|
سايه عراق بر سر انتخابات آينده بريتانيا | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
در حالی که بريتانيا به احتمال زياد به سوی انجام يک انتخابات عمومی در بهار 2005 حرکت می کند سياستمداران در حال سبک سنگين کردن تاثير وقايع عراق بر رای دهندگان بريتانيايی اند. نظرسنجی ها نشان می دهد که در فهرست اولويت های رای دهندگان بريتانيايی عراق جای مهمی ندارد. در طی سه هفته آينده هر سه حزب بزرگ بريتانيا بنا به سنت کنگره سالانه برگزار خواهند کرد و در آن موضع خود را در قبال عراق تعيين می کنند.
نخستين کنگره امسال از آن حزب ليبرال دموکرات است که از مخالفان جنگ بود. ليبرال دموکراتها می دانند که موضع آنها در مخالفت با جنگ موقعيت متمايزی به آنها می بخشد که آنها را از حزب حاکم کارگر و حزب بزرگ مخالف دولت يعنی حزب محافظه کار جدا می کند. دو حزبی که از جنگ طرفداری کردند. نظرسنجی ها نشان می دهد که مخالفت با سياست دولت اکنون در بالاترين حد خود پس از جنگ عراق قرار دارد. اگر وضع در عراق رو به وخامت برود و سوالات تازه ای در باره انگيزه های بريتانيا برای ورود به جنگ مطرح شود، ليبرال دموکرات می توانند انتظار داشته باشند که از آن بهره انتخاباتی خواهند گرفت. چندين شخصيت برجسته بريتانيا خواسته اند که تونی بلر نخست وزير برای آنچه يکی از اين شخصيت ها - شرلی ويليامز- بزرگترين خبط سياسی پس از بحران کانال سوئز توصيف کرده عذرخواهی کند. ليدی ويليامز گفت که دولت نمی تواند در کار خود پيش رود مگر آنکه درسهای عراق را بخوبی آموخته باشد. از جمله اينکه نفوذ بريتانيا بر آمريکا تا چه حد ضعيف است. او به نقل تلاش هايی پرداخت که قرار بود به احيای روند صلح خاورميانه بينجامد؛ آنچه به گفته او اکنون يک شوخی تلخ است. اما ليبرال دموکراتها بروشنی ميان قانونی بودن جنگ و انگيزه های ورود به آن با تلاشهای کنونی برای بازسازی عراق فاصله می گذارند. از سوی ديگر، مسئول امور خارجه در حزب ليبرال دموکرات گفته است که نمی توان نيروهای بريتانيا را برای هميشه در عراق حفظ کرد. با اينهمه، مسئول امور دفاعی حزب معتقد است که نبايد ليبرال دموکرات ها را مردم به حزب عقب نشينی از عراق بشناسند. به نظر حزب مشکل اساسی در مديريت بازسازی عراق آن است که بريتانيا با وجود سرمايه گذاری در مورد نيروی نظامی نفود معناداری در امور بازسازی ندارد. ليبرال دموکراتها می دانند که موضع آنها در قبال عراق توانست در انتخابات مياندوره ای آرای حزب حاکم را که دارای اکثريت بزرگی بود متزلزل کند. اما آنها برای آنکه رای دهندگان را به خود جلب کنند بايد بتوانند برنامه های دولت را در سه زمينه تحصيلات، بهداشت و مهاجرت نيز به چالش بگيرند. سه حوزه ای که ظاهرا اولويت های اصلی رای دهندگان است. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||