آلبانيايی ها در انتخابات شرکت کردند

نماينده سازمان ملل در کوزوو، که اداره موقت اين سرزمين را برعهده دارد، ضمن ابراز تاسف از تحريم انتخابات توسط صرب های کوزوو، گفته است که آنان تحت تاثير عوامل خارجی قرار گرفته و از حق تعيين سرنوشت خود صرفنظر کرده اند.

اين دومين انتخابات عمومی در کوزوو از زمان تصدی امور اين سرزمين توسط سازمان ملل در سال 1999 است و در آن تنها حدود يک در صد از صرب تباران رای خود را به صندوق ها انداختند.

در حاليکه اکثريت آلبانيايی تبار کوزوو، که حاکميت آن از نظر حقوق همچنان متعلق به جمهوری صربستان و مونته نگرو - يوگوسلاوی سابق - تلقی می شود، خواستار استقلال کامل اين سرزمين هستند، صرب تباران از انتقال امور آن به دولت صربستان حمايت می کنند.

نخست وزير صرب تبار کوزوو و رهبران کليسا از صرب های کوزوو خواسته بودند به دليل نگرانی های امنيتی در رای گيری شرکت نکنند درحاليکه رييس جمهوری آلبانيايی تبار اين سرزمين در انتخابات شرکت کرد.

در ماه مارس سال جاری، بروز خشونت بين ساکنان آلبانيايی تبار و صرب های کوزوو نوزده کشته برجای گذاشت و طی آن چندين کليسا و خانه متعلق به صرب ها به آتش کشيده شد.

بروز تنش قومی اميد به مصالحه ای بلند مدت در اين سرزمين را که مدت ها شاهد آشوب و خونريزی بود مورد ترديد قرار داد.

درگيری قومی

کوزوو در مجاورت جمهوری صربستان و مونته نگرو و کشور آلبانی قرار دارد و قوميت های اسلاو - صرب ها - و آلبانيايی ها صدها سال در اين سرزمين زيسته اند.

صربهای کوزوو به جای شرکت در رای گيری در کليسا ها به عبادت پرداختند

فشار آلبانيايی تباران برای کسب استقلال از دهه 1980 آغاز شد و با انتخاب اسلوبودان ميلوشويج به رياست جمهوری يوگوسلاوی در سال 1989، شدت گرفت.

وی خودمختاری اين سرزمين را ملغی اعلام کرد و آن را به عنوان يک استان متعلق به يوگوسلاوی تحت اداره حکومت مرکزی قرار داد.

تلاش اهالی آلبانيايی تبار برای کسب استقلال يا حتی بازگشت به خودمختاری داخلی به اعلام يکجانبه استقلال از سوی رهبران آنان در سال 1991 انجاميد که حمله ارتش يوگوسلاوی و سرکوب آلبانيايی تباران را در پی آورد.

در اواسط دهه 1990، آلبانيايی تباران با تشکيل ارتش آزادی بخش کوزوو جنگ چريکی عليه يوگوسلاوی را آغاز کردند که با بروز فجايع گسترده به دست گروه های مسلح صرب همراه بود.

در سال 1999، تلاش جامعه بين المللی برای صلح در کوزوو از سوی اسلوبودان ميلوشويج رد شد و در نتيجه، نيروهای ناتو در مارس همان سال اين سرزمين را تصرف کرده و اداره آن را در اختيار سازمان ملل قرار دادند.

تاکنون وضعيت حقوقی کوزوو به طور کامل مشخص نشده و اين سرزمين با تنش های قومی مواجه بوده است که به مهاجرت گسترده صرب تباران به ساير مناطق صربستان و مونته نگرو منجر شده است.

در حال حاضر، جمعيت آلبانيايی تباران - که اکثرا پيرو دين اسلام هستند - به حدود يک و نيم ميليون و جمعيت صرب ها به حدود هشتصد هزار نفر می رسد.