با فرض اینکه حماس این طرح را بپذیرد، که هنوز یک «اگر» بزرگ است، در اسرائیل با احتمال آزادی همه گروگانهای باقیمانده، آسودگی خاطر زیادی ایجاد خواهد شد.
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل با انتقاد شدید خانوادههای گروگانهایی مواجه شده است که حمله زمینی او به غزه را، آنطور که ادعا میکند، محتملتر از زنده ماندن آنها نمیدانند، بلکه جان آنها را بیشتر به خطر میاندازد.
اما فراتر از آن، نکات زیادی در طرح صلح ۲۰ مادهای وجود دارد که برای اعضای عمده ائتلاف حاکم نتانیاهو بسیار دشوار خواهد بود.
بزلئل اسموتریچ، وزیر دارایی اسرائیل، عذرخواهی تلفنی آقای نتانیاهو از دفتر بیضیشکل کاخ سفید به نخستوزیر قطر را که ظاهراً به دستور رئیسجمهور ترامپ انجام شده بود، به عنوان «مایه ننگ» رد کرده است.
او و همکارانش در جناح راست سیاست اسرائیل به احتمال زیاد از این میترسند که بسیاری از موارد موجود در این متن، به اسرائیل تحمیل شده باشد.
آنها با از رده خارج کردن سلاحهای حماس مخالفت نخواهند کرد، اما از پیشنهاد عفو به جنگجویان آن متنفر خواهند بود.
آنها از ممنوعیتی که این طرح بر توانایی اسرائیل در اشغال غزه اعمال میکند، خشنود نخواهد بود.
آنها ایده تغییر ذهنیتها و روایتهای فلسطینیها و اسرائیلیها در دستیابی به صلح را معادلسازی نادرستی میدانند و از هموار شدن تشکیل کشور فلسطین که در بند ۱۹ آمده است، متنفر خواهند شد.
بخشهای بزرگی از جامعه گستردهتر اسرائیل ممکن است بسیاری از این نگرانیها را داشته باشند و از اینکه رئیس جمهور ترامپ با چه سرعتی از صحبتهای چند هفته پیش خود در مورد جابجایی کامل اهالی غزه تغییر موضع داده، دچار سردرگمی خواهند شد.
اما آیا در همه اینها بند رهایی نیز وجود دارد؟ اگر حماس این توافق را رد کند، همانطور که آقای ترامپ در کنفرانس مطبوعاتی گفته است، اسرائیل از حمایت کامل ایالات متحده برخوردار خواهد بود. و حتی اگر در اصل آن را بپذیرد، مسئله حسن نیت و اجرای آن مطرح میشود.
آقای نتانیاهو ممکن است سعی کند این طرح را نه به عنوان یک توافق انجام شده، بلکه به عنوان یک آزمایش به دیگران بقبولاند و این آزمایشی است که او ممکن است معتقد باشد حماس ناگزیر در آن شکست خواهد خورد.