است وجدان کشورهای اهداکننده را بيدار کرده باشد، اما نگاهی وسيعتر به اين قاره نشان از نيازهای بس گسترده تر دارد.

شبکه "اخطار زودهنگام قحطی" که از جمله شامل "يو اس ايد" (US Aid)، وابسته به دولت آمريکاست، می گويد دست کم هفت کشور آفريقايی با بحران غذايی روبرو هستند.

اکثر آنها در حاشيه صحرای بزرگ آفريقا قرار دارند و از نيجر، چاد و سودان گرفته تا اتيوپی، ارتيره و سومالی را در بر می گيرد.

نيازمند آب باران

يک عامل مشترک هست که اکثر کشورهای در معرض خطر در سراسر آفريقا را پيوند می زند.

آنها به شدت بر کشاورزی ابتدايی که به جای تکيه بر شبکه های آبياری، مستقيما در اثر بارندگی و سيل تغذيه می شود وابسته هستند.

با نامنظم شدن بارندگی يا فقدان آن، فاجعه پديد می آيد.

همچنين اتفاقی نيست که آسيب ديده ترين کشورها در حاشيه صحرا قرار دارند.

صحرای آفريقا درحال پيشروی است و خاک سراسر منطقه به تدريج در اثر فرسايش از بين می رود.

امدادرسان ها می گويند تنها پاسخ درازمدت برای اين وضع سرمايه گذاری هنگفت از جمله بهره برداری سازنده از رودخانه هايی مانند رود نيجر و نيل است.

به گفته آنها چنين سرمايه گذاری کلانی بايد طی ساليان متمادی تضمين شود.

وضعيت در داخل کشورهای آسيب ديده يکسان نيست.

ذرت که محصول اصلی کشاورزی زيمبابوه است زمانی مردم اين کشور را تغذيه می کرد

برای مثال بزرگترين شمار افراد در معرض خطر در يک کشور منفرد به اتيوپی مربوط می شود که بنابه گزارش ها 10 ميليون نفر در آن با کمبود مواد غذايی روبرو هستند.

اما در برخی از بخش های اتيوپی طرح بلندپروازانه دولت برای فراهم کردن يک شبکه امنيتی برای نيازمندان به تدريج به ثمر می نشيند.

جنگ و صلح

در سودان نيز جنوب اين کشور بيش از ساير قسمت ها در معرض خطر است.

پايان جنگ در جنوب برخلاف انتظار اوضاع را دشوارتر کرده است که ناشی از بازگشت پناهندگان و فشار فزاينده بر زمين است.

به گفته شبکه "اخطار زودهنگام قحطی" زيمبابوه هفتمين کشوری است که با بحران غذا روبروست و مشکل آن برخلاف ساير کشورها دلايل پيچيده تری از صرف کمبود آب و شبکه های آبياری دارد.

امدادرسان ها می گويند پاکسازی های اخير در مناطق شهری باعث فشار بر زمين های روستايی شده است چرا که شهرنشينان مجبور به سکونت در ساير مناطق شده اند.

پاکسازی زاغه ها مشکلی است که همزمان با مشکلات ناشی از برنامه های اصلاح زمين که پرزيدنت رابرت موگابه به اجرا گذاشته پيش می آيد.

و اينها نمايانگر جنبه ديگری از مشکلات پيچيده کشاورزی در آفريقاست.

فراهم کردن تجهيزات لازم جهت ايجاد مزارع مکانيزه و مجهز به شبکه آبياری برای کشاورزانی که به نان شب نيازمندند لزوما باعث بهبود امنيت غذايی نخواهد شد زيرا کشاورزان احتمالا پول لازم را برای حفظ شبکه های آبياری نخواهند داشت.