اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

شفقت رجبيان از باکو

عسی قنبر، يکی از رهبران عمده مخالف دولت قبلاً گفته بود نمی تواند جلوی خشم مردم را بگيرد

نتايج انتخابات رياست جمهوری آذربايجان را به هيچ روی نمی توان دور از انتظار دانست، ولی پيامدهای آن فراتر از هر اتتظاری رفته است.

از پيش، گمان غالب بر اين بود که الهام علی اف نخست وزير جمهوری آذربايجان پا در جای پای پدرش خواهد گذاشت و تخت و تاج اين سامان را به ارث خواهد برد، زيرا هيچيک از هفت رقيب وی از امکانات تبليغاتی ای که او داشت، برخوردار نبود.

ذهن محافظه کار بسياری از رأی دهندگان نيز پسر صاحب منصب رهبر کشور را بهترين گزينه برای حفظ ساختار و سامان فعلی می داند.

اما صرف نظر از خوشبينی برخی از ناظران بين المللی که اميدوار بودند انتخابات رياست جمهوری در سرزمين يکی از اعضای شورای اروپا و سازمان امنيت و همکاری اروپا با موازين اروپايی سازگار خواهد بود، بسياری بر اين نظر بودند که دست شستن از عادات قديمی برای کشوری که در گذشته نزديک دستخوش حکومتهای خودکامه بوده، خيلی ساده نخواهد بود.

تقريباً همه کشورهای شوروی پيشين با اتهام جعل آرا روبرو شده اند، اما چيزی مانع نشده که حاکمان وقت با استفاده از شگردهای خاص از انتخابات برای تحکيم قدرت خود کار بگيرند.

اين بار هم ناظران بين المللی با کمال تأسف از وقوع تخلف فراوان در انتخابات آذربايجان صحبت کردند.

ولی آنچه دور از انتظار بود، تغيير ناگهانی فضای دوستانه باکو به فضايی مخوف و خصمانه بود که يکباره با تظاهرات مخالفان و برخورد آنان با پليس ضدشورش بر پايتخت جمهوری آذربايجان حاکم شد.

صحنه های تخريب خودروها و ساختمانها به دست معترضان خشمگين و حمله آنها با سنگ و چوب به سربازان نوجوان، تکان دهنده بود.

با اينکه عيسی قنبر، رهبر حزب مساوات که از عمده ترين مخالفان دولت جمهوری آذربايجان است پس از اعلام نتايج اوليه رأی گيری در همان روز انتخابات هشدار داده بود که قادر نخواهد بود جلو "خشم مردمی" را بگيرد که به گفته او، آرائشان به سرقت رفته است، کسی باور نداشت که نمونه ای از آن "خشم مردم" بدين زودی به نمايش گذاشته خواهد شد.

پليس ضدشورش جمهوری آذربايجان با کمک نيروهای ويژه و سربازان و از راه ضرب و جرح شديد معترضان با استفاده از گاز اشک آور موفق شد شورش را در ميدان آزادليق (آزادی) باکو فرو نشاند و در پايان، با کوبيدن باتونها بر سپرها از پيروزی بر بخشی از مردم خود تجليل به عمل آورد.

پرسشی که اکنون نزد کارشناسان در باکو مطرح است اين است که آيا برخورد نيروهای دولتی با مخالفان هميشه چنين پرسروصدا و توأم با قدرتنمايی خواهد بود؟