|
زلزله در جهانی به هم پيوسته | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
در جهان امروز که بيشتر از هر زمان ديگری کشورها در اقتصادی جهانی شده عمل می کنند و به يکديگر وابستگی متقابل پيدا کرده اند، زمين لرزه اخير و هجوم سهمگين امواج ناشی از آن به خشکی، بلايی طبيعی بود با ابعادی واقعا جهانی. برای ارزيابی آنچه اتفاق افتاده، صرفا توجه به حوادث وحشتناکی که رخ داده يا آمار کشته شدگان که به طرز نگران کننده ای در حال افزايش است کافی نيست. اين تراژدی در سراسر يک منطقه عظيم کمانی شکل باعث بدبختی فراوان شده، منطقه ای که از مرکز زلزله در آبهای اندونزی شروع شده و تا سومالی در آنسوی اقيانوس هند کشيده می شود. فاجعه اخير بخوبی وابستگی متقابل کشورهای غنی و در حال توسعه را به نمايش گذاشته است. زلزله ای برای آسيايی و اروپايی هزاران توريست از کشورهای غرب اروپا که در هوای آفتابی اين مناطق، در حال گذراندن تعطيلات کريسمس خود بودند، درست مانند مردم ساکن دهکده های کوچک ماهيگيری و ديگر مناطق ساحلی فقير نشين به دام اين بلای طبيعی گرفتار آمدند. همين وابستگی متقابل اکنون که عمليات گسترده کمک رسانی در جريان است به بوته آزمايش گذاشته شده است. کمک رسانی به اين همه کشور آسيب ديده در منطقه ای با اين وسعت، کاری بس دشوار است. اما مشکلات بسی فراتر از اقدامات فوری است که در جهت جلوگيری از شيوع بيماری ها و کمک رسانی به آسيب ديدگان صورت می گيرد. ديپلماسی و پيشگيری اکنون فرصت های زيادی برای تک تک کشورها يا سازمان های بين المللی بوجود آمده تا نقش پيشرو ايفا کنند. سئوال مطرح اين است که آيا وجود يک سيستم هشدار دهنده، شبيه آنچه در منطقه اقيانس آرام وجود دارد می توانست جان عده ای را نجات دهد؟ اگر پاسخ به اين سئوال مثبت است، در اين صورت چه کسانی می توانستند داوطلب شوند تا دانش لازم را فراهم آورند. اکنون که در آستانه سال 2005 قرار داريم بروز چنين فاجعه ای می تواند در سطح گسترده تری بر مناسبات ديپلماتيک تاثير بگذارد. سال جديد برای سازمان ملل متحد سال سرنوشت سازی خواهد بود. چرا که اين سازمان تلاش می کند که توافق کلی را برای اصلاحات ساختاری اساسی در درون خود بدست آورد. ظرف يک سال گذشته، بلايای طبيعی و بلايايی که گفته می شود به دست بشر ايجاد شده هر دو نشان داده که سازمان های کاراتری در سطح جهان بايد ايجاد شود و در عين حال ناکارآمدی سازمان هايی را که در حال حاضر وجود دارند به نمايش گذاشته است. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||