نجات جان هزاران تن از اهالی نيجر مستلزم دريافت کمکهای غذايی و دارويی از خارج است

در حاليکه سازمان ملل متحد هشدار داده است که به دليل خشکسالی و هجوم ملخ و از ميان رفتن محصول در سال زراعی گذشته حدود سه ميليون نفر از اهالی کشور آفريقايی نيجر، از جمله بيش از يکصد و پنجاه هزار کودک، با خطر مرگ در اثر گرسنگی دست به گريبان هستند، اکسفام، از موسسات امدادرسانی بين المللی نيز خواستار توجه کشورهای مختلف به اين بحران شده است.

سخنگوی اکسفام گفته است که هزاران خانواده قحطی زده به دليل عدم دسترسی به مواد غذايی ناگزير کودکان خود را با علف و برگ درختان تغذيه می کنند.

به گفته خبرنگار بی بی سی در منطقه قحطی زده جنوب نيجر، هر روز والدين تعداد کثيری کودک خردسال و مبتلا به سوء تغذيه شديد آنان را به مراکز معدود درمانی منتقل می کنند در حاليکه وضع بسياری از اين کودکان چنان وخيم است که به نجات آنان اميدی نيست.

محمودو تانجا، رييس جمهوری نيجر که به منطقه قحطی زده جنوب اين کشور سفر کرده، گفته است که دولت وی در ماه نوامبر سال گذشته خواستار کمک جامعه جهانی شد اما پاسخ مساعدی دريافت نکرد.

پيشتر، برخی از منابع خارجی دولت نيجر را متهم کرده بودند که در درخواست کمک از خارج تعلل ورزيده است.

با اينهمه، هشدار سازمان ملل متحد در ماه مه سال جاری نيز مورد توجه کشورهای ديگر قرار نگرفت.

سازمان ملل متحد گفته است که تا کنون کمتر از يک سوم از مبلغ 30 ميليون دلار که برای مقابله با بحران قحطی در نيجر درخواست شده بود تامين شده است.

مقامات سازمان ملل متحد گفته اند که در صورتی که کشورهای مختلف به فوريت برای ارسال مواد غذايی و دارويی به نيجر اقدام نکنند، ممکن است تا يکصد و پنجاه هزار کودک در اثر گرسنگی تلف شوند.

علاوه بر چند ميليون نفر ساکنان مناطق قحطی زده جنوب نيجر، سازمان ملل متحد هشدار داده است که بسياری از اهالی ساير نقاط اين کشور نيز به کمک های غذايی و دارويی نياز دارند.

جدال دايمی با گرسنگی

تاکنون تنها معدودی از کشورهای همسايه، از جمله مراکش، اقداماتی را برای کمک به قحطی زدگان صورت داده اند اما اين اقدامات در مقايسه با ابعاد فاجعه انسانی در نيجر ناکافی توصيف شده است.

جمهوری نيجر در منطقه نيمه خشک بين شمال آفريقا و آفريقای سياه و کناره صحرای آفريقا واقع شده و با کشورهای ليبی، الجزاير، مالی، بورکينافاسو، نيجريه، بنين و چاد همسايه است و به آبهای آزاد دسترسی ندارد.

مراکش از معدود کشورهايی است که کمکهايی را در اختيار نيجر قرار داده است

پايتخت نيجر نيامی نام دارد.

نيجر يکی از فقيرترين کشورهای جهان است و فعاليت های اقتصادی آن عمدتا به کشاورزی و دامداری سنتی محدود می شود و محصولات دامی و اورانيوم صادرات اصلی را تشکيل می دهد.

از اواخر سده نوزدهم ميلادی اين سرزمين مستعمره فرانسه شد و در سال 1960 استقلال خود را به دست آورد.

تاريخ نيجر از زمان کسب استقلال شامل بی ثباتی سياسی و خشکسالی های متناوب بوده است و به خصوص در خلال پنج سال گذشته، بارش ناکافی باران و هجوم آفت به مزارع و مراتع اين کشور به بخش کشاورزی و دامداری خسارات گسترده ای وارد کرده است.

در سال 1990، شورش يکی از قبايل ساکن نيجر، که دولت را به خودداری از کمک اقتصادی به منطقه محل سکونت خود متهم می کردند، به جنگ داخلی انجاميد که تا اواسط دهه 1990 ادامه يافت.

در سال 1990، قانون اساسی جديد نيجر در يک همه پرسی به تصويب رای دهندگان رسيد که بر اساس آن، حق تشکيل و فعاليت احزاب سياسی به رسميت شناخته شده و رييس جمهوری و اعضای پارلمان نيز با رای مستقيم مردم انتخاب می شوند.

پارلمان نيجر در سال 2003 قانون منع برده داری و خريد و فروش بردگان را تصويب کرد اما برخی سازمان های مبارزه با برده داری گفته اند که هنوز هم هزاران تن از اهالی اين کشور عملا در وضعيت بردگی زندگی می کنند.