|
جناح ضد سوريه در لبنان به اکثريت پارلمانی دست يافت | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
چهار ماه پس از ترور رفيق حريری، نخست وزير سابق لبنان، نيروهای مخالف سوريه در اين کشور تحت رهبری پسر وی اکثريت پارلمانی را به دست آورده اند. اين نخستين انتخابات طی 30 سال گذشته بود که بدون حضور نيروهای سوريه در لبنان برگزار می شد. نتايج رسمی نشان می دهد که ائتلاف مخالفان سوريه در چهارمين و آخرين دور رای گيری در شمال اين کشور کليه 28 کرسی مورد رقابت را ازان خود ساخته اند. اين نتيجه، ائتلاف تحت رهبری سعد حريری را با اختلاف 8 کرسی در اکثريت پارلمانی که دارای 128 کرسی است قرار می دهد. سعد حريری پيشتر گفت که مردم لبنان هزينه بزرگی برای رسيدن به آزادی پرداخته اند و اکنون بايد شاهد تغييرات باشند. وی گفت خواهان اتحاد لبنان است و افزود برنامه خود را ظرف يک هفته تشريح خواهد کرد. جيم ميور، خبرنگار بی بی سی در لبنان می گويد که اين پيروزی به ائتلاف ضدسوری اجازه خواهد داد تا با سهولت بيشتر برنامه برچيدن آنچه نظام امنيتی برپا شده توسط سوريه توصيف می کند را پيش ببرد. خبرنگار ما می گويد که غيبت نيروهای سوريه از نکات چشمگير انتخابات اخير بود، اما کاهش يا ادامه نفوذ سوريه مساله ديگری است و به اين راحتی نمی توان درباره آن اظهار نظر کرد.
دو حزب عمده شيعه، حزب الله و جنبش امل، که هر دو نزديک به سوريه تلقی می شوند پيشتر کليه کرسی های جنوب لبنان را به خود اختصاص داده بودند. ائتلاف حريری از گروه ها و شخصيت های مختلف، از جمله وليد جنبلاط، رهبر دروزها، و چند تن از سياستمداران راستگرای مسيحی تشکيل يافته که همگی خواستار برکناری طرفداران سوريه از قدرت بوده اند. پس از ترور رفيق حريری در 14 ماه فوريه سال جاری، فشار داخلی و بين المللی سرانجام سوريه را ناگزير کرد تا پس از حدود سی سال حضور نظامی در لبنان، نفرات ارتش و سازمان های اطلاعاتی خود را از اين کشور خارج کند. مخالفان حضور سوريه در لبنان ادعا کرده اند که ماموران اطلاعاتی سوريه در قتل رفيق حريری دست داشتند. در ماه سپتامبر سال گذشته نيز شورای امنيت سازمان ملل متحد با صدور قطعنامه ای خواستار خروج سوريه از لبنان شده بود و اين قطعنامه به فشار بين المللی، به خصوص از جانب ايالات متحده، بر سوريه منجر شد. در عين حال، پارلمان و دولت کنونی لبنان همچنان تحت تسلط سياستمدارانی قرار داشته که در زمان حضور نظامی سوريه و با حمايت آن کشور به قدرت رسيده اند. نيروهای سوری در ابتدا به منظور متوقف کردن جنگ داخلی لبنان با تصويب اتحاديه عرب به آن کشور اعزام شدند و در پايان دادن به اين جنگ در سال 1989 موفق بودند اما بعدا همچنان به حضور نظامی در لبنان ادامه دادند در حاليکه مخالفان سوريه در لبنان به مداخله در امور داخلی کشور خود از جمله سرکوب و حتی ترور شخصيت های مخالف سوريه متهم می کردند. اقدام برای تغييرات انتخابات پارلمانی لبنان در چهار مرحله برای مناطق مختلف اين کشور برگزار شد و طبق قانون اساسی آن کشور، نخست وزير بايد از ميان شخصيت های مسلمان سنی به اين سمت منصوب شود در حاليکه رييس جمهوری بايد از مسيحيان و رييس مجلس از شيعيان اين کشور باشند.
ائتلاف حريری اکنون با کسب اکثريت لازم برای تشکيل کابينه جديد خواهد توانست به اقدامات موثر برای تغييرات اساسی به منظور از ميان بردن نهادهايی که در دوره حضور نظامی سوريه ايجاد شده اند مبادرت ورزد و تسلط طرفداران سوريه بر سازمان های اصلی حکومتی، از جمله تشکيلات اطلاعاتی و امنيتی را از ميان بردارد. جناح های اصلی شرکت کننده در اين انتخابات عبارت بوده اند از ائتلاف به رهبری حريری که با دولت متمايل به سوريه مخالف است، ائتلاف به رهبری ميشل عون، از رهبران تبعيدی مسيحيان لبنان، و ائتلاف دو گروه اصلی شيعيان، يعنی حزب امل و حزب الله که به سوريه تمايل دارند. جناح طرفدار سوريه بيشترين کرسی های حوزه های عمدتا شيعه نشين جنوب لبنان و جناح به رهبری حريری بيشترين کرسی های بيروت و مناطق عمدتا سنی نشين را به دست آورده اند. ميشل عون، از رهبران مسيحيان لبنان در جريان جنگ داخلی لبنان عليه نيروهای سوريه مبارزه می کرد و چندين سال را در تبعيد گذراند اما پس از بازگشت به لبنان برای شرکت در انتخابات جاری، با تعدادی از طرفداران سوريه، از جمله سليمان فرنجيه، وزير کشور سابق، ائتلاف کرد. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||