عطا محمد نور، والی پیشین بلخ و یکی از تحریم کنندگان لویه جرگه نوشته که از شرکتکنندگان
جرگه به این دلیل که نگذاشتند حکومت خواستهها و اهدافاش را بر آنها قبولانده و
مسیر جرگه را منحرف کند؛ تشکر میکند.
او افزوده که با وارد شدن میلیونها دلار خساره بر اقتصاد و کسب و کار تاجران، تعطیلی پایتخت
برای یک هفته، حیف و میل صدها میلیون افغانی برای برگزاری جرگه و مرگ کودکی که به
دلیل مسدود بودن جاده نتوانست به شفاخانه برسد، دستاورد این جرگه فرمایشی چیست که
قبلا در مورد آن در نشستهای صلح بحث نشده باشد؟
آقای نور افزوده که حکومت با برگزاری این "جرگه فرمایشی" در فضای
بسته امنیتی، دور از چشم مطبوعات و سرکوب چندین شرکتکننده
که میخواستند اعتراض کنند ولی اخراج شدند، تلاش داشت تا از طریق این جرگه دوره
حکومتداریاش را تمدید کند، تایید نمایندگان را در مورد فیصله فرمایشی ستره
محکمه (دادگاه عالی) بگیرد و در نهایت تلاش کند تا روند صلح را در انحصار خودش بگیرد.
به
نظر او خوشبختانه که چنین نشد. اما حیف این همه منابع که بهجای مصرف شدن در
جاهایی که نیاز بود، صرف برنامهای شد که حکومت هم در برگزاریاش ناکام بود و هم
در نتیجه گیریاش.