دستور کار اجلاس با شرکت وزير خارجه روسيه بهبود مناسبات غرب و روسيه است

اجلاس ناتو در ويلينيوس، پايتخت کشور ليتوانی، برگزار شده و نخستين جلسه اين سازمان در يکی از کشورهايی است که زمانی از جمهوری های اتحاد سابق شوروی بود در حاليکه انتظار می رفت شرکت سرگئی لاوروف، وزير خارجه روسيه در آن نشانه آغاز عصر جديدی در روابط دوستانه بين ناتو و اين کشور باشد.

از روسيه دعوت شده است توافق جديدی را با ناتو امضا کند که زمينه ساز همکاری های گسترده تر بين دو طرف از جمله اجرای مانوور های مشترک باشد.

در عين حال، به گفته برخی ناظران دولت روسيه همچنان نسبت به گسترش ناتو به سوی شرق و عضويت تعداد بيشتری از کشورهای اروپايی شرقی در اين سازمان نظامی احساس نگرانی و ناخرسندی می کند.

لاوروف اظهارات رايس در مورد بلاروس را رد کرده است

ناتو در حال حاضر بيست و شش عضو دارد و تا کنون کشورهای بلغارستان، جمهوری چک، اسلواکی، مجارستان، لتونی، ليتوانی، لهستان، رومانی، استونی و اسلوونی که زمانی تحت نظام های کمونيستی بودند به اين سازمان پيوسته اند.

اوکراين نيز مذاکرات مقدماتی برای عضويت در ناتو را آغاز کرده است و انتظار می رود تا پنج سال ديگر رسما در اين سازمان پذيرفته شود.

قبل از آغاز اجلاس ناتو، سرگئی لاوروف، وزير خارجه روسيه، در يک مصاحبه مطبوعاتی گفت که اين کشور مايل به همکاری گسترده تر با ناتو هست.

در عين حال، وی در آنچه که به انتقاد از سياست خارجی ايالات متحده تعبير شده، گفت که دموکراسی را نمی توان از خارج به کشوری تحميل کرد.

مخالفت با تغيير رژيم

آقای لاوروف گفت که دولت روسيه از آنچه که "برخی آن را تغيير رژيم می خوانند" حمايت نمی کند.

اشاره آقای لاوروف به اظهارات اخير کاندوليزا رايس، وزير خارجه آمريکاست که در سخنانی از ضرورت تغيير رژيم در کشور بلاروس سخن گفته بود.

وزير خارجه آمريکا حکومت بلاروس را آخرين نظام ديکتاتوری در اروپا توصيف کرده بود و قرار است هنگام اقامت در ليتوانی، با شخصيت های مخالف دولت آن کشور ملاقات کند.

بلاروس تا قبل از فروپاشی اتحاد شوروی و کسب استقلال در سال 1991 يکی از جمهوری های تشکيل دهنده شوروی بود.

لوکاشنکو همچنان از متحدان اصلی روسيه و مخالف غرب است

تا قبل از رسيدن ويکتور يوشچنکو به رياست جمهوری اوکراين در اوايل سال جاری و تغيير جهت سياسی اين کشور به سوی غرب، رهبران بلاروس و اوکراين از جمله متحدان ثابت قدم روسيه در اروپا تلقی می شدند.

الکساندر لوکاشنکو، رييس جمهوری کنونی بلاروس که 51 سال دارد، در سال 1994 برای يک دوره پنج ساله و با اکثريت قابل توجه آرا به رياست جمهوری اين کشور انتخاب شد و با برگزاری يک همه پرسی در سال 1996، بسياری از اختيارات پارلمان را در اختيار گرفت.

بر اساس اين همه پرسی، دوره زمامداری آقای لوکاشنکو به مدت دو سال ديگر تمديد شد و وی در انتخابات سال 2001 نيز، که ناظران غربی نتايج آن را مخدوش اعلام کردند، مجددا به پيروزی دست يافت.

در سال 2004، يک همه پرسی ديگر در بلاروس برگزار شد و محدوديت دو دوره رياست جمهوری را در مورد الکساندر لوکاشنکو لغو کرد.

در آخرين انتخابات پارلمانی بلاروس تمامی کرسی های پارلمان نصيب طرفداران رييس جمهوری شد و در سال های اخير، بسياری از رهبران مخالف دولت زندانی يا ناپديد شده اند.