مسأله ایمنی نسبت به کووید-۱۹ آنقدری که ممکن است امیدوار باشیم، شفاف نیست. اما دانستن این که چه کسی و چرا نسبت به این بیماری مصونیت دارد، کلیدی برای پیدا کردن درمان آن خواهد بود.
در حالیکه اخبار مربوط به امکان کشف واکسنها و آزمایشهای جدید برای کووید ۱۹ در آزمایشگاههای سراسر جهان به مهمترین موضوع خبری هر روز دنیا تبدیل شده، آسانتر شدن مقررات قرنطینه در نیوزیلند و استرالیا افراد خوشخیال در آمریکا و اروپا را به این فکر واداشته که ممکن است آنها هم به سمت کاهش محدودیتها پیش بروند. "استراتژی برونرفت" عبارتی است که این روزها از زبان همه شنیده میشود.
در بریتانیا عدم اطلاعرسانی دولت در رابطه با "استراتژی برونرفت" خود، انتقادات کابینه سایه (حزب مخالف)را به دنبال داشته و این در حالی است که دانشمندان هشدار دادهاند انتشار این استراتژی بدون در دست داشتن "گزینههای مناسب" ممکن است ریسک بالایی داشته باشد.
بحث در مورد شروع کاهش محدودیتها اغلب بر ضرورت دستیافتن به آزمایش پادتن تمرکز دارد. اگر بتوانیم بفهمیم چه کسانی پس از گرفتن این بیماری و بهبود از آن نسبت به ابتلای دوباره مصونیت نشان دادهاند، آیا میتوانیم به آنها اجازه دهیم سر کار خود برگردند؟
چنین چیزی به چند نکته بستگی دارد که از جمله آنها ساخت یک تست پادتن اثبات شده است. پادتنها پروتئینهایی هستند که سیستم ایمنی ما در واکنش به وجود ویروس، باکتری و سایر پاتوژنها (عوامل بیماریزا) در بدن تولید میکند. پادتنها یا از طریق چسبیدن به پاتوژنها اثرشان را خنثی میکنند و یا آنها را نشانهگذاری میکنند تا به دست سلولهای ایمنی بدن نابود شوند. پادتنها معمولا بعد از بیماری در خون باقی میمانند تا در صورت بازگشت ویروس وارد عمل شوند. اگر این اتفاق بیفتد، پادتنها آماده و منتظر هستند و این یعنی ایمنی بدن واکنشی سریعتر خواهد داشت - تا جایی که به سختی میتوان آن را به عنوان ابتلای دوباره به بیماری قلمداد کرد. این یعنی بدن بیمارانی که بهبود یافتهاند و دوران نقاهت خود را میگذرانند در برابر ابتلای دوباره به بیماری مقاوم است.
متاسفانه آن طور که ماریا فان کرکهوف از سازمان جهانی بهداشت هشدار داده، این روند ممکن است به این آسانی نباشد. دلیل عمدهاش هم این است که تا پیش از اواخر سال گذشته بدن هیچ انسانی میزبان این ویروس نبوده است.
دکتر کاترین پولاک، پژوهشگر ارشد واکنششناسی در دانشگاه ایمپریال کالج لندن میگوید: "تمام مدت داریم در مورد چگونگی رفتار این ویروس و بیماری ناشی از آن یاد میگیریم. این که بفهمیم چه کسی و چرا به این بیماری مبتلا میشود اهمیت زیادی دارد و در برخی موارد مهمترین مساله به حساب میآید. اگر کسی بیمار نمیشد، ما هم نگران نبودیم. "
او میگوید: " وقتی از یک ویروس تجربهای ندارید - چون قبلا با آن در تماس نبودهاید- سیستم ایمنی بدنتان برای مهار سریع بیماری فورا یک واکنش اولیه به آن نشان میدهد که غیر اختصاصی است. " این واکنش اولیه غیر اختصاصی به میزان ویروسی که وارد بدنتان شده و پیشنیه ژنتیکی شما بستگی دارد، همینطور به این که سیستم ایمنی بدنتان برای پاسخ دادن به بیماریهای جدید چطور برنامهریزی شده است. همه اینها میتواند تحت تاثیر وضعیت سلامت عمومی و سن شما قرار بگیرد، عواملی که به نظر میرسد تاثیری ویژه بر شدت بیماری در افراد دارند.
