جاناتان مارکوس گزارشگر بی بی سی در امور ديپلماتيک

آريل شارون در جريان رای گيری در پارلمان حاضر شد

اما به هيچ وجه قطعی نيست که پيشنهادهای او به اجرا درآيد و شهرک های يهودی نشين عملا طبق برنامه ريزی ها در تابستان آينده از نوار غزه برچيده شود.

آريل شارون در طول دوره خدمت جنجال آفرين خود در ارتش، يک فرمانده جسور که هميشه برای پيش بردن اهدافش آماده بود، شناخته می شد.

هم او بود که نخستين بار در سال 1973 در جريان جنگ اعراب و اسرائيل، در طول کانال سوئز دست به ضدحمله زد.

اما آن زمان وی بهترين لشکر زرهی را تحت فرمان خود داشت.

امروز او به طرز مخاطره آميزی منزوی و از سوی بسياری از حاميان خود در حزب ليکود طرد شده است.

با اين همه گروه مهمی از وزرای ليکود که از طرح متارکه حمايت کردند اصرار می ورزند که اين طرح بايد به همه پرسی گذاشته شود. آقای شارون قبلا اين ايده را رد کرده است.

اين گروه از وزرای دولت که از جمله شامل بنيامين ناتانياهو، وزير دارايی و از رقبای به عهده گرفتن زمام هدايت حزب ليکود است، به نخست وزير دو هفته فرصت داده اند در تصميم خود تجديد نظر کند.

آنها می گويند در غير اين صورت دولت را ترک خواهند کرد.

به علاوه "حزب مذهبی ملی"، که يکی از متحدان کليدی دولت ائتلافی شارون است، خواستار برگزاری همه پرسی شده و تهديد مشابهی را مطرح کرده است.

فلسطينی ها که از حاشيه ناظر اين نمايش دنباله دار هستند، نسبت به اهميت هرگونه پيشنهادی برای عقب نشينی اسرائيلی ها از نوار غزه ابراز ترديد می کنند، اما در اسرائيل اين مجادله کاملا جدی و زهرآگين است.

بسياری مسير حرکت کشور را لغزنده و مخاطره آميز می دانند.

به اين ترتيب آيا آقای شارون می تواند با کمک همان احزاب مخالف که به پيروزی او در پارلمان کمک کردند موقعيت خود را حفظ کند؟ آيا او می تواند برای ايجاد يک دولت ائتلافی تازه اقدام کند؟

آيا وی عقب نشينی کرده و به همه پرسی تن خواهد داد يا لازم است انتخاباتی تازه برگزار شود؟

پاسخ هيچ يک از اين سوالات مشخص نيست و نظام سياسی اغلب ناپايدار اسرائيل اکنون به سوی يکی از متلاطم ترين دوره ها در تاريخ معاصر پيش می رود.