راجر هاردی تحليلگر امور خاورميانه در بی بی سی

اعتقاد بر اين است که اسرائيل نزديک به 200 کلاهک هسته ای در نيروگاه ديمونا دارد

اسناد موجود در آرشيو ملی در شهر لندن نشان می دهد که بريتانيا در اين معامله 20 تن "آب سنگين" در اختيار اسرائيل قرار داده است.

اين معامله بدون اطلاع دادن به آمريکا انجام شده است.

مدتهاست که اين واقعيت روشن شده است که يکی از کشورهای اصلی در کمک به تجهيزات نظامی و هسته ای اسرائيل در دهه 50 ميلادی فرانسه بوده است. اما اين اسناد نقش تازه ای را برای بريتانيا آشکار می کند.

اسرائيلی ها بر اساس اسناد فاش شده يکی از مهمترين سازه ها برای ساخت بمب اتمی را که آب سنگين است از بريتانيا دريافت کرده اند.

اسنادی که برنامه "نيوزنايت" - برنامه تحليل خبر شبکه دوم تلويزيون بی بی سی- به آن دست يافته است نشان می دهد که در کمال تعجب اين تصميم سرنوشت ساز، در سطوح پايين تر دولتی گرفته شده است.

بر اساس اين اسناد تصميم اين مقامات به مقامات ارشد در دولت هارولد مک ميلان منتقل نشده بوده است.

بعلاوه اين هم اسباب تعجب است که در اين اسناد يکی از مقامات وزرات خارجه می گويد ترجيح می دهد که اين موضوع به اطلاع آمريکايی ها نرسد.

تصميم مقامات با وجود اين بوده است که اذعان داشته اند اگر تصور کنند اسرائيل از اين سازه برای اهداف صلح آميز استفاده خواهد کرد تعصب بيجا به خرج داده اند.

بريتانيا و فرانسه و اسرائيل البته در ماجرای ناکام کانال سوئز دو سال پيش از اين معامله با هم همکاری داشتند. ولی کيث کايلی از مورخان سرشناس در مطالعات سوئز می گويد با اينهمه شگفت زده شده است.

تصميم سه کشور برای حمله به مصر که پس از ملی کردن کانال سوئز در دولت ناصر صورت گرفت به فاجعه ختم شد.

به گفته کيث کايلی روحيه آن زمان افسران بريتانيا اين بود که بايد ماجرای سوئز را فراموش کنند و پشت سر بگذارند.

اسرائيلی ها در سال 1961 هم بار ديگر تقاضای دريافت آب سنگين کردند اما اين بار تقاضای آنها از سوی وزارت خارجه بريتانيا رد شد.