اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

شهريار رادپور

يک روز پس از انتشار گزارش لردهاتن تمام روزنامه های چاپ بريتانيا صفحه اول خود را به نتيجه گيری های قاضی هاتن درباره عملکرد دولت و بی بی سی در جريان افشای نام دکتر کلی اختصاص داده اند.

مطالب روزنامه های لندن، گويای نظرات متفاوت آنها در باره کل ماجرا است .. يعنی گزارش اوليه بی بی سی در باره دوسيه دولت بزيتانيا در باره عراق، استفاده از نظرات دکتر کلی، شيوه افشای نام او بعنوان منبع اين گزارش و سر انجام مرگ اين کارشناس سلاح های ميکربی در وزارت دفاع بريتانيا. اما تيتر درشت همه آنها تقريبا يکسان است.

"بی بی سی غرق در بحران" و "نخست وزير مبرا از اتهام" تنها استثنا، تيتر صفحه اول روزنامه اينديپندنت است که با استفهام نوشته است"ماست مالی"

برف شديدی که در روز انتشار گزارش لرد هاتن در لندن باريد به چند روزنامه بهانه ای داده تا انتقادات لرد هاتن از شيوه نظارت بر کيفيت گزارش های بی بی سی را بورانی بر سر بی بی سی توصيف کنند.

اما نکات جدی تر در سرمقاله ها آمده است.

روزنامه تايمز گزارش لرد هاتن را تحقيقاتی جدی درخور پاسخی مناسب توصيف می کند. سر مقاله تايمز تماس های پنهانی ديويد کلی با خبر نگاران بی بی سی را خطا و تصميم دولت به افشا هويت او را قابل توجيه توصيف می کند و سپس لبه تيز انتقادات خود را متوجه بی بی سی کرده و پس از ستايش از تصميم رئيس هيئت مديره بی بی سی به کناره گيری. می گويد استعفاهای بيشتری بايد به دنبال آن صورت گيرد. به نظر تايمز بزرگترين درسی که بی بی سی از گزارش هاتن بايد بگيرد، درک بهتر وظيفه اش در قبال مردم است.

روزنامه ديلی تلگراف دو سر مقاله در باره گزارش هاتن دارد. اول در باره موقعيت نخست وزير که به عقيده ديلی تلگراف، يکبار ديگر ثابت کرد شایعات در باره سقوط دولت، سخنان خام و نسنجيده بوده است و در مجموع با اشاره به تحولات در يک هفته جاری در مجلس و گزارش هاتن می نويسد موقعيت تونی بلراکنون به مراتب مستحکم تر شده است.

سر مقاله ديگر تلگراف خطاب به بی بی سی است و می نويسد سازمان بی بی سی اگرخود را اصلاح نکند آينده ای نا معلوم خواهد داشت.

ديلی تلگراف می نويسد منشور فعلی بی بی سی 2 سال ديگر پايان خواهد يافت و دولت در مذاکره اش با اين سازمان برای تنظيم منشوری تازه بايد احيا اعتبار بی بی سی را مهمترين هدف خود قرار دهد.

روزنامه اينديپندنت که بيشتر صفحات خود را به گزارش ويژه در پيرامون گزارش لرد هاتن تبديل کرده، رويهمرفته اين گزارش را ناقص دانسته و در چند مقاله از جمله يکی به قام رابين کوک، از اعضا دولت که در اعتراض به جنگ عراق از مقام خود استعفا کرد می نويسد لرد هاتن موضوع سلاحها را که به عقيده ايندپندنت علت حمله به عراق بود، دور زد و آنرا خارج از محدوده وظائف خود خواند.

اينديپندنت در سر مقاله خود به تونی بلر، نخست وزير توصيه می کند زياد احساس پيروزی و افتخار نکند چون گزارش لرد هاتن که اينديپندنت آنرا نا متعادل می خواند تصميم او به جنگ با عراق را توجيه نمی کند.

در باره بی بی سی، سر مقاله اينديپندنت می نويسد روسای اين سازمان بايد خيلی زود تر به اشتباهات خود اعتراف می کردند اما کوتاهی های بی بی سی در بر خورد با گزارش اندرو گيليگان را آنقدر بزرگ و مهم نديده است که موجب استعفای گوين ديويس، رئيس هيئت مديره بی بی سی شود.

سرمقاله گاردين با عنوان قاضی و روزنامه نگار می نويسد دو روز پيش روزنامه نگاران پايان صدارت تونی بلر را پيش بينی می کردند اما پس از انتشار گزارش لرد هاتن و حضور پيروزمندانه نخست وزير در مجلس، روزنامه ها پايان کار مديران بی بی سی را حدس می زدند. گاردين سپس به انتقاد از نتيجه کار لرد هاتن پرداخته و می نويسد قضاتی هنوز هستند که حمايتشان از آزادی بيان و قلم بيشتر لفظی است تا اساسی.

سر مقاله گاردين هدف اصلی در کزارش اندرو گيليگان در باره شيوه و انگيزه دولت در تنظيم دوسيه عليه عراق را هدفی موجه و معتبر خوانده است. اما فبول دارد که در انجام اين تحقيقات دچار اشتباه شده است.

گاردين در پايان سر مقاله خود می نويسد گزارش لرد هاتن نبايد به صورت مانع يا تهديدی عليه فعاليت کاوشگرانه خبر نگاران به کار گرفته شود و به خبر نگاران بی بی سی توصيه می کند به تحقيقات خود ادامه دهند، از مقامات سئوالهی سخت و دشوار بکنند و برای آنها دردسر بيافرينند.