راجر هاردی

شرايط کاملا متفاوت عراق بعد از جنگ

اما شواهدی که عليه زرقاوی وجود دارد تا چه حد متقن است؟

از سال گذشته، هنگامی که کالين پاول، وزير خارجه آمريکا، پيش از شروع جنگ در عراق پرونده زرقاوی را به عنوان بخش مهمی از گزارش خود به شورای امنيت سازمان ملل متحد ارائه کرد، بحثهای زيادی در باره او انجام شده است.

کارشناسان مستقل هنوز نپذيرفته اند که زرقاوی حلقه واسط ميان القاعده و صدام حسين بوده است.

اما اينک، در شرايط کاملا متفاوت عراق بعد از جنگ، گفته می شود که او مغز متفکر پشت سر حملات انتحاری شبيه حمله های روز سه شنبه است.

مقامات آمريکايی ماه گذشته متن نامه ای 17 صفحه ای را منتشر کردند که به گفته آنها زرقاوی برای رهبری القاعده نوشته بود.

دليلی برای اينکه اصالت اين نامه را نشان دهد وجود ندارد. همچنين معلوم نيست که اين نامه را زرقاوی نوشته باشد.

با اين حال، کارشناسان می گويند زبان اين نامه، زبان افراطگرايانه نوشته های اسلامی سبک القاعده است.

از طرفی، حالا که حملات روز سه شنبه انجام شده، شرح جزئيات يک حمله به شيعيان عراق برای برانگيختن خصومت فرقه ای، به آن شکل که در اين نامه ديده می شود، تکان دهنده است.

اين نامه از شيعيان با زبانی گزنده سخن می گويد و با تشبيه آنها به مار و عقرب، آنها را "همکاران خيانتکار آمريکای اشغالگر" می نامد.

اگر اصالت اين نامه تاييد شود، نشان می دهد که ستيزه جويان خارجی در عراق آگاهند که در نبردی در برابر زمان درگير شده اند و می دانند که اگر آمريکا قدرت را در تابستان آينده به حکومت عراق واگذار کند، کار آنها بسيار دشوار تر از اين خواهد شد.

اما چيزی اين نامه آن را اثبات نمی کند، اين است که القاعده در عراق پايگاه مستحکمی دارد. چه رسد به آنکه بخواهد ثابت کند که القاعده پشت سر اين خشونتها قرار دارد.

زرقاوی که اصليت اردنی - فلسطينی دارد، نمونه ستيزه جويان "جهادی" است. او خواهان رهبری القاعده در يک مبارزه گسترده تر جهانی است؛ اما به نظر می رسد که شبکه خود و دستور کار خودش را دارد و تا حد زيادی مستقلانه عمل می کند.