سباستين آشر گزارشگر بی بی سی در امور رسانه ها

پيکارجويان ادعا می کنند دو گروگان ايتاليايی را کشته اند

در ايتاليا، روزنامه ها، راديوها و تلويزيون ها ماجرای گروگانگيری دو زن امدادگر ايتاليايی در عراق را که ممکن است تاکنون کشته شده باشند به طور گسترده و به زبانی احساساتی پوشش داده اند.

در بريتانيا، رسانه ها سرنوشت کنت بيگلی و التماس خانواده اش به گروگانگيرها برای گذشتن از جان او را به طور گسترده اما با خويشتن داری بيشتر پوشش داده اند.

با اين حال در آمريکا توجه رسانه ها به دو گروگان آمريکايی که پيشتر در هفته جاری توسط گروگانگيرها گردن زده شدند بسيار کمتر بوده است.

روزنامه های ايتاليايی ابهام موجود در مورد سرنوشت دو امدادگر ايتاليايی، که به خاطر نام مشترک خانوادگی شان اکنون در سراسر ايتاليا به "سيموناس ها" مشهور شده اند را منعکس کرده اند.

روزنامه "لا ريپابليکا" بالای عکس بزرگی از اين دو زن که در آن به دوربين خيره شده و لبخند می زنند، تيتر زده است: "ساعات طولانی وحشت برای دو زن ايتاليايی".

روزنامه "کورير دلا سرا" در سرمقاله خود از فرو رفتن کل کشور در ماتم و رنج تحمل ناپذير جمعی سخن می گويد.

'دو جهان موازی'

روزنامه ها و ساير رسانه ها در ايتاليا هر روز گزارش های مربوط به اين دو گروگان را در راس خبرهای خود منتشر کرده و به تقويت احساس همدردی عمومی با اين آنها کمک کرده اند. اين احساسات در سراسر ايتاليا به صورت های مختلف از جمله امضای طومارهايی برای آزادی آنها ابراز می شود.

در بريتانيا، احساسات عمومی تا اين اندازه درگير سرنوشت کن بيگلی نشده است، اما تمناهای خانواده اش به گروگانگيرها و تونی بلر، نخست وزير بريتانيا، و همچنين التماس های جگرخراش آقای بيگلی برای نجات جانش، حکايت ياس آور ديگری داشته است.

روزنامه "اينديپندنت" در صفحه اول خود طی خبری تحت عنوان "دو جهان موازی" عکس خندان اياد علاوی، نخست وزير موقت عراق را در حالی که اعضای کنگره آمريکا از او استقبال می کنند در کنار عکس وحشتزده همسر آقای بيگلی که برای نجات جان شوهرش تمنا می کند، چاپ کرده است.

غلظت احساسات عمومی نسبت به سرنوشت گروگان ها هم در ايتاليا و هم در بريتانيا روز به روز افزايش می يابد، با اين حال تاکنون رسانه های هر دو کشور از مواضع دولت های اين کشورها داير بر خودداری از دادن امتياز به گروگانگيرها حمايت کرده اند.

خبر تکراری؟

در آمريکا، تمرکز عموم و رسانه ها بر دو گروگان آمريکايی که اين هفته گردن زده شدند به طور چشمگيری کمتر بوده است.

اکثر روزنامه ها اين کشتارها را در خبرهای مختصر و به زبانی عاری از احساسات گزارش کردند، که احتمالا تا حدودی ناشی از اين واقعيت است که در گذشته تعداد ديگری از شهروندان اين کشور در شرايط مشابهی ربوده و کشته شده اند.

علت ديگر اين مساله که روزنامه شيکاگو تريبيون حتی آن را برای خوانندگانش توضيح داد، ظاهرا اين است که رسانه های آمريکايی عزم جزم کرده اند اجازه ندهند تا پيکارجويان با تاکتيک های بی رحمانه، اراده خود را بر دستور کار خبری اين کشور تحميل کنند.