این واکنش اولیه غیر اختصاصی به بیماریهای تنفسی با نشانههایی شبیه به آنفولانزا همراه است. تب، احساس بیحالی و خستگی و تولید خلط همگی از جمله راهبردهای کلی هستند که سیستم ایمنی بدن ما برای خنثی کردن یک بیماری به کار میبرد. سیستم ایمنی سعی دارد با بالا بردن درجه حرارت و استفاده از سلولهای بیگانهخوار به نام فاگوسیتوز، بدن را به محیطی نامناسب برای ویروس تبدیل کند.
پولاک میگوید: "بخشی از واکنش به بیماری این است که مثل برنامهنویسی کامپیوتری به قسمتهایی از سیستم ایمنی بدن برنامه داده میشود. به این ترتیب واکنش غیر اختصاصی نسبت به بیماری اصلاح میشود و واکنشی اختصاصی جای آن را میگیرد. این واکنش اختصاصی سعی دارد بیماری را به طور کامل از میان بردارد. این چیزی است که بیشتر اوقات اتفاق میافتد. "
این فرایند واکنش تطبیقی سیستم ایمنی نام دارد. دو نوع سلول در این نوع واکنش نقشی کلیدی دارند: لنفوسیتهای تی و بی. آکیکو ایواساکی، استاد زیستشناسی مصونیت و زیستشناسی سلولی، مولکولی و تکاملی در دانشگاه ییل میگوید: " لنفوسیتهای بی، مسئول حافظه هستند و پادتنهای مخصوص آنتیژنهای آنفولانزا یا سرماخوردگی را میسازند که به سرعت به سطح ویروس میچسبند و روند تکثیر آن را متوقف میکنند."
منبع تصویر، Getty Images
توضیح تصویر، تصور میشود فهم چگونگی واکنش سیستم ایمنی بدن به بیماری کووید-۱۹ کلید دستیابی به یک استراتژی برونرفت است
در مورد بیشتر ویروسها اولین باری که به آنها مبتلا میشویم بدنمان برای تولید پادتن مورد نیاز به زمان احتیاج دارد اما بار دوم باید برای مبارزه آمادگی بیشتری داشته باشیم. این البته یک تئوری است و ما در عمل نمیدانیم واکنش افراد به ابتلای دوباره به کووید ۱۹ چه خواهد بود.
یک مطالعه تازه به نوعی از میمون به نام رزوس اختصاص داشت که بعد از یک بار ابتلا به ویروس برای بار دوم آن را گرفت. البته این میمون در معرض میزان استانداری از ویروس قرار رفت و این یعنی پژوهشگران از قبل تعیین کردند چه اندازه ویروس باید وارد بدن میمون شود.
در واقعیت میزان ویروسی که ممکن است به بدن شما راه یابد بسته به این که ذرات معلق در هوا را تنفس کنید یا مثلا به سطحی آلوده دست بزنید و دستتان را به چشمانتان بمالید، فرق دارد. انبوهی از عوامل دیگر از جمله این که چقدر نزدیک به فرد مبتلا به بیماری بایستید و ویروس چه مدت خارج از بدن میزبانی دیگر بوده هم میتوانند موثر باشند. در صورتی که یک فرد بار اول در معرض میزان بسیار کمی از ویروس قرار گرفته باشد، در وهله اول چطور میتوان فهمید در صورت رویارویی دوباره با ویروس بیشتر چه اتفاقی برایش خواهد افتاد.
ایواساکی میگوید: "معلوم نیست چرا برخی از افراد علائم ملایم بیماری را دارند اما عاملی که احتمالا در این رابطه موثر است، میزان ویروسی است که فرد در معرض آن قرار میگیرد. ما ویروس آنفولانزا را روی موشها آزمایش کردهایم. تنها ۱۰ ذره از این ویروس میتواند منجر به بیماری بدون علامت شود اما مصونیت بوجود نخواهد آمد. در حالی که وجود حداکثر یک میلیون ذره ویروسی باعث تولید پادتن میشود و مصونیت نسبت به بیماری را به همراه خواهد داشت. بنابراین سیستم ایمنی بدن متناسب با میزان ویروس واکنش نشان میدهد."
مسأله نامشخص دیگر این است که آیا واکنش شدیددتر به نفع فرد است یا نه. پولاک میگوید: "گاهی اوقات اگر واکنش شدید باشد ممکن است مصونیت نسبت به بیماری هم بیشتر طول بکشد اما این امکان هم وجود دارد که بدن فرد قادر نیست به راحتی به بیماریها عکسالعمل نشان دهد."
