|
پادشاه نپال دولت جديد را تشکيل داد | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
پادشاه نپال پس از برکناری دولت قبلی آن کشور رياست يک کابينه بحران با عضويت طرفداران خود را در دست گرفته است. روز سه شنبه، 1 فوريه، گيانندرا، پادشاه نپال، دولت را به بی کفايتی در برگزاری انتخابات پارلمانی در موعد مقرر و مقابله با شورشيان آن کشور متهم کرد و با انتقاد از احزاب سياسی و ضمن تاکيد بر تعهد خود به نظام دموکراسی چند حزبی، اعلام داشت که دولت جديد را شخصا تشکيل می دهد. کابينه جديد نپال ده عضو دارد که همگی از طرفداران پادشاه هستند و تعدادی از آنان به عنوان وزير در کابينه های قبلی اين کشور عضويت داشته اند. پادشاه نپال با اعلام خبر نشکيل کابينه جديد گفت که برنامه اين دولت استقرار صلح و امنيت و ايجاد دموکراسی موثر و واقعی در خلال سه سال آينده است. همزمان، با اعلام وضعيت اضطراری در نپال، ارتباط تلفنی قطع شده و به استثنای دو پرواز خارجی، رفت و آمد ديگری به اين کشور صورت نگرفته است. سانسور رسانه های عمومی به طور کامل برقرار شده و شر بهادر ديوبا، نخست وزير برکنار شده و اعضای دولت وی در بازداشت خانگی به سر می برند. در همانحال، خبرنگاران وضعيت کاتماندو، پايتخت، را عادی توصيف کرده و گفته اند که مراکز کسب و کار به فعاليت خود ادامه می دهند و رفت و آمد عادی در شهر جريان دارد. اقدام پادشاه در اخراج کابينه اين کشور انتقادهايی را در داخل و خارج نپال به دنبال داشته است. دولت های هند، آمريکا و بريتانيا، که دارای روابط نزديکی با نپال است، از اقدام پادشاه که آن را اقدامی در توقف روند استقرار دموکراسی در اين کشور دانسته اند انتقاد کرده اند و يک مقام سازمان ملل متحد نيز خواستار تضمين حقوق دموکراتيک در اين کشور شده است. قمار پادشاه در داخل، رهبران احزاب مخالف اقدام گيانندرا را کودتا توصيف کرده و شورشيان مائوئيست از آن با عنوان استقرار "خودکامگی فئودالی" نام برده اند. پادشاه نپال اقدامی در جهت خاتمه دادن به درگيری طولانی مدت و خونين دولت و شورشيان مائوئيست اين کشور دانسته شده است که با وجود تلاش دولت های قبلی، همچنان ادامه دارد. در اکتبر سال 2002، پادشاه نپال دولت آقای ديوبا را که در پی انتخابات عمومی منصوب شده بود برکنار و با انحلال پارلمان، يکی از طرفداران خود را به سمت نخست وزيری منصوب کرد. سال گذشته، آقای ديوبا مجددا به مقام نخست وزيری برگزيده شد و پادشاه از وی خواست به جنگ داخلی خاتمه دهد و زمينه برگزاری انتخابات پارلمانی را در آوريل سال 2005 فراهم آورد. اين دولت نه تنها نتوانست از طريق مذاکره با شورشيان مائوئيست آنان را به توقف عمليات خود قانع کند بلکه در يک مرحله، شورشيان بر شدت حملات خود افزودند و حتی پايتخت را مورد تهديد قرار دادند. اقدام پادشاه در برعهده گرفتن رياست کابينه قماری بزرگ تلقی شده است. هرگاه وی بتواند در دوره سه ساله اعلام شده، به نحوی به شورش داخلی خاتمه دهد و انتخابات آزاد را برگزار کند بی ترديد از موقعيت محکمی برخوردار خواهد شد. در مقابل، شکست در اين زمينه ها می تواند به تشديد خشونت و حتی سرنگونی وی منجر شود. گيانندرا بر برکام شاه، پادشاه کنونی نپال، در سال 2001 و پس از قتل برادرش به سلطنت رسيد اما هرگز از محبوبيت پادشاه سابق برخوردار نبوده است و برخی از گروه های سياسی نپال نسبت به تعهد وی به نظام دموکراتيک ابراز ترديد کرده اند. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||