انفجار نارنجک دستی به سوی نخست وزير تعدادی زخمی نيز برجای گذاشت

براساس گزارش های رسيده از سومالی، بامداد روز سه شنبه، 3 مه، هنگامی که علی محمد غيدی، نخست وزير سومالی، در يک استاديوم فوتبال در موگاديشو، پايتخت، مشغول سخنرانی بود يک نارنجک دستی به سوی محل سخنرانی پرتاب شد که در اثر انفجار آن، هفت نفر کشته و گروهی زخمی شدند.

در پی انفجار، چند هزار نقر از ساکنان موگاديشو که برای شنيدن سخنان نخست وزير در استاديوم گرد آمده بودند هراسان از اين محل گريختند.

گفته می شود که نارنجک در چند متری محل سخنرانی علی محمد غيدی منفجر شد.

اين اولين ديدار آقای غيدی از موگاديشو از زمان انتصاب وی به سمت نخست وزيری دولت انتقالی است و هدف اصلی از اين سفر از با جنگ سالاران در مورد استقرار دولت در پايتخت بوده است.

دولت انتقالی، همراه با پارلمانی که نمايندگان آن عمدتا از سوی قبايل و جناح های متخاصم سومالی تعيين شده اند، در نايروبی، پايتخت کنيا، مستقر است.

ترتيبات کنونی در پی مذاکرات طولانی و دشوار روسای قبايل و جنگ سالاران سومالی و با ميانجيگری کنيا مورد توافق قرار گرفته است هر چند تعدادی از قبايل عمده اين کشور در اين مذاکرات شرکت نکردند.

کشورها و سازمان های خارجی بر دولت موقت فشار آورده اند که تشکيلات خود را به داخل خاک سومالی منتقل کند و با ايجاد يک حکومت مرکزی و برقراری امنيت، امکان ارسال کمک های بشردوستانه به مردم اين کشور را فراهم آورد.

کشوری بدون حکومت

سومالی تنها کشور دنيا تلقی می شود که فاقد حکومت است و جنگ سالاران وابسته به قبايل گوناگون بخش های مختلف آن را در اختيار دارند در حاليکه هزاران تن از مردم سومالی به خارج پناهنده شده اند و با ارسال پول برای خانواده های خود، عملا تامين معاش آنان را برعهده دارند.

سومالی در سال 1960 و ادغام دو مستعمره متعلق به بريتانيا و ايتاليا به عنوان يک کشور مستقل اعلام موجوديت کرد.

دولت غيدی هنوز در تبعيد به سر می برد

اکثر مردم سومالی مسلمان هستند و گرچه بيشتر آنان به يک قوميت واحد تعلق دارند، اما وابستگی و رقابت های شديد قبيله ای باعث ادامه جنگ داخلی در آن کشور بوده است.

با سرنگونی دولت احمد زيادباره، رييس جمهوری، در سال 1991، قبايل شمالی اعلام استقلال کردند و سران قبايل چند بخش ديگر کشور نيز خواستار خودمختاری داخلی بوده اند.

ادامه جنگ های خونين داخلی باعث شد که سازمان ملل متحد، که در صدد ميانجيگری بين جنگ سالاران متخاصم و ارايه کمک های بشردوستانه به مردم بود، به دليل تلفاتی که به کارکنان سازمان وارد آمد در سال 1995 اين کشور را ترک کند.

در سال 2004، نمايندگان گروهی از جنگ سالاران سومالی يوسف احمد را به سمت رياست جمهوری انتقالی و علی محمد غيدی را به نخست وزيری برگزيدند.

دولت انتقالی در داخل سومالی عملا از اختياراتی برخوردار نيست و با ادامه رقابت جنگ سالاران بر سر تسلط بر پايتخت، شرايط امنيتی را برای استقرار در اين شهر مناسب ندانسته است.