امید این است که در بدن فرد بهبود یافته به اندازه کافی پادتنهای اختصاصی کووید-۱۹ تولید شود تا توانایی مبارزه با این بیماری برای بار دوم را داشته باشد. یک مطالعه روی بیماران بهبود یافته در چین نشان داد، میزان پادتن موجود در پلاسمای خون ۳۰ درصد از این افراد بسیار کم یا صفر بوده است. ممکن است بدن آنها بدون نیاز به ساخت پادتن موفق به خنثی کردن اثر ویروس شده باشد به این دلیل که یا واکنش ذاتی سیستم ایمنیشان کافی بوده یا لنفوسیتهای تی در واکنش تطبیقی این سیستم موثر عمل کردهاند و یا ترکیبی از هر دو اتفاق افتاده است. بیمارانی که کمترین میزان پادتن را در بدن خود داشتند، ظاهرا جوانتر هم بودند.
ایواساکی میگوید: "پادتنها تنها راه حل نیستند. هنوز علت خوب شدن بیماران را نمیدانیم اما من حدس میزنم دلیلش واکنش بسیار خوب لنفوسیتهای تی باشد."
منبع تصویر، Getty Images
توضیح تصویر، وقتی بیمار برای اولین بار به کووید-۱۹ مبتلا میشود، بدن او برای تولید پادتن به زمان نیاز دارد. اما این میتواند در جلوگیری از ابتلای دوباره به بیماری موثر باشد؟
حجم نمونه در این مطالعه بسیار کوچک بود بنابراین هنوز مشخص نیست نرخ بهبود چه با پادتن و چه بدون آن در جمعیت بزرگتر هم به همین نسبت باشد.
بهبود عدهای از بیماران بدون تولید پادتن، یکی از روشهای درمانی کوتاه مدت که برای این بیماری پیشنهاد شده را زیر سوال میبرد. برخی از بیماریها از طریق تزریق پلاسمای خون درمان میشوند. در این روش میزان کمی از خون بیمار بهبود یافته را میگیرند و گلبولهای سفید و قرمز، عوامل لخته کننده و سایر ترکیبات آن را جدا میکنند تا جایی که فقط سرم حاوی پادتن باقی بماند. گفته میشود این پادتنها در برابر ویروس موثر هستند چون مستقیما از بدن بیمارانی گرفته شدهاند که حالشان خوب شده است.
این درمان مدتهاست مورد استفاده قرار میگیرد و در واقع اولین جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی به کاشف این روش برای درمان دیفتری اهدا شد. کارآزماییهای بالینی در بریتانیا هم در حال حاضر به ارزیابی درمان کووید-۱۹ از طریق تزریق پلاسمای خون بهبودیافتگان تمرکز دارند.
تزریق پلاسمای خون نمیتواند درمانی بلند مدت باشد چون برخلاف واکسن امکان استفاده از آن برای کل جمعیت وجود ندارد. یک بیمار ممکن است بتواند بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ میلیلیتر پلاسما اهدا کند. البته این کار هم مثل اهدای خون ممکن است احساس خستگی مفرط به دنبال داشته باشد، به همین دلیل فقط به بیماران سالم پیشنهاد میشود و بهبودش هم به کمی زمان نیاز دارد.
ایواساکی میگوید ۲۰۰ تا ۵۰۰ میلیلیتر پلاسما " حجم واقعا بزرگی" است: " این پلاسمای زیادی است که از یک نفر گرفته شود." یک بیمار ممکن است بتواند به تنها چند نفر و نه بیشتر سرم اهدا کند. از سوی دیگر با گذشت زمان هم میزان پادتن موجود در این سرم کاهش مییابد و مهم تر از همه این که اگر فقط ۷۰ درصد از بهبودیافتگان پادتن تولید کنند، از تعداد اهدا کنندگان احتمالی پلاسما باز هم کاسته خواهد شد.
