|
چالشهای فراوان بر سر راه يوشچنکو | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
به قدرت رسيدن ويکتور يوشچنکو، در بافت منطقهای که زمانی تحت سلطه اتحاد شوروی قرار داشت، قابل توجه است. دولتهای اين منطقه، با چند استثناء اندک، اغلب حکومتهايی اقتدارگرا و غيردموکراتيک هستند. در برخی از اين دولتها، در غياب انتخابات آزاد و عادلانه، سلسلههای خانوادگی سر برآوردهاند. در چنين شرايطی است که رهبر تازه اوکراين با يک فرايند انتخاباتی و قانونی به قدرت میرسد. آغاز به کار سومين رئيس جمهور اوکراين، با شادمانی هواداران آقای يوشچنکو همراه بود. اما او پس از نشستن بر مسند رياست دولت، دغدغهها و چالشهای فراوانی را چه در زمينه داخلی و چه در روابط خارجی پيش رو خواهد داشت. در مرحله اول، آقای يوشچنکو بايد نخست وزير تازه اوکراين را معرفی کند و کابينه را تشکيل دهد. سه نامزد اصلی اين مقام شامل رئيس ستاد انتخاباتی آقای يوشچنکو، يکی از همکاران نزديک او و همچنين يک سرمايهدار اوکراينی میشوند. هنوز مشخص نيست که رئيس جمهور تازه چه کسی را برای اين سمت ترجيح میدهد اما او به طور ضمنی اشاره کرده است که نامزد ديگری را نيز در نظر دارد که کمتر سياسی و بيشتر تکنوکرات است. فراگيری دولت آقای يوشچنکو ناگزير خواهد بود که فراگير باشد. به همين دليل، بايد هم نمايندگانی از شرق اوکراين و هم برخی از اعضای حزب سوسياليست را در بر بگيرد. اوضاع اقتصادی اوکراين در حال حاضر، اميدبخش توصيف می شود. نرخ رشد، دو رقمی است و درآمدها در حال افزايش هستند. اما برنامه توسعه سازمان ملل متحد در گزارش تازه خود، اصلاحات ساختاری را نياز فوری اوکراين می داند. همچنين مشکلات اجتماعی شديدی نيز بخصوص در زمينه فقر و گسترش بيماری ايدز در اين کشور وجود دارد. خصوصیسازی و اصلاحات رسانهای، دو موضوع جنجالبرانگيزی هستند که آقای يوشچنکو بايد به آنها بپردازد.
او از هماکنون تصريح کرده است که برخی از بحثبرانگيزترين پروژههای خصوصیسازی در دو سال اخير، به ويژه در مورد بزرگترين کارخانه توليد فولاد اين کشور، مورد بازنگری قرار خواهند گرفت. در زمينه رسانهها، آقای يوشچنکو به نوعی خبررسانی علاقه دارد که در خدمت عامه مردم باشد. اين گرايش برای کشوری باشد که فاقد هرگونه سابقه در اين نوع کار رسانهای بوده، برنامهای بلندپروازانه است. يکی از موضوعات جدل برانگيز که پيش روی آقای يوشچنکو قرار دارد، رسيدگی به برخی از پروندههای جنايی پرسروصدا يا بازگشودن برخی ازآنها است. اين پروندهها علاوه بر قتل گئورگی گونگادزه، روزنامه نگاری که در سال 2000 ربوده و کشته شد، احتمالا شامل کسانی نيز میشود که در تقلبهای انتخاباتی شرکت داشتند يا در کوران انتخابات به دنبال تجزيهطلبی در برخی از مناطق کشور بودند. آقای يوشچنکو، همچنين قاطعانه گفته است کسانی را که به مسموم کردن خود متهم میکند، معرفی خواهد کرد. ميان غرب و شرق در عرصه خارجی هم چالشهای بزرگی در راه است. آقای يوشچنکو اندکی پس از آغاز به کار رسمیاش، عازم مسکو خواهد شد. به نظر نمیرسد که اوکراين و روسيه بتوانند بر سر برخی از مسائل فی مابين به توافق کامل برسند. يکی از موضوعات مورد اختلاف اين است که آيا اوکراين، که نقش مهمی در اقتصاد منطقه دارد، به آنچه که شوروی "فضای مشترک اقتصادی" مینامد، خواهد پيوست يا نه. ولاديمير پوتين، رئيس جمهور روسيه، در پيام تبريک خود به آقای يوشچنکو، اشارهای به همين موضوع را هم گنجاند تا نشان بدهد که اين مسئله تا چه اندازه در نظر او اهميت دارد. اين درحالی است که آقای يوشچنکو وعده داده کشورش را به غرب و اروپا نزديک میکند. همچنين آقای يوشچنکو احتمالا به تلاشهای اوکراين برای ايجاد روابط نزديکتر با اتحاديه اروپا خواهد افزود. بوريس تاراسيوک، که بسياری از او به عنوان وزيرخارجه آينده اوکراين نام میبرند، نشانههايی از اين تمايل را به رهبران اتحاديه اروپا نشان داده بود اما تاکنون پاسخی نگرفته است. به نظر میرسد که اوکراين پيگيرانه خواستار صدور اطلاعيهای از سوی اتحاديه اروپا خواهد شد. رهبران تازه اين کشور ممکن است بپرسند که چرا کشورهايی با مشکلات مشابه اوکراين، مانند بلغارستان و رومانی، تضمينهای قطعی و مشخصی را از سوی اتحاديه اروپا دريافت کردهاند که تاکنون از کيف دريغ شده است. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||