نخست وزير سابق لبنان جايگاه خوبی در بين رهبران جهانی داشت

آقای حريری درواقع مرد اول تحولات سياسی و تجاری کشور درسالهای پس از جنگ بود.

بسياری وی را فردی می دانند که لبنان را پس از 15 سال جنگ خونين داخلی، احيا کرد.

آقای حريری که خود تاجر و ميليونر بود با استفاده از حلقه های مالی موفق شد تا سرمايه گذاران خارجی رابه کشور جلب کند. او همچنين شرکتهای خصوصی بازسازی را در بيروت، پايتخت، راه انداخت.

در مسير بازسازی کشور، لبنان متحمل قرضهای سنگينی شد. تا اينکه سرانجام آقای حريری در سال 1998 پس از بروز اختلافهايی با اميل لحود، رئيس جمهور لبنان، از قدرت کناره گرفت.

اما وی در سال 2000 باز به صحنه قدرت برگشت و نخست وزير لبنان شد.

وی چند ماه پيش و اين بار در اثر اختلاف نظرهايی در خصوص نقش سوريه در لبنان از صحنه قدرت خارج شد.

آقای حريری از خانواده ای سياسی و يا قبيله ای بانفوذ در کشور نبود. او در سال 1944 در يک خانواده فقير سنی مذهب در صيدا در جنوب لبنان بدنيا آمد.

آقای حريری دروس تربيت معلم را گذراند و سپس به خارج از کشور رفت.

وی در يک شرکت ساختمانی در عربستان سعودی مشغول به کار شد و سرانجام موفق شد که شرکت ساختمانی خود را تاسيس کند.

آقای حريری به عنوان کارفرمای خصوصی فعاليتهای شاهزاده فهد، که بعدها شاه عربستان سعودی شد، مشغول به کار شد.

در دوران اين فعاليتها بود که آقای حريری ثروت زيادی اندوخت ثروتی که او را در فهرست نشريه "فوبرز" در بين يکصد مرد ثروتمند جهان قرار داد.

تخمينهای معتدل ثروت وی را در حدود 2 ميليارد دلار برآورد کرده اند. او در لبنان همچنين دارای يک امپراطوری خبری است.

نخست وزير سابق لبنان جايگاه خوبی در بين رهبران جهانی داشت. و حتی هنگامی که وی از صحنه قدرت کنار رفت و به اپوزيسيون پيوست مهمانان پرنفوذ جهانی را پذيرا می شد.

بسياری از مردم عادی لبنان به آقای حريری به عنوان فردی پرنفوذ که قادر به بازسازی محبوبيت لبنان به عنوان يک مرکز تجاری پيشرو در جهان است، نگاه می کردند.

اما البته سابقه فعاليتهای اقتصادی او در کشور واکنشهای مختلفی داشته است. برخی از فعاليتهای وی برای کشور وامهای سنگينی ببار آورد و باعث افزايش نرخ بهره و رکود رشد اقتصادی در لبنان شد.

به وی همچنين اتهام زده می شد که به قشرهای فقير جامعه توجه ای نکرده است.