منبع تصویر، Getty Images
توضیح تصویر، برخی از دانشمندان گفتهاند ممکن است نیاز باشد تا سال ۲۰۲۲ فاصلهگذاری اجتماعی را رعایت کنیم
بیمارستان بهترین مکان برای انجام این روش درمانی است، جایی که تعداد زیادی اهداکننده احتمالی وجود دارد. اما استفاده از آن برای بیماران ساکن در مناطق دوردست و کسانی که بیرون از بیمارستان از جمله خانه سالمندان دوران نقاهت خود را میگذرانند، دشوار به نظر میرسد.
وقتی بحث ایمنی به میان میآید مدت زمان احتمالی مصونیت فرد از دیگر مواردی است که باید مورد توجه قرار داد. واکسنهای آنفولانزا هر سال باید تزریق شوند. اغلب ما به طور مرتب در معرض ویروسهایی قرار داریم که باعث سرماخوردگی میشوند، بنابراین دوباره در بدنمان پادتن تولید میشود. پولاک میگوید: "پادتنها ممکن است با گذاشت زمان جایگزین نشوند. قرار گرفتن دوباره در معرض ویروس برای بدن مثل هشداری برای تولید بیشتر پادتن است."
اگر به هر دلیلی برای مدتی در معرض این ویروس قرار نگیریم، یا سیستم ایمنی بدنمان ضعیف باشد همان علائم آشنای سرماخوردگی را خواهیم داشت.
دلیلی ندارد تصور کنیم کووید-۱۹ رفتاری مشابه این ندارد: بالا بودن سطح پادتن در میان مدت، به بدن قدرت مبارزه با بیماری را خواهد داد و کاهش میزان آن در طولانی مدت و همینطورداشتن یک سیستم ایمنی آسیبپذیر به بروز علائم منجر خواهد شد. هر چند ایواساکی و پولاک باز هم تاکید میکنند در این باره به نتایج قاطع نرسیدهاند و برخی هم معتقدند رسیدن به مصونیتی از این دست ممکن است سالها طول بکشد. بنابر یک مقاله که به تازگی در مجله ساینس چاپ شده، رعایت فاصلهگذاری اجتماعی ممکن است تا سال ۲۰۲۲ ضروری باشد.
در رابطه با آنچه میتوان از موارد شیوع ویروس کرونا در گذشته استنباط کرد هم محدودیتهایی وجود دارد. هنوز واکسن موثری علیه مرس ( نشانگان تنفسی خاورمیانه) و سارس (نشانگان تنفسی حاد) وجود ندارد و در عوض تدابیر سختگیرانه بهداشت عمومی برای جلوگیری از شیوع این بیماریها به کار گرفته شد. با این که حفظ فاصله اجتماعی در جلوگیری از گسترش کووید-۱۹ موثر عمل کرده اما برای مهار آن در سطح جهانی به اندازه کافی سریع یا کارآمد نبوده است.
منبع تصویر، Getty Images
توضیح تصویر، دانشمندان در حال حاضر مشغول بررسی این موضوع هستند که آیا در بدن بیماران کووید-۱۹ به اندازه کافی پادتن تولید میشود که جلوی ابتلای دوباره به آن را بگیرد
آیا بیماری که بهبود یافته میتواند سر کار برگردد؟ پولاک میگوید: "بستگی به این دارد که چه زمانی ویروس در بدنتان کاملا از بین برود [ و در نتیجه دیگرعامل سرایت بیماری نباشید]. آزمایش واکنش زنجیرهای پلیمراز [که بر شناسایی ماده ژنتیکی استوار است] ویروسهای مرده و زنده را از هم تشخیص نمیدهد. " با این حال، به احتمال بسیار زیاد نتیجه آزمایش کرونای فرد بهبود یافته تنها برای مدت کوتاهی مثبت باقی میماند چون ذرات ویروس مرده کمی بعد از بین خواهند رفت.
بررسی این که آیا هنوز علائم بیماری در فرد وجود دارد هم معیار مناسبی نیست. بنابر مقالهای که در نشریه نیچر به چاپ رسیده، بیماران حتی پس از پایان علائم هم ویروس را منتقل کردهاند.
آزمایش واکنش زنجیره پلیمر - که باید در آزمایشگاه انجام شود - بهترین روش برای شناسایی افرادی است که یا در حال حاضر مبتلا هستند و یا تا همین اواخر بیمار بودهاند. اما پیچیدگیهای علمی در رابطه با ایمنی بدن باعث شده سازمان جهانی بهداشت نسبت به میزان تاثیرگذاری آزمایشهای پادتن شک داشته باشد.
