گفته می شود به جز رييس جمهوری چچن، دست کم 20 نفر ديگر در اين انفجار کشته شدند

اين انفجار در جريان يک مراسم سان و رژه نظامی رخ داد و بر اساس گزارش ها، طی آن دست کم 20 نفر ديگر کشته شدند. هنوز هيچگونه آمار رسمی در مورد تعداد کشته شدگان منتشر نشده است.

آقای قادروف موضعی طرفدار روسيه داشت.

گفته می شود پزشکان در حال تلاش برای نجات جان والری بارانف، فرمانده نظامی روسيه در منطقه، هستند که در اثر اين انفجار مجروح شده و حالش وخيم است.

تامارا داداش اوا، خواننده سرشناس قفقاز که در هنگام وقوع انفجار در حال آواز خواندن در مراسم بود، نيز به شدت مجروح شده است.

بمب در زير جايگاه مقامات واقع در يک استاديوم ورزشی، محل اجرای مراسمی روی داده است که به مناسبت سالگرد پيروزی اتحاد شوروی سابق بر آلمان نازی در جريان جنگ دوم جهانی در گروزنی برگزار شده بود.

مراسم سالگرد پيروزی شوروی در جنگ دوم جهانی هرساله در روز 9 ماه مه در سرتاسر روسيه برگزار می شود.

شبکه های تلويزيونی مسکو تصاويری از استاديوم محل انفجار را پخش کرده اند که وسعت ويرانی و ماموران را در حال کمک به آسيب ديدگان نشان می دهد.

در مسکو، ولاديمير پوتين، رييس جمهوری روسيه، شورشيان چچن را در اين مورد مقصر خوانده و گفته است مجازات آنها حتمی است.

پيش از انتشار خبر اين انفجار، آقای پوتين در سخنانی در مراسم ديگری گفته بود که تروريسم بين المللی دشمن جديد روسيه است که بايد آن را شکست داد.

بحران چچن

بحران ناشی از فعاليت مسلحانه جدايی طلبان چچن در سال های اخير تلفات گسترده ای را برجای گذاشته است در حاليکه نيروهای ارتش روسيه، که برای مقابله با شورشيان به اين جمهوری اعزام شده اند، گاه به خشونت عليه شهروندان چچنی و نقض حقوق بشر متهم بوده اند.

چچن يکی از جمهوری های تشکيل دهنده فدراسيون روسيه است که اکثر جمعيت آن را مسلمانان تشکيل می دهند.

اين سرزمين در سال 1858 در جنگ روسيه با طرفداران ايجاد يک کشور اسلامی در چچن به تصرف روسيه در آمد و در سال 1922، پس از استقرار نظام کمونيستی در روسيه و تشکيل اتحاد شوروی، به عنوان جمهوری خود مختار چچن-اينگوش يکی از جمهوری های فدراسيون روسيه اعلام شد.

در سال 1944، حکومت استالين اهالی مسلمان اين جمهوری را به اتهام همکاری با آلمان نازی به سيبريه و مناطقی در آسيای ميانه کوچ داد که در جريان آن هزاران نفر جان دادند اما در سال 1957دولت شوروی موقعيت اين منطقه را به عنوان يک جمهوری خودمختار مجددا به رسميت شناخت و اکثر تبعيديان به موطن خود بازگشتند.

پس از فروپاشی اتحاذد شوروی در سال 1991، جوهر دودايف در انتخابات رياست جمهوری چچن پيروز شد و استقلال اين سرزمين از روسيه را اعلام کرد.

فدراسيون روسيه از بخش های مختلف از جمله 21 جمهوری خودمختار تشکيل يافته است.

در سال 1994، دولت روسيه، که استقلال چچن را مردود می دانست، واحدهای ارتش خود را برای سرکوب نهضت استقلال طلبانه چچن به اين جمهوری اعزام کرد و گفته می شود در جريان جنگ 20 ماهه بين جدايی طلبان و نيروهای روسی، بيش از يکصد هزار غيرنظامی کشته شدند.

در سال 1996، آقای دودايف در حمله موشکی نيروهای روسيه کشته شد و جانشين وی يک توافق نامه صلح را با روسيه امضا کرد که چند ماهی باعث توقف درگيری شد.

اعلام جمهوری اسلامی

در سال 1997، اصلان مسقدوف به رياست جمهوری چچن انتخاب شد و حکومت وی مورد شناسايی روسيه قرار گرفت و يک قرارداد صلح بين دو دولت امضا شد.

با اينهمه، ادامه خشونت در چچن ادامه داشت و در سال 1999، آقای مسقدوف تاسيس جمهوری اسلامی چچن را اعلام کرد.

در اواخر همان سال، در پی يک رشته عمليات خرابکارانه در ساير نقاط روسيه، که به شورشيان چچنی نسبت داده می شد، ارتش روسيه به منظور اجرای عمليات نظامی عليه شورشيان چچنی وارد اين سرزمين شد که آوارگی دهها هزار چچنی را در پی آورد.

در سال 2000، نيروهای روسی گروزنی، پايتخت را به تصرف در آوردند و دولت روسيه اعلام کرد که مسقتيما اداره امور چچن را در دست می گيرد و احمد قادروف را به عنوان سرپرست تشکيلات اجرايی محلی تعيين کرد.

اقدام روسيه به تشديد درگيری بين شورشيان و نيروهای روسيه و همچنين اقدامات خرابکارانه در ساير نقاط روسيه منجر شد.

در سال 2003، احمد قادروف، که از حمايت روسيه برخوردار بود، به رياست جمهوری چچن انتخاب شد.