|
رابطه پيچيده آمريکا و روسيه | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
جورج دبليو بوش، رئيس جمهور آمريکا، و ولادمير پوتين، رئيس جمهور روسيه، در ملاقات خود هريک دستور کار خود را دنبال می کنند و بايد مخاطبان محلی خود را نيز مورد توجه قرار دهند. اگرچه مطالب زيادی در خصوص ناموفق بودن دمکراسی در روسيه و بازنگری در سياست اوليه و خوشبينانه آمريکا درقبال روسيه منتشر شده است، اما بايد توجه داشت که روسيه يکی از نگرانيهای عمده امنيتی برای مقامات آمريکايی است. البته اين نگرانی امنيتی بدلايل قدرت نظامی روسيه که در دوران جنگ سرد از اهميت زيادی برخوردار بوده نيست، بلکه برعکس بدليل ضعف نظامی اين کشور است. حفاظت ضعيف از تاسيسات هسته ای روسيه از کابوسهای آژانسهای اطلاعاتی غربی است. اين آژانسها اژ يک سو نگران اين هستند که گروههای تروريستی مواد لازم برای ساختن بمب هسته ای را از اين تاسيسات بدزدند. و از سوی ديگر ضعف نيروهای امنيتی روسيه در جمهوری چچن برای کنترل اوضاع به نحوی که اين منطقه به نوعی محل آموزش گروههای اسلامگرای تندرو درآمده است که اهداف آنها فراتر از مرزهای روسيه را در بر می گيرد. و اين موضوع که آقای پوتين متحد اصلی آمريکا در آنچه که آقای بوش مبارزه عليه تروريسم می داند، قابل طرح است. اين موضوع محور اصلی روابط دو طرف است، که البته بايد در چارچوب نگرانيهای ديگر از جمله نگرانی آمريکا درباره دمکراسی در روسيه و يا ترس مقامات روسيه از اتحاد آمريکا و اروپا برای ايجاد روابط محکمتر با گرجستان و اوکراين که از کشورهای سنتی نزديک به روسيه بوده اند، به آن نگاه کرد. اما البته نوعی ازهم دور شدن در روابط مسکو و واشنگتن وجود دارد، اگرچه البته بين آقای پوتين و آقای بوش دوستی شخصی خاصی ديده می شود که می توانند با هم کنار بيايند. جنگ سرد ممکن است به دست فراموشی سپرده شده باشد، اما روسيه هنوز اهميت دارد؛ البته نه ضرورتا بخاطر آنکه اين کشور از قدرتهای منابع انرژی در جهان است بلکه بيشتر بخاطر آنکه روسيه در آطنده چگونه می تواند باشد. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||