ایواساکی میگوید: "دلایل زیادی مبنی بر این که تستهای پادتن ممکن است مشکلساز باشند، وجود دارد. یکی از آنها حساسیت است. نتیجه آزمایش ممکن است منفی شود چون حساسیت کافی را ندارد. طبق مقالهای که در وبسایت مدآرکایو (Medrxiv) به چاپ رسیده حتی با آزمایشهایی با حساسیت بسیار بالا هم ۳۰ درصد از بیماران در بدن خود اصلا پادتن ندارند. میزان پادتن به تنهایی معیار مناسبی برای مصونیت در برابر بیماری نیست و تنها نمایندهای برای سیستم ایمنی بدن به حساب میآید. "
اما به گفته پولاک باید روی این مساله مهم تاکید کرد که " تحقیقات همزمان با گسترش بیماری پیش میروند و نمیشود اطلاعاتی که مردم میخواهند را فورا در اختیارشان قرار داد."
کووید-۱۹ نام بیماری واگیری است که در اواخر ماه دسامبر سال ۲۰۱۹ در چین کشف شد.
صدها ویروس کرونا وجود دارد که عمدتا حیوانها را آلوده میکنند، از جمله خوک، شتر، خفاش و گربه. اما تعداد کمی از آنها - مثل ویروس کرونای جدید - انسانها را آلوده میکنند.
بعضی از ویروسهای کرونا به بیماریهایی با علائم خفیف یا ملایم منجر میشوند، مثل سرماخوردگی عادی. اما ویروس کرونای جدید از آن دسته ویروسها است که میتوانند به بیماری حاد منجر شوند، مثل سینهپهلو.
علائم بیشتر مبتلایان خفیف خواهد بود - مثل تب، بدندرد و سرفه - و بدون درمان خاصی بهبود خواهند یافت.
اما حال بعضی از سالخوردگان، و کسانی که مشکلات زمینهای مانند دیابت یا سرطان دارند، ممکن است وخیم شود.
آیا ابتلا به ویروس کرونا مصونیت ایجاد میکند؟از طرف دنیس میچل در بیچستربیشترین پرسش
بیبیسی نیوزگروه امور سلامت
مردم وقتی از بیماری عبور میکنند و بهبود مییابند، بدنش شیوه مبارزه با این بیماری در آینده را یاد میگیرد.
اما این مصونیت همیشه پایدار یا یا کاملا موثر نیست و میتواند به مرور زمان کاهش پیدا کند.
گمان میرود که فرد مبتلا به ویروس کرونا در صورت بهبودی مصونیت پیدا میکند. اما هنوز مشخص نیست که این مصونیت به چه مدت ادامه پیدا میکند.
دوره کمون ویروس کرونا چقدر است؟از طرف جیلیان گیبز
میشل رابرتسدبیر بخش سلامت وبسایت بیبیسی
به گفته دانشمندان، بروز علائم بیماری به طور متوسط ۵ روز زمان میبرد، اما علائم ممکن است در بعضیها خیلی زودتر یا خیلی دیرتر بروز کند.
بنا به گفته سازمان بهداشت جهانی، دوره کمون این بیماری میتواند تا ۱۴ روز طول بکشد، اما برخی از محققان میگویند که ممکن است ۲۴ روز هم بشود.
دانستن و درک دوره کمون بسیار مهم است، چرا که به پزشکان و مقامات بهداشتی اجازه میدهد تا تمهیدات موثرتری برای مهار شیوع ویروس بیندیشند.
آیا ویروس کرونای جدید مسری تر از آنفلوآنزا است؟از طرف مری فیتزپتریک در سیدنی
میشل رابرتسدبیر بخش سلامت وبسایت بیبیسی
میزان واگیری هر دو ویروس خیلی زیاد است.
گمان میرود که افراد مبتلا به کووید-۱۹ به طور میانگین دو تا سه نفر دیگر را نیز آلوده میکنند، در حالی که مبتلایان به آنفلوآنزا حدودا یک نفر دیگر را مبتلا میکنند.
شما میتوانید برای ممانعت از شیوع کووید-۱۹ یا آنفلوآنزا دست به اقدامات سادهای بزنید.
