در سال 1974 ياسر عرفات برای نخستين بار در سازمان ملل متحد ظاهر شد و در باب ترويج صلح سخنرانی کرد اما او هشدار داد: "من با شاخه زيتون و سلاح يک جنگجوی آزادی آمده ام، نگذاريد شاخه زيتون از دستم بيافتد"

سخنرانی او در سازمان ملل متحد تا حدی وجهه او را به عنوان يک چريک تندرو زدود و يک سال پس از آن (1975) آمريکا اذعان کرد که در روند صلح اعراب و اسرائيل نمی توان منافع فلسطينيان را ناديده گرفت

در پی اشغال لبنان توسط نيروهای اسرائيلی در سال 1982، ياسر عرفات و ديگر فرماندهان سازمان آزاديبخش فلسطين از پايگاههای خود در بيروت گريختند و او مقر اين سازمان را مجددا در تونس برپا کرد

به دنبال آغاز انتفاضه اول فلسطينی ها در اواخر دهه 1980، مقامات فلسطينی و اسرائيلی گفتگوهای مخفيانه خود را در سال 1993 در اسلو شروع کردند. در نتيجه اين گفتگو ها، هشت ماه بعد در يک اقدام تاريخی، ياسر عرفات و اسحاق رابين نخست وزير وقت اسرائيل در کاخ سفيد با يکديگر دست دادند

بر اساس اين توافق، اسرائيل پذيرفت که سازمان آزاديبخش فلسطين را به رسميت بشناسد و در ازای برقراری صلح و پايان ادعای فلسطينيان بر اراضی اسرائيلی به آنها خودمختاری محدود اعطا کند. ياسر عرفات در سال 1994 پيروزمندانه به نوار غزه بازگشت تا در پی 12 سال اداره سازمان آزاديبخش فلسطين از تونس، مقام خود را به عنوان رهبر تشکيلات خودگردان فلسطينی بر عهده بگيرد

در سال 1999 ياسر عرفات عهدنامه ای در مورد اراضی فلسطينی و امور امنيتی با اهود باراک نخست وزير وقت اسرائيل امضا کرد اما به دليل افزايش خشونتها اين موافقتنامه به اجرا در نيامد

در سال 2000 ياسر عرفات در کمپ ديويد تحت فشار قرار گرفت تا در مورد مناقشه اسرائيل و فلسطينی ها به توافق نهايی برسد اما اين گفتگو ها که دو هفته به طول انجاميد نتوانست راه حل قابل قبولی در مورد مسئله بيت المقدس و پناهندگان فلسطينی ارائه دهد

ياسر عرفات به نشانه همبستگی با مردم آمريکا برای بازماندگان حملات 11 سپتامبر خون اهدا کرد. او تحت فشار فزاينده ای قرار گرفت تا گروههای تندرو اسلامی را که در قيام عليه حکومت اسرائيل (انتفاضه دوم) نقش داشتند سرکوب کند

در سال 2001 آريل شارون نخست وزير اسرائيل گفت ياسر عرفات ديگر شخصيت مطرحی نيست. آقای شارون مقر او در رام الله را تحت محاصره در آورد و بسياری از ساختمانهای آنرا ويران کرد

در سال 2003 پس از آنکه آمريکا به ياسر عرفات گفت که کاهش قدرت او شرط اصلی برای از سرگيری گفتگوهای صلح است، تشکيلات خودگردان فلسطينی برای نخستين بار يک نخست وزير برای خود برگزيد. محمود عباس ملقب به ابوماذن رهبر باسابقه جنبش الفتح در آوريل 2003 اين مقام را بر عهده گرفت اما در سپتامبر همان سال استعفا داد و احمد قريع (ابو علا) به جانشينی او برگزيده شد. با اين وجود ياسر عرفات همچنان تصميم گيرنده نهايی امور و الهام بخش فلسطينی ها باقی ماند

ياسر عرفات که در مقر خود در رام الله محصور شده بود در 29 اکتبر 2004 برای معالجات فوری پزشکی از آنجا خارج شد. مقامات فلسطينی که بيماری او را عارضه خونی عنوان کردند مقدمات بستری شدن رهبرشان را در بيمارستانی در نزديکی پاريس پايتخت فرانسه فراهم کردند. وضع ياسر عرفات بسرعت به وخامت گراييد. او به اغما فرو رفت، خونريزی مغزی کرد و سرانجام در روز 11 نوامبر 2004 در سن 75 سالگی درگذشت