پویا فراگردی، نوازنده ویولن، روز ۱۸ دیماه در جریان اعتراضات در مجیدیه تهران بر اثر اصابت گلوله نیروهای امنیتی کشته شد. خانواده او پس از چند روز بیخبری و جستوجو پیکر او را پیدا کردند.
یکی از دوستان او به بخش فارسی بیبیسی گفته است که پویا فراگردی بهتنهایی زندگی میکرد. او پدر و مادرش را از دست داده بود و از آنجا که برادر ناتنیاش خارج از ایران زندگی میکند، خالههایش پیکر او را تحویل گرفتند.
پویا از کودکی ویولن مینواخت و سالها در ارکسترهای مختلف فعالیت داشت. او سابقه همکاری با ارکسترهای «نیلپر» و «کامهراتا» را در کارنامه داشت و در چند آموزشگاه به تدریس موسیقی پرداخته بود. اما در سالهای اخیر فعالیت موسیقاییاش را کاهش داده و در اجراهای رسمی شرکت نمیکرد.
یکی از نزدیکان او به بیبیسی فارسی گفته است که پویا «مخالف حکومت، دریافت مجوز و همکاری با نهادهای دولتی بود». پس از کنارهگیری از فعالیتهای موسیقایی، او کارگاه ساخت و فروش صنایع دستی چوبی راهاندازی کرده بود و ساز بادی اُکارینا و نوشتافزارهای چوبی میساخت.
او در آخرین پست صفحه کاریاش، ویدیوی سوزاندن یک اسکناس ۱۰۰ تومانی را منتشر کرده و نوشته بود: «بشماریم عمر رفته را.»
یکی از همکاران او در ارکسترهای نیلپر و کامهراتا، دربارهاش نوشته است: «پویا زندگی میخواست؛ از جنس موسیقی و لبخند، نوشیدن چای و گپوگفتهای روزمره در پشت صحنه تالار رودکی و وحدت یا در زمان استراحت میان تمرینها. سیگار بهمن کوچکش را روشن میکرد و با آن صدای گرم و خشدارش میگفت: آخیش، چقدر بد زدیم؛ و بعد خندیدن و گپ زدن آغاز میشد.»
در اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در ایران، هزاران معترض جان خود را از دست دادند که بسیاری از آنها بر اثر شلیک گلولههای جنگی نیروهای امنیتی کشته شدند. با وجود قطع اینترنت و محدودیت شدید تماسهای تلفنی با ایران، بیبیسی فارسی تاکنون موفق شده است هویت دهها تن از جانباختگان را شناسایی کند.