مرتب دستان خود را با آب و صابون بشویید
اگر دستانتان تمیز نیست به صورت خود دست نزنید
هنگام سرفه و عطسه از دستمال استفاده کنید و سپس آن را در سطل زباله بیندازید
بیماری چقدر طول میکشد؟از طرف نیتا در میداستون
بیبیسی نیوزگروه امور سلامت
کووید-۱۹ در ۸۰ درصد مبتلایان خفیف خواهد بود، مثل آنفلوآنزا.
علائم آن شامل تب و سرفه خشک میشود. شاید حالتان چند روزی خوب نباشد، اما باید بعد از گذشت حدودا یک هفته از بروز علائم عادی شود.
اگر ویروس به خوبی در ریهها پا بگیرد میتواند به مشکلات تنفسی و سینهپهلو منجر شود. از هر هفت نفر یک نفر ممکن است به درمان بیمارستانی نیاز پیدا کند.
ویروس کرونا تا چه اندازه برای افراد مبتلا به آسم خطرناک است؟از طرف لزلی-ان در فالکرک
میشل رابرتسدبیر بخش سلامت وبسایت بیبیسی
توصیه متخصصان آسم این است که به استفاده از اسپری تنفسی خود (که معمولا قهوه ای رنگ است) طبق دستور پزشک ادامه دهید. این کار احتمال بروز حمله آسم به خاطر وجود ویروس، از جمله ویروس کرونای جدید، را کاهش میدهد.
اسپری استنشاقی آبی زنگ خود را همیشه همراه داشته باشید تا در صورت بروز علائم آسم در دسترس باشد. اگر علائم آسم شدیدتر شده باشد ممکن است به کووید-۱۹ مبتلا شده باشید.
آیا ویروس کرونا برای افراد معلولی که مشکل سلامتی ندارند خطر بیشتری دارد؟از طرف ابیگیل ایرلند در استاکپورت
بیبیسی نیوزگروه امور سلامت
ویروس کرونا میتواند در سالخوردگان و کسانی که مشکلات زمینهای دارند، مانند مشکلات ریوی یا دیابت، به بیماری حادتری منجر شود.
در حال حاضر مدرکی وجود ندارد که نشان دهد ویروس کرونا برای معلولانی که مشکل سلامتی دیگری، مثلا بیماری ریوی، ندارند خطرناکتر است.
آیا کووید-۱۹ در کسانی که قبلا سینهپهلو گرفتهاند خفیف تر بروز خواهد کرد؟از طرف مارجی در مونترآل
بیبیسی نیوزگروه امور سلامت
کووید-۱۹ ممکن است در موارد کمی به سینهپهلو منجر شود. این اتفاق عمدتا برای افرادی میافتد که از قبل مشکلات ریوی داشتهاند.
اما از آنجایی که این یک ویروس جدید است کسی نسبت به آن مصون نیست، حتی اگر قبلا به سینهپهلو گرفته باشد یا به یک ویروس کرونای دیگر مثل سارس مبتلا شده باشد.
چرا وقتی که به نظر میرسد آنفلوآنزا کشندهتر است، دولتها برای مهار ویروس کرونا دست به چنین اقدامات شدیدی میزنند؟از طرف لورین اسمیت در هارلو
جیمز گالاگرگزارشگر امور سلامت
شاید قرنطینه شهرها و درخواست از مردم برای ماندن در خانهها به نظر افراط باشد، اما تنها جایگزین این است که بگذاریم ویروس بدون هیچ محدودیتی پخش شود.
این ویروس برخلاف آنفلوآنزا واکسن ندارد و به همین خاطر برای سالخوردگان و افرادی که مشکلات زمینهای دارند بسیار خطرناک است.
آیا باید برای محافظت از خود و دیگران در برابر این ویروس ماسک بزنم؟از طرف ان هاردمن در منچستر
بیبیسی نیوزگروه امور سلامت
دولتها در سراسر دنیا مرتب نظر خود درباره استفاده از ماسک را بهروز میکنند - اما توصیه فعلی سازمان بهداشت جهانی این است که افراد باید در صورت داشتن علائم کووید-۱۹ و یا هنگام مراقبت از مبتلایان با موارد مشکوک به کووید-۱۹ از ماسک استفاده کنند.
ماسک میتواند مانع انتقال بیماری به شما و دیگران شود، اما تنها به شرطی که درست استفاده شود و با اقدامات دیگری نظیر شستن کامل دستها و کاهش خروج از خانه همراه باشد.
