خانم رايس در ديدار با ناراضيان بلاروس قول داد آمريکا از انتخابات آزاد در آنجا حمايت کند

اجلاس ناتو در ويلنيوس، پايتخت کشور ليتوانی، برگزار می شود و نخستين جلسه اين سازمان در يکی از کشورهايی است که زمانی از جمهوری های اتحاد سابق شوروی بود.

کاندوليزا رايس، وزير خارجه آمريکا روز پنجشنبه در حاشيه اين اجلاس با چند تن از ناراضيان برجسته بلاروس ديدار کرد و خواستار برگزاری انتخابات دموکراتيک در آن کشور شد.

در مقابل سرگئی لاوروف، وزير خارجه روسيه گفت که دموکراسی را نمی توان از بيرون بر کسی تحميل کرد و افزود کشور او با آنچه وی تغيير رژيم خواند، مخالف است.

وزير خارجه آمريکا که حکومت بلاروس را "آخرين نظام ديکتاتوری در اروپا" توصيف کرده است ضمن ديدار با ناراضيان اين کشور به آنها قول داد آمريکا از انتخابات آزادانه و منصفانه در بلاروس حمايت می کند.

وی گفت: "دولت بلاروس بايد بداند که رفتار آنها زير نظر جامعه بين المللی است، و بلاروس گوشه تاريکی نيست که رويدادهای داخلی آن از نظر پنهان بماند و کسی درباره آن اظهار نظر نکند، طوری که انگار بلاروس بخشی از قاره اروپا نيست..."

به گفته پل وود، خبرنگار بی بی سی اين موضع گيری بخشی از هدف پرزيدنت بوش داير بر حمايت از آزادی و دموکراسی در سراسر جهان است.

خبرنگار بی بی سی می گويد اکنون سوال اينجاست که آيا حمايت آمريکا از اپوزيسيون بلاروس تنها به الفاظ محدود می شود يا به ارائه پشتيبانی ملموس از جنبش اصلاحات در اين کشور خواهد پرداخت و خشم بيشتر روسيه را برخواهد انگيخت.

بلاروس تا قبل از فروپاشی اتحاد جماهير شوروی و کسب استقلال در سال 1991 يکی از جمهوری های تشکيل دهنده شوروی بود.

لوکاشنکو همچنان از متحدان اصلی روسيه و مخالف غرب است

اين کشور با روسيه، لهستان، ليتوانی، لتونی و اوکراين همسايه است و جمعيت آن به حدود ده ميليون نفر می رسد.

تا قبل از رسيدن ويکتور يوشچنکو به رياست جمهوری اوکراين در اوايل سال جاری و تغيير جهت سياسی اين کشور به سوی غرب، رهبران بلاروس و اوکراين از جمله متحدان ثابت قدم روسيه در اروپا تلقی می شدند.

الکساندر لوکاشنکو، رييس جمهوری کنونی بلاروس که 51 سال دارد، در سال 1994 برای يک دوره پنج ساله و با اکثريت قابل توجه آرا به رياست جمهوری اين کشور انتخاب شد و با برگزاری يک همه پرسی در سال 1996، بسياری از اختيارات پارلمان را در اختيار گرفت.

بر اساس اين همه پرسی، دوره زمامداری آقای لوکاشنکو به مدت دو سال ديگر تمديد شد و وی در انتخابات سال 2001 نيز، که ناظران غربی نتايج آن را مخدوش اعلام کردند، مجددا به پيروزی دست يافت.

در سال 2004، يک همه پرسی ديگر در بلاروس برگزار شد و محدوديت دو دوره رياست جمهوری را در مورد الکساندر لوکاشنکو لغو کرد.

در آخرين انتخابات پارلمانی بلاروس تمامی کرسی های پارلمان نصيب طرفداران رييس جمهوری شد و در سال های اخير، بسياری از رهبران مخالف دولت زندانی يا ناپديد شده اند.