|
مذاکرات هند و پاکستان برای کاهش خطر اتمی | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
شش سال پس از آنکه دو کشور هند و پاکستان آزمايش های هسته ای خود را آغاز کردند نماينذگان دو کشور مذاکراتی را برای بررسی سياست نظامی خود به منظور کاهش خطر استفاده از سلاح های اتمی آغاز کرده اند. هدف از برگزاری اين گفتگو ها ايجاد اعتماد متقابل و رفع نگرانی در مورد کاربرد جنگ افزارهای اتمی در حل اختلافات دو طرف اعلام شده است. در سال 1998، هند نخستين بمب اتمی خود را آزمايش کرد و در سال های بعد نيز پاکستان، که توانسته بود به فن آوری توليد جنگ افزار اتمی دست يابد، به آزمايش های مشابهی مبادرت ورزيد. هر دو کشور توانسته اند موشک های قادر به حمل کلاهک های هسته ای را نيز توليد کنند. يکی از موضوع های مورد گفتگو راه های کاهش خطر روی آوردن به تسليحات هسته ای از جمله ايجاد يک سيستم تبادل اطلاعات متقابل و مرکزی برای جلوگيری از بروز حوادث اتمی است. کاهش زرادخانه های هسته ای نيز از جمله موضوع های ديگر مورد گفتگوی دو طرف است و انتظار می رود هند از پاکستان بخواهد به خودداری از آغاز جنگ اتمی متعهد شود. با انتخاب دولت جديدی در هند، مقامات پاکستانی اميدوارند بتوانند به توافق های جديدی با اين کشور دست يابند. در صورتی که هند و پاکستان در مورد روش های مشترکی برای جلوگيری از خطر بروز جنگ اتمی به توافق برسند، در مراحل بعدی مساله بحران کشمير نيز مطرح خواهد شد. اختلاف دو کشور در مورد حاکميت بر کشمير مهمترين منشا اختلاف دو طرف بوده که در گذشته به جنگ بين هند و پاکستان منجر شده است و همچنان خطر بروز درگيری تمام عيار را در پی دارد. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||