آقای شه ايسون در جواب فقط شانه هايش را بالا انداخت و لبخند زد.

به سؤال آن خبرنگار هنوز هم پاسخ داده نشده است.

شورای اروپا که بازوی اجرايی اتحاديه

اعتقادات اسلامی ميان مردم ترکيه آن قدر قدرتمند هست که اروپاييها را از اينکه پرجمعيت ترين کشورشان را در آينده مسلمانان تشکيل بدهند نگران کند

هرچند اعلام رسمی پذيرش يا عدم پذيرش نامزدی ترکيه برای پيوستن اتحاديه اروپا قرار است هفدهم دسامبر انجام گيرد و حتی از پذيرش نامزدی اين کشور تا عضويت کامل آن در اتحاديه اروپا نيز سالها فاصله وجود خواهد داشت، اما آنچه ديروز شورای اروپا اعلام کرد، نوعی پاسخ مثبت غيررسمی به درخواست پيوستن ترکيه به اتحاديه اروپا تلقی می شود.

پيوستن کشور شصت و نه ميليون نفری ترکيه به اتحاديه اروپا، جمعيت مسلمان کثيری را به اتحاديه اروپا که از کشورهای مسيحی تشکيل شده است می افزايد و مرزهای اتحاديه اروپا را به ايران و ترکيه و عراق می رساند، کشورهايی که برای بسياری از اروپاييها همسايگان چندان خوشايندی محسوب نمی شوند.

ترکيه در اين صورت پلی ميان جهان اسلام و دنيای مسيحيت خواهد شد، هر چند نه در ترکيه و نه در کشورهای مسيحی اروپا، دين عامل تعيين کننده ای برای دولتها به شمار نمی رود.

جاری شدن موازين و معيارهای اتحاديه اروپا در ترکيه، همچنين اصل جدايی نهادهای دين و دولت را در اين کشور نهادينه تر خواهد ساخت.

پيوستن ترکيه به اتحاديه اروپا همچنين می تواند مسئله بغرنج قبرس و بحرانی که سالهاست بر اين کشور سايه انداخته را برای هميشه حل کند و اين جزيره را دوباره يکپارچه سازد.

صرف نظر از ديدگاههای متفاوتی که مردم اروپا در مورد پذيرفتن ترکها در جمع خود دارند، برخی دولتهای اروپايی نيز با به ياد آوردن روزگاری که ترکها در اروپا ترکتازی می کردند مخالفت سرسختانه ای با پيوستن ترکيه به اتحاديه اروپا ابراز می کنند.

قشون ترکان عثمانی در سال 1683 تا قلب

آلمان و بريتانيا، دو قدرت عمده اتحاديه اروپا که پشتيبان آغاز مذاکره با پيوستن ترکيه به اتحاديه اروپا هستند، هيچکدام بصراحت نمی گويند که خواهان پيوستن ترکيه به اتحاديه اروپا هستند، آنها در واقع تنها با "مذاکره" با ترکيه اعلام موافقت می کنند

هلند که قرنها نگران امواج دريا بود که سرزمين کوچکش را امواج دريا در خود فروببرند امروز نگران سيل مهاجرانی است که گسترش اتحاديه اروپا بر شمارشان خواهد افزود.

فرانسه مهمترين مخالف عضويت ترکيه در اتحاديه اروپاست و رهبران آن علناً مخالفت خود را با پيوستن ترکيه به اتحاديه اروپا ابراز کرده اند.

بحث در فرانسه بر سر اين است که گشودن باب مذاکره با ترکيه برای پيوستن به اروپا به همه پرسی گذاشه شود.

در مقابل آن، آلمان و بريتانيا، دو قدرت ديگر اتحاديه اروپا پشتيبان آغاز مذاکره با پيوستن ترکيه به اتحاديه اروپا هستند، هرچند هيچکدام بصراحت نمی گويند که خواهان پيوستن ترکيه به اتحاديه اروپا هستند، آنها در واقع تنها با "مذاکره" با ترکيه اعلام موافقت می کنند.

اما مهمترين پشتيبان پيوستن ترکيه به اتحاديه اروپا، آمريکاست.

از نظر آمريکاييها، حضور ترکيه در اروپا می تواند گامی باشد بسوی از ميان برداشتن شکاف ميان اسلام و غرب که تحولات جهان را بشدت تحت تأثير خود قرار داده است.

اميدواری دادن به ترکيه برای پيوستن به اتحاديه اروپا باعث می شود اين کشور معيارهای اتحاديه اروپا را رعايت و در جهت منافع اين اتحاديه حرکت کند، در عين حال هيچ تعهدی هم برای پذيرش ترکيه برای اتحاديه اروپا ايجاد نمی کند.

مذاکره با ترکيه برای بررسی امکان ورود آن کشور به اتحاديه اروپا، چه از نظر موافقان و چه از نظر بدبينان، پانزده تا بيست سال به طول می انجامد و کم نيستند کسانی که معتقدند اين مذاکرات در نهايت پاسخ مثبت اتحاديه را به همراه نخواهد داشت.

مخالفان پيوستن ترکيه هرچند از سويی بر اروپايی بودن ترکيه از نظر جغرافيايی انگشت می گذارند و حاضر نيستند کشوری را که تنها بخش کوچکی از خاکش در قاره اروپا قرار دارد و حتی پايتختش، شهری آسيايی است رااروپايی به حساب بياورند اما عامل اصلی نگران کننده شان اسلام است.

ترکيه با جمعيت شصت و نه ميليون نفری اش که اگر به اتحاديه اروپا بپيوندد پس از آلمان که هشتاد دو دو ميليون نفر جمعيت دارد، دومين کشور پرجمعيت اين اتحاديه خواهد شد اما با توجه به اينکه رشد جمعيت در ترکيه بيشتر از آلمان است، به احتمال زياد پيش از آنکه قرن بيست و يکم به نيمه برسد، ترکيه پرجمعيت ترين عضور اتحاديه اروپا خواهد شد.

هرچند رهبران ترکيه کشور خود را عرفی گرا و حتی در مواردی "غيراسلامی" معرفی می کنند، اما اعتقادات اسلامی در ميان مردم اين کشور آن قدر قدرتمند هست که اروپاييها را از اينکه پرجمعيت ترين کشورشان را در آينده مسلمانان تشکيل بدهند نگران کند.

آزادی تحرک انسانها و کالا درون اتحاديه اروپا از اصول اساسی اين اتحاديه است اما با استفاده از همين اصل، ميليونها نفر مردمی که در سرزمينهای شرقی ترکيه در فقر و تنگدستی زندگی می کنند امکان سرازير شدن به اروپا خواهند يافت.

اگر دهقانان آناتولی در روستاهای خود بمانند و به جای مهاجرت به اروپا روی زمينهای خود کار کنند باز هم برای اروپاييها مشکل مالی به وجود خواهند آورد.

اتحاديه اروپا ساليانه پنجاه ميليارد دلار، يعنی نيمی از کل هزينه های خود را صرف کشاورزی می کند که عمده آن يارانه هايی است که به کشاورزان می پردازد.

ورود ميليونها کشاورز ترکيه ای به اتحاديه اروپا آن هم در حالی که کشتزارهايشان با معيارهای کشاورزی مدرن غربی فاصله زيادی دارد، بخش بزرگی از يارانه های اتحاديه اروپا را به خود اختصاص خواهد داد و مخالفت شديدی در ميان کشاورزان اروپايی پديد خواهد آورد.