ژیل ویلنو قهرمان فرانسوی-کانادایی تیم فرمول یک فراری، 25 سال پیش در هشتم ماه مه در مرحله بلژیک مسابقات فرمول یک، با سرعت بیش از 225 کیلومتر، بر اثر تصادف در گذشت.

او در 1978 میلادی، عنوان ستاره درخشان آینده این مسابقات را، به خاطر پیروزی در اولین سال حضورش در مسابقات فرمول یک همراه با تیم فراری، از آن خود کرد.

در سال 1979 میلادی، ژیل بهترین راننده تاریخ فرمول یک لقب گرفت. او در آن سال توانسته بود سه بار در مقام اول از خط پایان بگذرد.

شخصیت گرم و چهره جوان او از استعداد نفس گیر و رانندگی خشمناکش خبر نمی داد.

ویلنو به مسابقات اتومبیلرانی، نگاهی رومانتیک داشت و رانندگی همراه تیم فراری آرزویی بود که به آن دست یافته بود.

ماورو فورگیری، طراح اتومبیل های فراری، از او به عنوان راننده ای که جنون پیروزی داشت یاد می کرد.

او که مردی خانواده دوست بود در اکثر مسابقات خانواده اش را در یک "خانه موتوری" همراه خود می برد.

اتومبیل های فرمول یک تیم فراری در سال 1981 میلادی از لحاظ فنی اشکالات بسیار داشت، اما ویلنو توانست دو مورد از بهترین پیروزی هایش را با همین اتومبیل به دست بیاورد.

طراحی فوق العاده، مکانيک های ورزيده ، قدرت مالی بالا باعث شد تا در سال 1982 فراری اتومبیلی با قابلیت قهرمانی جهان تولید کند. اما ویلنو که از این اتومبیل رضایت فراوان داشت پیش از رسیدن به آرزوی قهرمانی در مرحله بلژیک بر اثر تصادف درگذشت.

محبوبیت او در برابر طرفدارانش به حدی بود که همه او را به اسم کوچک صدا می کردند. پسر او ژاک ویلنو در سال 1997 میلادی همراه تیم ویلیامز قهرمان مسابقات فرمول یک شد. پیست اتومبیلرانی کانادا در مونترئال به یاد او ژیل ویلنو نامگذاری شده است.