ايغورها به دليل تاکيد بر تعلق فرهنگی و دينی خود با فشار دولت مرکزی مواجه بوده اند

به گزارش سازمان نگهبانان حقوق بشر و سازمان حقوق بشر در چين، که هر دو در ايالات متحده مستقر هستند، دولت مرکزی چين در خلال آنچه که مبارزه عليه جدايی طلبی و تروريسم می نامد به گونه های مختلف آزادی های مدنی قوم ايغور را سلب کرده و فعالان سياسی وابسته به اين اقليت را تحت تعقيب قرار می دهد.

اين اقدامات به خصوص در منطقه غرب سينکيانگ شدت دارد که بيش از نيمی از اهالی آن را مسلمانان ايغور تشکيل می دهند.

دولت چين اتهام سرکوب مسلمانان را همواره رد کرده و گفته است که صرفا اقداماتی را برای مقابله با جدايی طلبی، تروريسم و افراطگرايی مذهبی در اين منطقه به اجرا گذاشته است.

در اين گزارش آمده است که دولت چين با بهره برداری سياسی از جو ايجاد شده پس از حملات انتحاری يازدهم سپتامبر در آمريکا به تبليغات بی پايه ای عليه مسلمانان ايغور دست زده است.

در نتيجه، افرادی که صرفا در صدد تبليغ مسالمت آميز عقايد دينی و فرهنگی خود هستند به اتهام های غيرواقعی تحت تعقيب قرار می گيرند زيرا دولت چين آنان را تروريست هايی معرفی می کند که روش های خود را به ظاهر تغيير داده اند.

نويسندگان گزارش اخير در مورد وضعيت حقوق بشر در منطقه ايغورنشين چين گفته اند که گزارش خود را بر اساس اسناد انتشار يافته دولت و حزب کمونيست چين، اخبار رسانه های محلی، انجام مصاحبه و بررسی دستور العمل ها و مقررات دولتی تدوين کرده اند.

در اين گزارش آمده است که سرکوب و فشار بر ايغور ها شکل های مختلفی دارد و شامل بازداشت و حتی اعدام و بررسی سوابق و مداخله دولت در گزينش امام مساجد می شود.

ايغورها

به گفته اين دو سازمان مدافع حقوق بشر، سرکوب مردم ايغور بخشی از سياست رسمی دولت مرکزی چين تلقی و توسط مقامات محلی به اجرا گذاشته می شود.

ايغورها يکی از اقوام ترک هستند که در کنار ازبک ها، قزاق ها و قيرقيزها اکثريت ساکنان منطقه شمال غرب چين به خصوص منطقه خودمختار ايغور واقع در استان سينکيانگ را تشکيل می دهند.

ايغورها مسلمان سنی مذهب هستند و شمار آنان در چين به حدود نه ميليون نفر می رسد و منطقه سکونت خود را ترکستان شرقی می نامند.

اين قوم زمانی دارای حکومتی مستقل بود اما بعدا به تصرف چين در آمد هرچند در دهه های 1930 و 1940، قيام هايی برای ايجاد کشور ترکستان شرقی روی داد که توسط نيروهای چينی سرکوب شد.

پس از استقرار نظام کمونيستی در چين، دولت مرکزی ايجاد منطقه خودمختار ايغور را اعلام داشت هرچند ايغورها به دليل تاکيد بر تعلق دينی و فرهنگی خود تحت فشار قرار گرفتند و به خصوص در جريان انقلاب فرهنگی در دهه 1960 و 1970، با سرکوب سازمان يافته مواجه شدند.

فروپاشی اتحاد شوروی و ظهور چند کشور جديد در آسيای ميانه باعث بروز احساسات مليگرايانه در ميان ايغورها و نگرانی دولت چين در باره تلاش آنان برای کسب استقلال سرزمينی شد که با تعدادی از کشورهای مسلمان آسيای مرکزی هم مرز است.

انتشار خبر حضور تعدادی از ايغورها در ميان نفرات خارجی وابسته به طالبان پس از سقوط اين رژيم در افغانستان باعث شد تا دولت چين جدايی طلبان ايغور را به ارتباط با گروه های تروريستی اسلامگرا متهم کند.

گفته می شود که سرزمين محل سکونت ايغورها دارای منابع غنی نفت است.