شمارش اوليه آرا از پيروزی مخالفان در مناطق شهری حکايت دارد

با اعلام اکثر نتايج انتخابات پارلمانی، حزب آقای موگابه نزديک به دو سوم کرسی های پارلمان را نصيب خود ساخته است.

اين تعداد کرسيهای پارلمانی به اضافه 30 عضو پارلمان که مستقيما از سوی رئيس جمهور منصوب می شوند به اندازه کافی کرسی پارلمانی در اختيار زانو پی اف قرار می دهند تا کنترل کامل پارلمان را در اختيار بگيرد.

کشورهای غربی اين انتخابات را ساختگی توصيف کرده اند. کاندوليزا رايس، وزير خارجه آمريکا گفت که کارزار انتخاباتی به نفع دولت چيده شده بود. وی گفت صدای مطبوعات مستقل خفه شده، آزادی اجتماعی محدود شده و از آذوقه به عنوان رشوه ای برای خريداری رای استفاده شده است.

ناظران از کشورهای همسايه (که از سوی سازمان "جامعه توسعه آفريقا" اعزام شده بودند) نسبت به شمار رای دهندگانی که از پای صندوق های رای بازگردانده شده اند ابراز نگرانی کردند.

پرزيدنت موگابه چنين شکاياتی را به عنوان ادعاهای پوچ رد کرد.

'تقلب گسترده'

پيشتر رهبر مخالفان زيمباوه، حزب حاکم را به تلاش برای دستکاری در نتايج انتخابات پنجشنبه اين کشور متهم کرد.

مورگان چانگيرای اعلام کرد که "تقلب گسترده و انزجارآوری" در انتخابات صورت گرفته است و گفت که مردم زيمباوه بايد از "رای خود دفاع" کنند.

حزب وی به نام "جنبش تغییرات دموکراتيک" تا اواخر روز جمعه ۳۱ کرسی را به دست آورده بود.

به گزارش کميسيون نظارت بر انتخابات زيمباوه، شمارش آرای ريخته شده به صندوق ها در ده حوزه رای گيری شهری نشان می دهد که نامزدهای حزب جنبش تغييرات دموکراتيک، که مخالف دولت است، توانسته اند در نه حوزه به پيروزی برسند.

حزب حاکم اتحاد ملی و جبهه ميهنی زيمباوه - زانو پی اف - به رهبری رابرت موگابه، رييس جمهوری، در مناطق روستايی از حمايت بيشتری برخوردار است در حاليکه شهرنشينان بيشتر از حزب مخالف حمايت می کنند.

مخالفان دولت و سازمان های مدافع حقوق بشر گفته اند که انتخابات کنونی، که با آرامش نسبی برگزار شد، منصفانه و قابل قبول نبوده است.

به گفته آنان، طرفداران دولت به ارعاب نامزدهای مخالف و رای دهندگان هوادار آنان مبادرت کردند و با استفاده از منابع دولتی، به تاثير گذاری بر روند مبارزات و اخذ رای پرداختند.

همچنين، در حاليکه شمار کسانی که برای دادن رای ثبت نام کرده اند حدود شش ميليون نفر اعلام شده، مخالفان دولت گفته اند که مقامات هزاران برگه اخذ رای به نام اشخاص متوفی صادر کرده اند تا از آنها به نفع نامزدهای دولتی استفاده کنند.

مقامات سازمان نظارت بر انتخابات گفته اند که حدود ده در صد از کسانی که به حوزه های اخذ رای مراجعه کرده بودند به دلايلی که اعلام نشده از دادن رای صرفنظر کردند.

به گفته برخی منابع مخالف دولت، علت خودداری اين افراد از رای دادن فشار طرفداران دولت بر آنان برای انصراف از رای دادن به نامزدهای مخالف بوده است.

تلاش برای تغيير

انتخابات پارلمانی حاضر نخستين اقدام برای سنجش ميزان حمايت مردم زيمباوه از رابرت موگابه در برابر مخالفان وی در سه سال اخير محسوب می شود.

در انتخابات رياست جمهوری سال 2002، آقای موگابه به عنوان نامزد حزب زانو پی اف با کسب حدود 56 درصد آرا توانست بر مورگان چانگيرای، رهبر حزب جنبش تغييرات دموکراتيک، پيروز شود در حاليکه مخالفان و بسياری از ناظران خارجی اين انتخابات را مخدوش اعلام می کردند.

آقای چانگيرای و چند تن از رهبران مخالف دولت سپس به توطئه برای ترور رييس جمهوری متهم شد و تحت تعقيب قرار گرفتند.

موگابه بيش از دو دهه بر صحنه سياست زيمباوه مسلط بوده است

دوره کنونی زمامداری رابرت موگابه در سال 2008 ميلادی به پايان می رسد و وی اعلام کرده که در نظر ندارد در انتخابات آينده مجددا نامزد تصدی مقام رياست جمهوری شود.

به اين ترتيب، پيروزی حزب زانو در انتخابات پارلمانی کنونی زمينه مناسب را برای ادامه حکومت حزب فراهم خواهد آورد زيرا پارلمان کنونی تا سال 2010 دوام خواهد داشت.

پارلمان زيمباوه دارای يک مجلس با 150 نماينده است که 120 نفر از آنان با رای مستقيم مردم برگزيده می شوند و بقيه توسط رييس جمهوری، روسای قبايل و استانداران محلی به مجلس راه می يابند.

حکومت موگابه

رابرت موگابه از سال 1980، نخست به عنوان نخست وزير و پس از اصلاح قانون اساسی در سال 1987، به عنوان رييس جمهوری بر صحنه سياسی زيمباوه تسلط داشته است.

زيمباوه در جنوب آفريقا و همسايگی کشورهای موزامبيک، آفريقای جنوبی، بوتساوانا و زامبيا قرار دارد و جمعيت به حدود 5/12 ميليون نفر می رسد.

اين سرزمين تا سال 1965 با نام رودزيا رسما مستعمره بريتانيا بود.

در آن سال، اقليت سفيد پوست رودزيا استقلال يکجانبه اين سرزمين از بريتانيا را اعلام داشتند و نظامی را ايجاد کردند که براساس تبعيض عليه سياهپوستان شکل گرفته بود.

مخالفت دولت بريتانيا، تحريم های بين المللی و مبارزات گروه های و شخصيت های داخلی عليه رژيم نژادپرست رودزيا سرانجام آن را وادار کرد تا به مصالحه با مخالفان تن در دهد و در سال 1979، انتخابات آزاد در اين سرزمين برگزار شد و رابرت موگابه، رهبر حزب زانو، مقام نخست وزيری را به دست آورد.

در سال های بعد، رابرت موگابه با اتهام گرايش به خودکامگی مواجه شد و احزاب مخالف وی را به سرکوب آزادی متهم کردند.

به گفته مخالفان، با تغيير در ترکيب سنی مردم زيمباوه و رويگردان شدن نسل جوان از حکومت موگابه، وی با ايجاد بحران های تصنعی در اين کشور کوشيده است همچنان در حکومت باقی بماند.

از جمله، وی از سال 2000 وی سياست اصلاحات ارضی را با هدف توزيع زمين های کشاورزی متعلق به اقليت سفيدپوست به اجرا در آورد در حاليکه مخالفان گفته اند که منظور اصلی، انتقال اراضی به حاميان حزب حاکم بوده است.

اجرای اين برنامه و تيرگی روابط زيمبابوه با غرب باعث بروز دشواری های اقتصادی در اين کشور شده است.