توصیه به استفاده از ماسک با ملاحظات گوناگونی همراه است. بعضی از کشورها تلاش می کنند که اقلام لازم برای کادر درمانی دچار کمبود نشود و بعضیها هم فکر میکنند که استفاده از ماسک میتواند باعث ایجاد حس امنیت کاذب شود. استفاده از ماسک در عین حال میتواند باعث افزایش دست زدن به صورت شود.
حواستان به دستورالعملهای محلی باشد چون در بعضی از کشورها، مثل آرژانتین، چین، ایتالیا و مراکش استفاه از ماسک در اماکن عمومی الزامی است.
در صورت زندگی با کسی که خود را قرنطینه کرده است چه کار باید بکنم؟از طرف گراهام رایت در لندن
بیبیسی نیوزگروه امور سلامت
اگر در چنین وضعیتی قرار دارید باید تماس خود را با آن شخص به حداقل برسانید و در صورت امکان همزمان در یک اتاق نباشید.
شخصی که در قرنطینه است باید در اتاقی بماند که جریان هوای خوبی دارد و پنجرهاش باز میشود، و از بقیه ساکنان خانه فاصله بگیرد.
ویروس چه مدت روی سطوح دوام میآورد؟
از طرف فرگوس والشگزارشگر حوزه پزشکی
روی سطوح سخت - مانند دستگیره درها، کلیدهای آسانسور یا میز آشپزخانه، احتمالا حدود ۴۸ ساعت. اگرچه برخی تحقیقات قبلی در مورد ویروسهای کرونا نشان میدادند که این ویروسها میتوانند در شرایط مناسب برای یک هفته زنده بمانند.
روی سطوح نرم مانند لباس، ویروس مدت زمان کمتری زنده میماند ، بنابراین اگر کُتی دارید که ویروس ممکن است روی آن باشد، اگر آن را یک یا دو روز نپوشید، ویروس از بین خواهد رفت.
از حاملگی من ۵ ماه میگذرد و میخواهم بدانم در صورت ابتلا به چه خطراطی نوزاد را تهدید میکند؟از طرف یکی از خوانندگان وبسایت بیبیسی
جیمز گالاگرگزارشگر امور سلامت
دانشمندان دارند روی تاثیرات کووید-۱۹ بر خانمهای حامله تحقیق میکنند، اما در حال حاضر اطلاعات کافی وجود ندارد.
مشخص نیست که آیا مادر مبتلا به ویروس کرونا میتواند در دوره حاملگی یا هنگام زایمان آن را به فرزندش مبتلا کند یا نه، اما تا به امروز هیچ ردی از ویروس در مایع آمنیوتیک یا شیر مادر دیده نشده است.
در مورد مادرانی که هنوز زایمان نکردهاند، فعلا هیچ مدرکی نیست که نشان دهد بیشتر از بقیه در خطر قرار دارند. اما خانمهای حامله به خاطر بروز تغییرات در سیستم ایمنی و بدنشان ممکن است دچار عفونتهای تنفسی شدیدی شوند.
من به نوزاد ۵ ماههام شیر میدهم - در صورت ابتلا به کووید-۱۹ چه کار باید بکنم؟از طرف مایو مکگولدریک
جیمز گالاگرگزارشگر امور سلامت
هز پادتنی که در بدن مادر باشد از طریق شیر به نوزاد منتقل میشود.
اگر بدنتان در حال ساخت پادتن برای مقابله با کووید-۱۹ باشد، این پادتن از طریق شیر منتقل خواهد شد.
مادرن شیرده باید مثل بقیه به توصیهها عمل کنند تا احتمال ابتلا کمتر شود - پوشاندن دهان هنگام سرفه و عطسه، دور انداختن دستمال و شستن مرتب دستها و اجتناب از لمس چشمها، بینی و دهان با دستان کثیف.
آیا خطر برای کودکان زیاد است؟از طرف لوئیز در لندن
بیبیسی نیوزگروه امور سلامت
بنا به بر آمارهای چین و دیگر کشورها، به نظر میرسد که تاثیر ویروس کرونا بر کودکان در کل کمتر است.
دلیلش شاید این باشد که میتوانند ویروس را خیلی راحت شکست دهند، یا مبتلای بیعلامت باشند، یا علائم بسیار خفیفی در حد سرماخودرگی بروز دهند.
اما کودکانی که مشکلات زمینهای مانند آسم دارند باید بیشتر مراقب خود باشند.
