|
مخالفان قرقيز به دنبال انقلاب مخملی | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
با وجود اطمينان هايی که دولت قرقيزستان داده است که انتخبات پارلمانی اين کشور در يکشنبه هفته آينده از فساد و دخالت دولتی و دستکاری آرا برکنار خواهد بود، از گوشه و کنار قرقيزستان خبر از اعتراضهايی می رسد به آنچه که مردم روند ناسالم انتخاباتی می بينند. بستن راهها از شيوه هايی است که معترضان مثلا در شرق قرقيزستان از استفاده کرده اند. بستن راه از سوی معترضان به حذف نامزد مورد علاقه شان در شرق اين کشور از آن جهت ارزش خبری دارد که اين منطقه معمولا پايگاه نيروهای مخالف دولت نيست. نماينده کنونی منطقه قوچغار در پارلمان هم کسی نيست جز تورداکن يوسبعلی اف که در عهد شوروی دبيرکل حزب کمونيست قرقيزستان بود و بيش از 25 سال بر کشور حکومت کرد. با اينهمه مشکل از آنجا شروع شد که دو رقيب آقای يوسبعلی اف، که با وجود سن زياد بالای 80 سال باز هم نامزد نمايندگی شده است، اين هفته به حکم يک دادگاه محلی از شرکت در انتخابات محروم شدند به اين اتهام که گويا قصد رشوه دادن به رای دهندگان داشته اند. پيداست که گروهی از رای دهندگان فکر کرده باشند که يک جای اين حکم می لنگد. آنها که شمارشان از 600 تا 5000 گفته می شود خود ابتکار عمل را بدست گرفته اند و همراه با بستن بزرگراه فرماندار محلی را نيز محبوس کرده اند. اما آنها تنها نيستند. دو جاده ديگر در شرق قرقيزستان در دو طرف درياچه ايسيق کول بسته شده است. معترضان هواداران ديگر نامزدهايی هستند که از شرکت در انتخابات بازداشته شده اند. اينها همه نامزدهای کمتر شناخته شده و معمولی هستند. اما قطعا کسانی مانند وزير خارجه سابق رزا اوتونبايوا و يا رئيس مجلس سابق مدتکن شيرم قلوف نيز دست به اعتراض زده اند. آنها هم از شرکت در انتخابات محروم شده اند با استناد به اينکه پنج سال مداوم در محل سکونت نداشته اند. آندو به دليل آنکه در مقام سفير خدمت می کرده اند بيشتر اين پنجسال را در ماموريت های خارج از کشور بوده اند. آنها و ديگر رهبران مخالف دولت استدلال می کنند که دادگاه های قرقيزستان عادت دارند که مرتبا عليه نيروهای مخالف به صدور احکام تبعيض آميز مبادرت کنند. يک نمونه اخير که آنها بدان استناد می کنند مجازات يک روزنامه منتقد است تنها به اين دليل که نوشته بود روزنامه "وچرنی بيشکک" که طرفدار دولت است در واقع به خانواده رئيس جمهور آقايف تعلق دارد.
اعتراضات ديگری هم به دلايل ديگر در قرقيزستان در جريان بوده است. از نظر سياسی شکننده ترين وضع را منطقه جنوب قرقيزستان دارد که هم مرز ازبکستان و دره فرغانه دراين کشور است. مقامات قرقيز نيروی امنيتی پرشماری در اين منطقه مستقر کرده اند و چندين نفر از مردم به اتهام همکاری با گروههای تندرو اسلامی دستگير شده اند. نيروهای مخالف دولت می گويند اينها تاکتيک هايی است که برای ترساندن مردم طراحی شده تا به نامزدهای هوادار دولت رای بدهند. ضمن آنکه شکايتها و نگرانی هايی وجود دارد از اينکه انتخابات ممکن است با تقلب وسيع همراه باشد. در يک نشست مخالفان در شهر جلال آباد قرقيزستان ادعاهايی مطرح شده است که فهرست های نامزدی اين انتخابات همان فهرست های سال 1989 است. در مقابل اين اتهامات رنگارنگ به دولت، رئيس جمهور آقايف استدلال کرده است که مخالفان صرفا به دنبال متنی از پيش نوشته شده اند که قبلا در اوکراين و گرجستان پياده شده تا به يک انقلاب مخملی برسند. به يک معنا سخن او درست است. اين کاملا روشن است که حوادث اوکراين و گرجستان واقعا مخالفان دولت در قرقيزستان را دلگرم کرده است تا در مقابل آنچه آنها دستکاری در آرا می بينند ساکت ننشينند. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||