حدود 200 نماينده گروه های مخالف در اين همايش تحت عنوان مجمع پيشبرد جامعه مدنی شرکت کردند

اين گروه از مدافعان حقوق بشر و جامعه مدنی، درحالی به برگزاری يک همايش علنی پرداخت که هرگونه مخالفت سياسی با دولت کمونيستی کوبا ممنوع است.

حدود 200 نماينده گروه های مخالف در اين همايش تحت عنوان "مجمع پيشبرد جامعه مدنی" شرکت کردند.

جورج بوش، رئيس جمهور آمريکا، با ارسال يک پيام ويديويی حمايت خود را از آن ابراز داشته است.

دولت کوبا برای جلوگيری از اين گردهمايی اقدامی صورت نداد، اما به خاطر اخراج چهار نماينده پارلمان های اروپايی که اميدوار بودند بتوانند در اين نشست حضور يابند، مورد انتقاد اتحاديه اروپا قرار گرفته است.

به گفته استيون گيبز، خبرنگار بی بی سی در هاوانا، شرکت کنندگان در طول اين گردهمايی منظما فرياد می کشيدند: "آزادی".

به گفته وی بسياری از نمايندگان حاضر باور نمی کردند که دولت پيش از آغاز گردهمايی اقدام به جلوگيری از برگزاری آن نکرده است.

طی 46 سال گذشته هرگز اجازه برگزاری چنين نشستی در کوبا داده نشده بود. شرکت کنندگان به بحث درباره اموری چون آزادسازی زندانيان سياسی و قانون اساسی کوبا پرداختند.

سازمان دهندگان اين ملاقات عموما هواداران تحريم اقتصادی آمريکا عليه کوبا هستند.

بسياری از نمايندگان حاضر در اين نشست باور نمی کردند که دولت پيش از آغاز گردهمايی اقدام به جلوگيری از برگزاری آن نکرده است

اين مساله زمانی که ديپلمات های آمريکايی حاضر در اين نشست پيام شخصی آقای بوش را پخش کردند بيش از پيش روشن شد.

آقای بوش در پيام خود گفت: "ما در انتظار رسيدن روزی که کوبا آزاد شود بيکار ننشسته ايم. ما برای رسيدن روز آزادی کوبا تلاش می کنيم. موج آزادی به تدريج درحال فراگرفتن همه جهان است و اين موج به زودی به سواحل کوبا نيز خواهد رسيد."

اخراج شخصيت های خارجی

پيشتر دولت کوبا از شرکت دو تن از اعضای پارلمان های اروپايی که به منظور حضور در همايش در هاوانا به سر می بردند جلوگيری به عمل آورد.

شامگاه روز پنجشنبه، 19 مه، پرنس کارل شوارزنبرگ، عضو مجلس سنای جمهوری چک، توسط پليس کوبا از هتل محل اقامت خود در هاوانا به فرودگاه منتقل شد و ماموران او را به هواپيمايی که عازم اروپا بود سوار کردند.

ساعاتی بعد، ماموران پليس آرنولد واتس، عضو پارلمان آلمان را نيز از هتل به فرودگاه بردند و از اين کشور اخراج کردند.

همچنين، اوايل هفته جاری، مقامات کوبايی به دو عضو پارلمان اروپا که قصد شرکت در مجمع پيشبرد جامعه مدنی را داشتند اجازه ورود به آن کشور را ندادند.

کاسترو فعالان سياسی مخالف حکومت را راهزن و ضد انقلاب توصيف کرده است

در عين حال، چند تن از مخالفان دولت کوبا از شرکت در اين اجلاس خودداری کردند و به گفته يکی از آنان، برگزاری "مجمع پيشبرد جامعه مدنی" باعث خواهد شد اهداف اصلی مخالفان سياسی دولت کوبا خدشه دار شود.

روز سه شنبه اين هفته، سنای آمريکا با تصويب قطعنامه ای حمايت خود را از اين همايش اعلام داشت و از جامعه جهانی خواست تا از هدف شرکت کنندگان برای "ايجاد دموکراسی و احترام به حقوق بشر در کوبا" حمايت کند.

هدف شرکت کنندگان تدوين برنامه ای برای پيشبرد دموکراسی و جامعه مدنی در کوباست.

سرزمين کوبا

کشور کوبا جزيره ای بين دريای کارائيب و اقيانوس اطلس شمالی است و حدود يکصد و پنجاه کيلومتر با سواحل جنوبی ايالت فلوريدا در آمريکا فاصله دارد.

