|
پيکارجويان فلسطينی؛ مانعی بر سر راه محمود عباس | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
پيکارجويان فلسطينی در حمله ای به يک پست بازرسی مرزی در نوار غزه، شش اسرائيلی را کشتند. آخرين مورد خشونت ها، بارديگر نشان از آن دارد که شايد بزرگترين مانع بر سر راه محمود عباس رهبر جديد فلسطينی ها، مساله نحوه برخورد با گروههای پيکارجوی فلسطينی باشد. اين گروهها سلاح های خود را زمين نگذاشته اند و می گويند تا زمانی که اسراييل به حمله به آنان ادامه دهد از انجام چنين کاری خودداری خواهند کرد. در حالی که تنها چند روز از سر کار آمدن محمود عباس نگذشته است، حمله امروز به منزله ارسال پيامی به اسراييل و نيز رهبری جديد فلسطينی ها تلقی می شود، بدين مضمون که تا زمان ادامه اشغالگری اسراييل، مقاومت مسلحانه عليه اشغال ادامه خواهد داشت. اکنون بايد منتظر بود و ديد که واکنش اسراييل به حمله چه خواهد بود. اگر اسراييل دست به حمله زده و تلفات فلسطينی برجای بماند، آقای عباس خود را در وضعيت دشوارتری خواهد يافت. او نمی تواند مبادرت به سرکوب گروههايی کند که در ديدگاه مردم فلسطين دارند به بهای از دست دادن جان خود برای آزادسازی اراضی اشغالی مبارزه می کنند. لذا تا زمانی که پيکارجويان فلسطينی به حملات خود ادامه می دهند، حملات آنان به مظاهر اشغالگری اسراييل تلقی می شود و نه غيرنظاميانی که در درون خاک اسراييل هدف قرار می گيرند. مشکل ديگر محمود عباس آن است که حمله انجام شده، عملياتی مشترک بين چند گروه پيکارجو بنظر می رسد، از جمله با حضور گردان های شهدای الاقصی که اعضايش انتخاب آقای عباس را مورد استقبال قرار داده اند. اين بدان معناست که با نظر محمود عباس در مورد انتفاضه آرام و غير خشونت بار از درون گروه سياسی متبوع خود وی، يعنی جنبش فتح مخالفت می شود، و اين مخالفت به اندازه همان مخالفتی است که از بيرون اين گروه ابراز می شود. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||