سازمان بين المللی "زنان برای زنان"، WWI، که يکی از معدود سازمان های غيردولتی فعال در عراق است

يک سازمان غيردولتی در آمريکا به تازگی نتايج اين نظرسنجی را منتشر کرده است که در آن از زنان عراقی در مورد شرايط و خواسته های آنان در دوران پس از حمله نظامی آمريکا به اين کشور سوال شده بود.

سازمان بين المللی "زنان برای زنان"، WWI، که يکی از معدود سازمان های غيردولتی فعال در عراق است، نتايج اين نظرسنجی را در جزوه ای 36 صفحه ای به عنوان "درگاهی به فرصتها: تلاش برای برابری جنسی در عراق بعد از جنگ"، منتشر کرده است.

يک هزار زن در شهرهای اصلی عراق - از جمله بغداد، موصل و بصره - به سوالاتی در مورد وضعيت امنيت، بهداشت، تحصيل، مسکن و همچنين نگرش خود در قبال مشارکت سياسی در آينده کشورشان پاسخ دادند:

94 درصد از زنان عراقی شرکت کننده در اين نظرسنجی خواهان تثبيت حقوق قانونی زنان هستند
84 درصد خواهان حق رأی در مورد نسخه نهايی قانون اساسی عرق هستند
بالغ بر 80 درصد معتقدند که مشارکت زنان در شورا های محلی و ملی نبايد با محدوديتی روبرو شود.

اما از جمله نتايج جالب اين نظرسنجی خوشبينی زنان به آينده عراق است. 91 درصد پاسخ دهندگان گفته اند که عليرغم ناامنی و خشونت روزافزون در اين کشور به آينده اميدوار هستند.

مشارکت سياسی زنان

بنابر گزارش "درگاهی به فرصتها: تلاش برای برابری جنسی در عراق پس از جنگ"، اکثر پاسخ دهندگان به اين نظرسنجی، با مشارکت مستقيم زنان در شوراهای محلی و ملی موافق بوده اند.

با اين حال، حدود 37 درصد از زنان، با استناد به آداب و سنن عراقی و 36 درصد هم به دلايل امنيتی با حضور زنان در عرصه سياسی مخالفت کرده اند.

بالغ بر 70 درصد از زنان مهم ترين موضوع برای جامعه عراق را نقش زنان در دولت برشمرده اند.

اين گزارش در ادامه آورده: "زنان عراقی از تمامی اقشار جامعه، از همتايان مرد خود خواسته اند که مانع از فعاليت زنان در طرح های بازسازی و روند استقرار ثبات در کشور نشوند. بسياری از زنان با مراجعه به شوراهای محلی خواستار حضور و ايفای نقش مستقيم در روند تصميم گيری های سياسی شده اند. با اين حال، بسياری از زنان می گويند که تلاش های نامنسجم در دوره دولت موقت و تشکيلات آمريکايی اداره امور عراق پيش از آن، باعث شده که آنها نسبت به فرصت های سياسی خود در آينده عراق ترديد کنند."

زينب سلبی، بنيانگذار و مدير اجرايی "زنان برای زنان" می گويد: "تاريخ نشان داده است وقتی زنان در تشکيل حکومت های جديد نقش دارند، ملت ها از ثبات بيشتری برخوردار می شوند و در دراز مدت موفق تر هستند."

او همچنين می گويد: "بسياری از رهبران عراق مدعی شده اند که زنان نمی خواهند در بازسازی اين کشور مشارکت کنند اما نتايج اين همه پرسی به روشنی نشان می دهد که زنان عميقاً خواستار مشارکت در اين امر هستند."

اين گزارش در ادامه آورده: "در ماه های گذشته، بسياری از زنانی که در عمليات بازسازی يا کسب حقوق زنان در عراق فعال بوده اند ربوده شده و يا به قتل رسيده اند. زينه القوشطينی، زن بازرگانی که به پوشيدن لباس های غربی و غير اسلامی شهرت داشت، از جمله اين زنان بود. جسد او را در حالی که حجاب بر سر داشت، پيدا کردند. در ماه دسامبر 2004 نيز جسد "وجدان خزاعی"، داوطلب نمايندگی در انتخابات عراق، در نزديکی خانه اش در بغداد پيدا شد.

منال عمر، مدير دفتر سازمان بين المللی "زنان برای زنان" در عراق، می گويد: "زنان بيش از نيمی از جمعيت عراق را تشکيل می دهند و تاثير زيادی در تعيين آينده عراق دارند. دولت تازه عراق بايد برای تضمين حقوق آنان و زنده نگاه داشتن اميد آنها به آينده عراق سريعا اقدام کند. اگر زنان همچنان از شرکت در دولت جديد محروم بمانند و به آينده نااميد شوند، دريچه های فرصت برای زنان عراق - و اين کشور- بسته خواهد شد."

تاکنون، زنان در هيئت های جديد حاکمه در عراق نقش فعالی نداشته اند. از 25 عضو شواری موقت حکومتی عراق فقط سه تن زن بوده اند و هيچ يک از فرمانداران هيجده استان عراق زن نيستند.

نفوذ مذهب

با اين حال، سازمان غيردولتی "زنان برای زنان" هشدار می دهد که 13 درصد زنان شرکت کننده در اين نظرسنجی نهادهای مذهبی را در بهبود کيفيت زندگی خود موثرارزيابی کرده اند در حالی که فقط 6 درصد نهادهای دولتی را تاثيرگذار دانسته اند.

زينب سلبی می گويد: "زنان از قدرت رأی برخوردار هستند اما نداشتن قدرت تصميم گيری در سازمان های دولتی باعث نا اميدی و آسيب پذيری آنان شده است. بسياری از مواقع زنان از روی استيصال و به قيمت آزادی های فردی خود، برای دريافت کمک به گروه های افراطی مذهبی پناه می آورند. اين گروه ها در گذشته با فراهم آوردن خدمات اوليه ای که بايد توسط دولت تامين شود، حمايت مردم را جلب کرده اند."

خانم سلبی اضافه می کند: "اخوان المسلمين در مصر، حماس در کرانه باختری رود اردن و اراضی فلسطينيان و طالبان در افغانستان نمونه های از اين دست گرايشات هستند."

سازمان بين المللی "زنان برای زنان" در سال 1993 با هدف کمک به زنان در مناطق جنگ زده در سراسر جهان تشکيل شد. اين سازمان برای زنان در اين مناطق ابزار و منابع لازم برای غلبه بر فقر و شرايط بحرانی را فراهم می کند تا آنها بتوانند خود کفا بوده و زندگی باثباتی داشته باشند.