|
اهميت و پيامدهای احتمالی حملات لندن | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
چهار مورد بمبگذاری در خطوط مترو و اتوبوسرانی لندن در روز پنجشنبه دست کم 38 کشته به جا گذاشته است. اين حمله ای بود که مقام های بريتانيايی همواره بيم وقوع آنها را داشتند با اين حال اميدوار بودند هرگز روی ندهد. اما آنها حداقل از اينکه حملات روز پنجشنبه بدتر از اين نبود و تلفات بيشتری به بار نياورد کمی احساس آرامش می کنند. لندن شاهد هول و هراس گسترده مردم نبود و مقام ها معتقدند که سازمان های مقابله با حوادث اضطراری عملکردی به ويژه چشمگير داشتند. در کوتاه مدت دو اولويت وجود دارد: اولی بازگرداندن وضعيت عادی به لندن و دومی شناسايی عوامل حمله. تونی بلر، نخست وزير، اين حملات را به گردن افراطگرايان اسلامی انداخته است. اما پليس و سازمان های امنيتی احتياط زيادی به خرج می دهند. منابع امنيتی می گويند هرچند اين بمبگذاری ها کليه علائم حملات القاعده را بر خود دارد، اما در اين مرحله هيچ نظريه ای مردود نيست. يک رشته تحقيقات عمده هم اکنون به جريان افتاده است، و پليس و نيروهای امنيتی سرگرم بررسی محل های انفجار و مرور کليه اطلاعات امنيتی موجود هستند. اين احساس وجود دارد که لندن از اين حمله جان به در برده است، اما ديوار امنيتی آن شکسته شده و ضعف های آن آشکار شده است. تونی بلر گفته است که بريتانيا مرعوب نشده و راه و رسومش را عوض نخواهد کرد. اما نگرانی هايی درباره احتمال وقوع حملات بيشتر و همچنين آثار درازمدت اين انفجارها بر عادات روزمره مردم بريتانيا وجود دارد. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||