صدام حسين در روستايی در نزديکی تکريت در شمال عراق به دنيا آمد، وی خيلی زود به حزب بعث پيوست.

در پی شرکت صدام در توطئه قتل ژنرال عبدالکريم قاسم، وی از عراق گريخت.

پس از بازگشت صدام به بغداد در سال 1963، وی به دليل شرکت در کودتای حزب بعث دستگير شد.

صدام حسين پس از فرار از زندان، نقش اصلی در به قدرت رساندن حزب بعث داشت. در اين تصوير، وی پس از به دار آويخته شدن چهارده تن به جرم جاسوسی، سخنرانی می کند.

در سال 1975 صدام حسين معاون رييس جمهور عراق بود. در اين تصوير وی همراه ايندرا گاندی نخست وزير وقت هند ديده می شود.

در پی انقلاب اسلامی سال 1979، عراق جنگی را با ايران آغاز کرد. در اين تصوير صدام حسين در منطقه جنگی ديده می شود.

در سال 1991، صدام حسين به کويت حمله کرد. نتيجه اين جنگ خرابی و ويرانی برای عراق، کويت و ساير کشورهای منطقه بود.

در سال 2003، پس از ده سال اعمال تحريم توسط سازمان ملل متحد عليه عراق و بازبينی های دوره ای از تاسيسات نظامی عراق، آمريکا تصميم گرفت که صدام را از قدرت ساقط کند.

در نخستين شب حمله، صدام از حمله ای که به قصد کشتن وی طراحی شده بود، جان سالم به در برد.

وی پس از ورود نيروهای آمريکايی به بغداد ناپديد و چند ماه بعد در روز چهارده دسامبر 2003 به دست نيروهای آمريکايی دستگير شد.

محاکمه صدام در اکتبر 2005 شروع و تا پس از نيمه سال 2006 ادامه داشت که دادگاه در پايان رای به اعدام او داد. از ميان پرونده های بيشماری که عليه او و رژيم او اقامه شده بود، دادگاه دو پرونده را برگزيد که به نحوی نمادين عملکرد عمومی رژيم او را نشان می داد. جريان دادگاهی او عمدتا با جنجال همراه بود. او همه اتهامات را رد کرد و چند بار در اعتراض به قاضی جلسات دادگاه را ترک گفت.

صدام حسين، ديکتاتوری که در حدود ربع قرن بر مردم عراق حکومت کرد، روز سی ام دسامبر 2006 با طناب دار اعدام شد.