|
برقراری پرواز مستقيم ميان چين و تايوان | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
چين و تايوان اولين رشته از پروازهای مستقيم و ويژه خود را آغاز کرده و به اين ترتيب، به طور موقت به ممنوعيـت ارتباطات پروازی ميان دو طرف پايان داده اند. اين ممنوعيت از سال 1949 که ملی گرايان پس از شکست در جنگ داخلی عليه کمونيست ها به جزيره تايوان عقب نشينی کردند، برقرار شده بود. تايوان از بيش از نيم قرن پيش تا کنون به دلايل امنيتی پرواز به چين را ممنوع کرد. اين پروازها در مدت تعطيلات سال نوی چينی ادامه خواهد داشت، بدون توقف خواهد بود و بر خلاف پروازهای غير مستقيم قبلی، تعداد بيشتری فرودگاه را شامل خواهد شد. فرودگاه های پکن، گوانگجو و شانگهای در سرزمين اصلی چين و فرودگاه گواسيونگ در جنوب تايوان و فرودگاه تايپه در اين پروازها مورد استفاده قرار خواهد گرفت. تايوان اظهار اميدواری کرده که اين قرارداد، به ازسرگيری گفتگوهای ميان دو طرف منجر شود اما چين اصرار دارد که موضوع ازسرگيری گفتگوها در گرو پذيرش سياست "چين واحد" از سوی تايوان است. چين که تايوان را يکی از استان های جداشده خود تلقی می کند، با چن شويی بيان، رييس دولت تايوان که به طور سنتی طرفدار استقلال از چين است، وارد مذاکره نمی شود. خبرنگار بی بی سی در پکن می گويد در حالی که توافق بر سر برقراری اين پروازها نشان دهنده عمل گرايی و واقع بينی جديدی در دو طرف است، موضوع ديگری به تنش ميان چين و تايوان منجر شده است. اين موضوع، طرح پکن برای تصويب قانون جديدی است که توسل به زور عليه تايوان را در صورتی که اين جزيره اعلام استقلال کند، مجاز می سازد. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||