دلآرا دارابی دختر جوان ۲۰ ساله که سه سال پيش به اتهام قتل مهين، دختر عموی ثروتمند پدر خود، دستگير و در شعبه ۱۰۷ دادگاه ويژه اطفال رشت و با تائيد شعبه ۳۳ ديوان عالی کشور محکوم به اعدام شده است.

"من دلآرا دارابی ۲۰ ساله، متهم به قتل، محکوم به اعدام، سه سال است که با رنگ‌ها و فرم‌ها و واژه‌ها از خودم دفاع می‌کنم."

"اين نقاشی‌ها يعنی اين که می‌شود احساس سعادت کرد در عين سياه‌بختی"

"مجموعه حاضر ترکيبی از رنجها، ‌گريه‌های شبانه‌روزی و دردهايی است که با همت و ياری خدا و دوستان عزيزتر از جانم گرد هم آمده است."

پدر دلآرا برای عمادالدين باقی درباره نقاشی های دخترش توضيح می دهد.

"تابلوهايی که پيش روی شماست تصاوير و رنگهای بی حرف نيستند، ‌آنها فتورئالهای دردناک زندگی ماست."

"اين نقاشی‌ها با کمترين امکانات ممکن کشيده شده‌اند. يعنی اين که می‌شود در عين محروميت و در شرايطی که دستت از آزادی کوتاه آست، ‌آزادی را درون خودت بيافرينی."

سفير سوئيس در ايران در حال بازديد از نمايشگاه.

سفير کشور فرانسه پس از بازديد در حال نوشتن مطلبی در دفتر يادبود.

"اين نقاشی‌ها سوگندی است به جرمی ناکرده. تا مگر رنگ‌ها مرا به زندگی بازم گردانند."

مدتی است دل‌آرا دارابی برای نقاشی کشيدن دچار مشکل شده است. او برخی از اين طرح‌ها از جمله اين چهره در هم پيچيده را به دليل نداشتن قلم‌ مو با انگشت و ناخن و اندکی رنگ سياه کشيده است.

در نقاشی‌های دارابی، رنگ‌های تيره، خطوط خشن، زندانيانی که در کنجی نشسته‌اند و انگار در تنهايی خود زنده به‌ گور شده‌اند و شب و ماه و سياهی، از جمله تم‌هايی است که تکرار می‌شود.