اين سرزمين در اواخر قرن پانزدهم توسط کريستف کلمب، کاشف قاره آمريکا، کشف شد و در اختيار مهاجران اسپانيايی قرار گرفت.

با توجه به استعداد طبيعی اين سرزمين برای کشت نيشکر، اسپانيايی ها هزاران برده آفريقايی را برای کار در مزارع نيشکر به کوبا منتقل کردند و همزمان با افزايش ساکنان اروپايی و آفريقايی در اين سرزمين، نسبت اهالی بومی در کل جمعيت کاهش يافت.

مجلس سنای آمريکا با تصويب قطعنامه ای خواستار حمايت بين المللی از مجمع پيشبرد جامعه مدنی و تلاش برای استقرار دموکراسی در کوبا شده بود

در حال حاضر، جمعيت کوبا به بيش از 11 ميليون نفر می رسد که بيش از نيمی از آنان به ترکيبی از نژادهای مختلف تعلق دارند: حدود 37 درصد اروپايی تبار و حدود 11 درصد آفريقايی تبار هستند و يک اقليت کوچک چينی نيز در اين کشور سکونت دارد.

تا قبل از استقرار حکومت کمونيستی در کوبا، بيش از 85 در صد جمعيت رسما پيرو کليسای کاتوليک بودند و بقيه نيز اکثرا از ساير فرقه های مسيحيت پيروی می کردند.

کوبا تا سال 1898 مستعمره اسپانيا بود اما پس از شکست نيروهای اسپانيايی از آمريکا در آن سال، استقلال خود را نخست از اسپانيا و در سال 1902، از آمريکا کسب کرد.

در سال 1959، نيروهای چريکی به رهبری فيدل کاسترو توانستند حکومت اين کشور را ساقط کنند و با استقرار يک نظام سوسياليستی، روابط سنتی اقتصادی و سياسی کوبا و ايالات متحده به تدريج کاهش يافت و روابط محکمی بين دولت فيدل کاسترو و اتحاد شوروی سابق برقرار شد.

تحريم آمريکا و بحران موشکی

نام کوبا به خاطر بحران موشکی سال 1962 بر سر زبان ها افتاد.

در پاييز آن سال، ايالات متحده، پس از محاصره دريايی کوبا، به اتحاد شوروی هشدار داد تا از استقرار موشک های ميان برد در خاک اين کشور خودداری کند و تهديد کرد که در صورتی که اين خواست برآورده نشود، به توقيف کشتی های روسی حامل موشک های ميان برد و اشغال خاک کوبا مبادرت خواهد ورزيد.

قطع کمکهای روسيه و تحريم طولانی ايالات متحده اقتصاد کوبا را گرفتار بحران کرده است

تهديد ايالات متحده به رويارويی با اتحاد شوروی در اوج دوران جنگ سرد به معنی احتمال آغاز جنگ اتمی بين دو ابر قدرت بود که برای چند روز، جهان را عملا در آستانه جنگ سوم جهانی قرار داد.

با اينهمه، بحران موشکی کوبا با موافقت شوروی برای خارج کردن موشک های ميان برد از کوبا در برابر تعهد ايالات متحده به خودداری از اشغال خاک اين کشور و توافقی ضمنی برای برچيدن موشک های ميان برد آمريکايی از خاک ترکيه خاتمه يافت.

در حاليکه تا انقلاب سال 1959، کوبا دارای روابط نزديک سياسی و اقتصادی با ايالات متحده بود، از سال 1961، آمريکا کوبا را تحت تحريم اقتصادی قرار داد که به وابستگی اقتصاد اين کشور به اتحاد شوروی منجر شد.

در دهه 1980، کوبا هرساله تا 6 ميليارد دلار کمک اقتصادی از شوروی دريافت می کرد که با فروپاشی اتحاد شوروی در سال 1991، اين کمک ها نيز قطع شد و از آن زمان، کوبا با بحران اقتصادی شديد مواجه بوده است.

کوبا همچنان بر اساس نظام تک حزبی کمونيستی و اقتصاد دولتی اداره می شود و فيدل کاسترو در خلال تقريبا نيم قرن گذشته حکومت را در دست داشته در حاليکه همچنان با اصلاحات سياسی و تغييرات اساسی در ساختار اقتصادی کوبا مخالفت می کند.