هائويو ژانگ بخش چينی بی بی سی

دينگ زيلين و پسرش هنگامی که زنده بود

اما بخشهايی از جامعه چين از توسعه اقتصادی کشور سهمی نبرده، و همين موضوع به تنش های اجتماعی دامن زده است.

به نظر می رسد که ايجاد جامعه ای "هماهنگ" به معنی ساکت کردن هرگونه صدای مخالف به سريعترين و خشن ترين شيوه بوده است.

دينگ زيلين پروفسور بازنشسته چينی است که هفتاد سال دارد.

در طی شانزده سال گذشته او و چند نفر ديگر که فرزندان خود را در جريان واقعه ميدان تيان آنمن در سال 1989 از دست دادند از دولت خواسته اند که عذرخواهی کند.

اما در مقابل، اين زنان که به "مادران تيان آنمن" شهرت يافته اند، با حبس در زندان، حبس خانگی و کنترل مکالمات تلفنی شان روبرو شده و دائما تحت نظر بوده اند.

از ماه فوريه امسال که پکن برای برگزاری جلسه پارلمان آماده می شد، دسترسی به مخالفان در داخل چين از طريق تلفن تقريبا غيرممکن بوده است.

شماره تلفنهای آنها "ديگر در شبکه موجود نبود" و يا صدای مرد ميانسالی می گفت "ببخشيد، کسی به اين اسم اينجا نيست."

وقتی بی بی سی سرانجام موفق شد از طريق شماره تلفن موبايلی که يکی ديگر از مخالفان حکومت پيدا کرده بود به خانم دينگ دسترسی پيدا کند، مکالمه بيش از چند دقيقه طول نکشيد.

بسياری معتقدند که آزادی در چين پس از واقعه تيان آنمن گسترش نيافته است

خانم دينگ نخست پرسيد که آيا حقيقت دارد که اتحاديه اروپا بزودی تحريم تسليحاتی چين را که در پی واقعه ميدان تيان آنمن وضع شده بود، لغو می کند؟

او گفت: "فرانسه و آلمان هميشه منافع تجاری خود را در اولويت قرار داده اند. اميدوارم بريتانيا به اصول پايبند باشد و من از آقای بلر می خواهم که تحريمها را لغو نکند."

خانم دينگ به بی بی سی گفت که اميد خود را نسبت به نسل تازه رهبران چين از دست داده است. او گفت: "من حتی وقتی برای خريد مواد خوراکی به خيابان می روم تعقيبم می کنند و برايم مزاحمت فراهم می کنند. نه در زمان دنگ شيائو پينگ و نه در زمان جيانگ زمين با من به اين بدی رفتار نمی شد."

در همين لحظه خط تلفن قطع شد.

ژانگ شيان لينگ يکی ديگر از "مادران تيان آنمن" است که تک فرزند پسرش در ميدان تيان آنمن کشته شد. او نيز بارها بازداشت شده و هر روز مورد آزار و اذيت قرار می گيرد.

چند ماه پيش او بخاطر اينکه از يک آدم دلسوز در هنگ کنگ يک جعبه پيراهن آستين کوتاه دريافت کرده بود بازداشت شد.

او گفت: "فکر می کنم بعضی از ماموران پليس از کارهای خود ناراحتند. بهانه آنها هميشه اين است که اگر از دستورات پيروی نکنند شغل خود را از دست می دهند."

خانم ژانگ باور ندارد که رشد اقتصادی در چين به بهبود وضعيت حقوق بشر در اين کشور کمک خواهد کرد.

او گفت که گروهش چندين نامه سرگشاده به رئيس جمهور و نخست وزير نوشته و از آنها خواسته که موضع خود را در قبال واقعه ميدان تيان آنمن تغيير دهند.

اميد می رفت که رهبری جديد چين که با واقعه ميدان تيان آنمن درگير نبود از خود انعطاف نشان دهد اما تنها واکنشی که دولت به اين گونه درخواستها نشان داده کنترل بيشتر و آزار و اذيت بيشتر بوده است.

حکومت قانون؟

دولت چين می گويد که می خواهد به عنوان بخشی از تلاشهای خود برای ايجاد يک جامعه هماهنگ تر، "حکومت قانون" را برقرار کند.

هفته گذشته پليس چين محل کار گوئو گوئوتينگ، وکيل اهل شانگهای را که نامش بخاطر دفاع از ناراضيان و افراد آسيب پذير جامعه بر سر زبانها بود غارت کرد. او متهم به اعمال "غيرقانونی" و خلاف قانون اساسی شده است.

اين سرنوشتی آشنا برای وکلا در چين است. برخی حتی به شوخی می گويند که تعداد وکلا در زندان بيشتر از جنايتکاران است.

گائو ژيشنگ، يک وکيل ديگر، که خود بيست بار برای بازجويی احضار شده معتقد است که تغييرات سرانجام از ميان مردم عادی آغاز خواهد شد.

احياء چين "قديم"

فنگ کانگده، يکی از رهبران دانشجويان در سال 1989 که از چين گريخته و هم اکنون در پاريس زندگی می کند با استدلال گائو ژيشنگ موافق است.

او می گويد: "ما دانشجويان دانشگاهها معتقد بوديم که تنها راه ايجاد تغيير در چين الگوبرداری کامل از غرب است."

اما پس از واقعه تيان آنمن او متوجه می شود که قدرت واقعی برای ايجاد تغيير و اميد واقعی برای ايجاد تغييرات سياسی در احياء "چين قديم" نهفته است.

به عقيده او "هزاران سال است که سازمانهای مردمی و جوامع زيرزمينی به عنوان متعادل کننده قدرت حاکم عمل کرده اند."

آقای فنگ معتقد است که همراه با رشد و توسعه اقتصادی، تعداد بيشتری از جوامع مردمی بتدريج ايجاد و منجر به تغييرات در نظام سياسی چين خواهند شد.